Telepatisch?

Het leven is verdorie niet warm meer, en evenmin droog. Maar de verwarming aanzetten is toch mijn eer te na. De weerberichten zien er ook niet leuk uit voor de komende week. Jammer, want ik hoorde vanmiddag dat als Mozes niet naar de berg komt, de berg graag naar hem afdaalt. Volkomen vreemde beeldspraak voor Isabel die voor het eerst met een ‘begeleide’ vlucht hier naartoe reist. Ammie volgt enige dagen later en dan gaan ze samen weer terug. Mooi geregeld.

Op station meer geld op m’n NS-kortingskaart laten zetten, en de medereizigerskaart aangemeld. Ingewikkelder kunnen we het niet maken. Waar is de tijd gebleven dat je aan een loket om een kaartje kon vragen en info over het perron van vertrek? En wat Utrecht betreft: hoe op betreffend perron te komen?
We zullen wel zien. Als je per auto exact op tijd moet zijn om iemand van een vliegtuig te halen wordt het ook wanhopig plannen. Eén flinke stortbui onderweg, één aanrijding of slippartij vóór je, en je bent maar zo een dik uur langer onderweg. Ik ben vrij om te kiezen. En Ies vindt de trein veel leuker, zei ze.

Voor het eerst drie eitjes tegelijk: 22, 26 en 32 gram. Het rekje raakt aardig gevuld. Leuk voor Isabel en haar twee kleine neefjes die ook een dag komen. Telepathische kipjes die hebben verstaan dat ze deze week dóór moeten drukken? Ik heb ze natuurlijk verteld dat er kleinkinderen komen die nog nooit kleine eitjes hebben geproefd. Dat wordt dus sparen want met de papsen en mamsen erbij, en voor de Yoek ook een eitje, hebben we er toch minimaal acht nodig. En ik wil zelf de komende dagen ook een eitje tussen de bam want daaraan ben ik verknocht geraakt.