Problemen lossen zich vanzelf op

Om twee uur komt Isabel(10) logeren. Weer op d’r eentje uit Frankrijk gevlogen. Ontzettend gezellig, ik kijk er naar uit. We improviseren van dag tot dag wat we doen. Samen shoppen, kleren kopen, museumpje pikken, filpjes kijken in de ‘huisbioscoop’ zoals zij dat noemt. Te streamen films van Netflix die je even kunt stoppen als het haar te spannend wordt, of als ze moet plassen of iets lekkers pakken. Allemaal niets bijzonders, maar reuze knus.

Afgelopen dinsdag belde A, die hier de hele maand mei logeerde. Ze moest gisteren van haar onderkomen weg, zou een dagbehandeling krijgen in mijn woonplaats en of ze hier weer mocht verblijven omdat ze nog steeds niet alleen kan wonen. Nog vers in mijn geheugen hoe beperkend het was om geen stap te kunnen zetten zonder gezelschap voor haar te organiseren, mijn vrienden op afstand te houden om haar niet te overprikkelen, niet te gaan of staan waar ik wilde, niet mijn eigen radio en tv te kunnen kiezen, heb ik nee gezegd. Ik had vorige keer drie weken nodig om weer bij te komen van het me continu beheersen.

Merkwaardigerwijs lossen problemen zich vaak vanzelf op. Er waren twee dingen die al een hele tijd moesten. Ten eerste: dit weblog technisch updaten omdat er veiligheidslekken waren verholpen. Kwam er niet van. Ik stelde steeds uit. Tot Isabel’s paps gisteren belde, dat hij een nieuwe website ging maken, en waarmee hij dit zou gaan doen? Zijn vorige software werd niet meer ondersteund, een goed alternatief bleek er niet te zijn (of behoorlijk prijzig). We kwamen uit op WordPress, waarmee je tegenwoordig naast blogs ook websites kunt maken. En zo kwam het, dat ik gisteravond ook maar eens tijd besteedde aan het backuppen en updaten van mijn eigen spul. Gaf een goed gevoel.

Ten tweede: al weken loop ik met het voornemen een heleboel overtollige attributen van voorouders naar de veiling te doen, maar telkens schoof ik het voor me uit. Tot de veilingman gisteren belde, dat ze een prent gevonden hadden die al jaren in hun opslag stond om te veilen, maar die door iedereen vergeten was. Aha, komt dat mooi uit! Afspraak gemaakt. Nu komt er weer schot in het ruimen.