Simonis in Scheveningen heeft de lekkerste vis van de wereld. Het is geen echt restaurant, eerder een winkel waar ze vis verkopen die je van versheid in de mond zwemt. Het ruikt er dan ook niet naar vis.

Na het verdwijnen van de afslag zijn er naast de winkel tafels en stoeltjes gekomen, terrassen en zitjes. Dit vermoeden we tenminste. Oesters worden pas na bestellen opengemaakt; kreeft, krab, kokkels, langoestines, kleine zee- en rivierkreeftjes en scheermessen worden vers gekookt.

Er liggen zeetongen, schollen, zeeduivels en kabeljouw die ze pas bakken als je hebt besteld. Je kunt er ook gewoon een broodje haring nemen, paling, zalm of viskroket. De sfeer is gezellig, want iedereen gluurt naar elkaars bord en vraagt wat er in dat krokante korstje zit gebakken. Als je niet gek bent op vis heb je er niets te zoeken.

Je sluit aan in de rij en doet je bestelling nadat je hebt rondgegluurd wat er te bestellen valt. Je betaalt, krijgt een nummer, haalt wijn en glazen die je hebt betaald en zoekt een zitplaats. Je nummer wordt omgeroepen als de bestelling gereed is. Als je met je handen wappert worden de borden naar je toe gebracht. Zo simpel als wat. Ontzettend efficient. Totaal niet plechtig en reuze knus. Niemand die tot vervelens toe komt vragen of het heeft gesmaakt of die de glazen vult voordat je daar zin in hebt. Je kunt er rustig met je handen eten, daarvan staat niemand te kijken. Driedelig zit tussen de houthakkershemden en mantelpakjes tussen de t-shirts.

Wij namen een hoog opgetaste éénpersoons schotel “fruits de mer” met twee borden en een half flesje champagne omdat we iets te vieren hadden. Na de royale porties schelpdieren, oesters, krab- en kreeftensoorten – vers geoopend en bereid – rolden we tonnetjerond van tafel. De rekening bedroeg nog geen 25 euro per persoon, inclusief de zeer goede bubbeltjeswijn uit Reims.