Bij deze neem ik me weer heilig voor om elke dag te bloggen. Vaak sta ik op met het plan: eerst de plicht en dan het pretje terwijl ik het andersom zou moeten doen. Maar goed. De week ging voorbij met donateurspasjes maken, hetgeen de drukker tenslotte deed omdat ik de sjablonen van mijn voorganger niet kon vinden. Ik maakte teksten voor twee advertenties en goot die een een aardige vorm, reed braaf naar fitness waar mijn programma werd verzwaard, wandelde met de hond en ging dinsdag naar H wiens netwerk problemen gaf. Dat deze problemen door mijn toedoen verergerden, en dat hij tenslotten tussen de plafonds moest kruipen om de AirPort te resetten wist ik ook niet tevoren. J kwam thuis en riep toen ze de grote trap in de kamer zag staan: Wat zijn jullie nou aan ‘t doen?
Toen ik vertrok haperde het netwerk nog evenveel als toen ik kwam.
Volgende week verder.

Gisteravond pas aan een website toegekomen die nog in de steigers staat. Had een vroegere vriend beloofd ernaar te kijken. Zijn nicht is bezig om ambachtslieden van divers pluimage zakelijk onder één dak samen te brengen om interessante huisraad te creëren, antiek te restaureren en mooie dingen te fabriceren. Alles handwerk, is de bedoeling: u vraagt en wij maken van eerlijk materiaal. Ik heb de website doorgenomen en enige aantekeningen gemaakt. Daarna mijn lievelingsserie Nederland van Boven gekeken. Toen vielen mijn oogjes dicht. Geen zin meer om te bloggen.

Tussen de middag met mijn opmerkingen en adviezen bij vroegere vriend een bakje gedaan. Of liever: hij nam een glaasje en ik pro forma een slok uit een glaasje. We overlegden hoe de website opgezet zou moeten worden, belden nicht en maakten een afspraak om bij haar thuis alles door te praten. Vriend neemt de teksten voor zijn rekening en ik zal kijken met de ogen van haar doelgroep. En die doelgroep helpen formuleren wat misschien nog het belangrijkste is.