Goed eten!

Gisteren de drukste dag van het afgelopen jaar. Had alles op één dag georganiseerd want ik hok deze weken achter mijn bureau en heb niet veel tijd te verliezen. Om tien uur al oude vrienden op de koffie, meer van hem dan van mij, maar niet ongezellig. Ze veroverden mijn hart met op te merken: je ruilt deze grond toch niet voor een flat?” en vonden het leuk om door de tuin te lopen.
Ze waren net weg, of daar verscheen A. voor de lunch. Zoals altijd bepakt en bezakt met goede gaven. Stokbrood, sla, aspergepuntjes, gerookte forel en zalm, heilzame olie, kippensoep, ingevroren zelfgekookte maaltijd, een pak gehakt, en dan sla ik de helft nog over. Jij moet maar eens goed eten, zei ze. Ik knikte gehoorzaam en zij toog aan het werk om er een lunch van te brouwen. Ik moest haar smeken de kippensoep ingevroren te laten want ik had net twee plakken cake achter de kiezen. Een met het eerdere bezoek, en eentje met haar. Het was dolgezellig en mijn keuken was een slagveld.
Tegen kwart voor vier reed ze weg.
Net vertrokken, belden A en E dat ze in aantocht waren en of ze twee puppy’s mochten meebrengen. Ze zijn Yoeko’s opvoedmoeders en hebben aangeboren gezag over elke hond binnen hun bereik. A kwam de bosmaaier lenen om nog éénmaal te testen of het ding voor haar landje bruikbaar zou zijn. Ze wilden niet gaan zitten, niets drinken, maar wel hun logerende puppy’s even met Yoeko laten spelen en aan de kippen laten wennen. Alles verliep uit de kunst en iedereen had pret. A vergrendelde en passant nog even de zitstok in de ren, nam foto’s van Yoeko, en daar vertrokken ze weer. Ik nam weer twee paracetamollen in.
Nog tijdens hun vertrek schoof H bescheiden binnen die twee dagen terug zijn tas had laten staan. Hij kwam hem fietsend halen en verschool zich bij de vijver terwijl voorgaande dames vertrokken. Hij wilde alleen maar een kopje thee en even genieten van mijn Jac P. Thijsse omgeving. Het is hier net een verkade album, zei hij, ik bloei er helemaal van op. Ik voerde hem de laatste cake en zijn eigen lekkere bonbons die hij woensdag al had meegebracht.
Toen hij vertrokken was en ik mijn volgende portie pillen had genomen, hield ik mijn ogen bijna niet meer open. De dag was wonderwel verlopen wat rug betreft, maar ik voerde de hond, sloeg zelf de maaltijd over en dook met de kippen op stok. Ook al omdat ik vanmorgen, vanwege de hitte in alle vroegte, hondenmeidenwandelen had.

Ondanks de pijnstillers lag de nacht me niet lekker en ik stond met grote moeite geradbraakt op, maar ik moest naar Austerlitz. De vader van A2 had groente geoogst en die zou A2 meebrengen. Verder kan ik het Yoeko niet aandoen om deze weekse wandeling over te slaan. De dames pasten hun tempo lief aan, we liepen een klein blokje in dezelfde tijd die we anders besteden aan 6 kilometer. De honden genoten en voor mij was het ook een plezier om er even uit te zijn. Naast mijn eigen voorraad en de enorme porties die ik gisteren kreeg, is mijn leeftocht verrijkt met grote voorraden snijbonen, boontjes, sperziebonen, rode bieten en courgettes, alles bio en kraakvers geplukt. Ik moest er maar eens goed van eten, dacht ik grinnikend bij thuiskomst want ik weet amper waar ik alles laten moet.