Vanmorgen meldde het nieuws dat dichter Rutger Kopland is overleden. De Muze van de dichtkunst lijkt ons niet langer welgezind. De twee die die ons de rijkste gedachten nalieten. Komrij gidste in het kritisch beschouwen en in de beslotenheid van de ziel; Kopland wist met de simpelste woorden feilloos door te dringen in de universele menselijke emotie. Niet voor niets was hij psychiater.
Tegenpolen waren ze en beiden onmisbaar. Predikers van schoonheid; van humor om zwarte dagen te kunnen doorstaan. Het waren beiden mannen die konden relativeren omdat ze hun werk belangrijker vonden dan zichzelf. Kom daar nog eens om bij de TV!
Wat een prachtig, schitterend document. Ik heb hier in Thailand een beetje zitten huiveren, en een traan gelaten. Schoonheid. Wat een man.