Deze man bracht me, op de nonnenschool in Amersfoort, de eerste beginselen bij van de Latijnse taal en de Klassieke oudheid. Hij was bijzonder geestig en we hingen aan zijn lippen als hij ondeugende verhalen vertelde uit de Griekse Mythologie.

We werden massaal verliefd op hem. Op zijn humor vooral, want van zijn uiterlijk herinner ik mij zijn hoornen bril met de dikke glazen, zijn spitse kin, het hoge voorhoofd en de bol die bovenop vroeg kaal werd, maar opzij nog flinke zwarte plukken haar had. Donkere baard à la Lubbers.

Knap was hij niet, en toch zagen we altijd verwachtingsvol uit naar zijn lollige lessen. Het waren hoogtepunten in het brave kostschoolleven dat ik voortijdig verliet. Hij trouwens ook. We dachten even dat hij door de nonnen werd weggestuurd vanwege zijn ondeugende paatjes, maar dat bleek niet het geval. Hij werd zoiets als eerste kamerlid en riep ‘sliep uit!’ tegen de smiespelende nonnen. Ik heb hem nooit meer teruggezien.