Zonder wekker

Na enkele stemloze dagen waarvan ik verder geen last had (deze kwaal ontlokte JT de opmerking dat ik tegenwoordig vaak iets mankeer… ) werd ik vanmorgen alweer zonder wekker om 7 uur wakker met de geweldige eerste gedachte: Tjee, wat heb ik lekker geslapen, zeg! Daantje en de haan van de buren kukelden in koor. Via het raam aan de voorkant was het luid en duidelijk te horen. Niet onplezierig dat ze nu samen herrie maken.

As de donder mijn bed uit om de pomp van de bron uit te zetten. Gisteravond in de schemer nog twee tuinslangen van 25 meter aan elkaar gekoppeld om bepaalde struiken te bereiken. De hele nacht aan gelaten, ook al omdat op het talud er omheen veel jonge teunisbloemen staan. Het water is gratis, maar de pomp verbruikt bijna net zoveel stroom als een strijkijzer. Daarna de grote potten met bessen, appel en pruim nog van water voorzien. Op advies van Jurjen gaan die in het najaar de volle grond in.

Bij de kippen heb ik de hele nacht gesproeid om (een deel van) de wilde frambozen te redden. En de kweepeer die me dierbaar is. De brandnetels willen hier ook geweldig van groeien. Met een korte broek aan ga ik de rimboe niet in en voel ik mij erg beperkt. Tot nu toe gaat het goed met de kipjes, maar de warmste dagen moeten nog komen. Ik verstrek ze op gezette tijden koele beetjes koude kwark of yoghurt waarop ze stapel zijn. Ze leggen nog goed. Eitje 390 is gelegd. Ik deel de oogst met Inge die vleesloos leeft.

De zaailingen van de Hosta Blue Mammoth moeten nodig worden opgepot, maar ik vrees dat we alle kleine potjes hebben weggegooid. Nieuwe kosten 60 cent. Gaat zitten zeg! Ik heb tientallen goed groeiende plantjes. Twee tuinsproeiers bijgekocht om kapotte te vervangen. Die kostten me al 50 euro. Ergens een bedje omspitten in het bos, dat met potgrond vullen, en daar de zaailingen voorlopig planten is misschien een betere optie.

Misvatting

IMG_8153Maar aan een wilde tuin hoef je toch niks te doen?, zeggen gazon-madammen met een tuinman.

In een wilde tuin groeien alleen gewassen die het in hun omgeving dik naar hun zin hebben. Gekweekt spul moet je bemesten en gieten om het in leven te houden. Helemaal correct!

De keerzijde is dat de aangewaaide planten, bomen en struiken het op hun zelfgekozen plekken vaak te  uitbundig doen. In een wilde tuin moet je doorlopend rooien, spitten en snoeien wil je niet worden verstikt door het groen.

Het begon vanmorgen achteloos met een woekerende blauwe regen, om na een uur te eindigen met een manshoge berg voor op de houtwal. Denk niet dat dit in een groenkliko past.

De dag werken met Jurjen gaf inspiratie. We hadden het over de varens gehad die in de voortuin manshoog groeien en woekeren als de ziekte. Toen we in 1980 de hele voortuin met gazon en nette borders hadden laten omspitten, bracht wijlen Alexander vanuit de achterhoek vijf manshoge varens mee om de leegte te vullen. Ze zijn prachtig maar agressief en in de loop der jaren meters van hun plek gewandeld. Uitputten, zei Jurjen. Maaien of knippen. Zo begonnen we vanmorgen de dag.

IMG_8146We waren niet anders dan die woekerende varens gewend. Maar toen we eenmaal begonnen te rooien gaf dit zoveel lucht dat we er plezier in kregen. Er kwamen vanaf het pad weer doorkijkjes naar de tuin, en kijk, zei ik tegen Inge, hier liep vroeger een pad, maar dit is door varens en rhodo’s geheel overwoekerd.

rhodosnoeiMoet je net Inge hebben! Ze is de meesteresse van de paden en houdt ze prachtig schoon. Zullen we?, vroeg ze hunkerend. Jurjen had gezegd dat het snoeien van deze bol rhodo’s ooit zou moeten, en dat hij ons geleerd had hoe dit moest; dat er waarschijnlijk veel jonge scheuten zouden zitten. We keken de gesloten bol in, en ja, talloze uitlopers met jong groen blad die smeekten om lucht en licht.

De vogels zijn uitgebroed dus het kon. We vonden menig verlaten nestje. Inge ging de handzaag halen voor het zware rhodo-werk. Ik ging verder met de varens en haalde dode takken uit de zwarte bamboe.

IMG_8132Al starend naar ons werk kwam van ’t een ’t ander. We namen alles kritisch in ons op. Naar boven starend, naar de sparren die zeer onder de droogte hebben geleden, zag ik ineens het blootgekomen eekhoornnest waarin Fiep indertijd haar jongen had geworpen. Onze huidige eekhoorn maakt er ook nog gebruik van om te schuilen. Niet als werpnest. Het enige wat nog moet gebeuren is een rozenboog zoeken om steun te geven aan de meterslange kamperfoelieslierten die bedwelmend geuren. Zonde om weg te knippen. We benne erg zuunig op alles wat kleurt en geurt.

 

Leerzaam dagje

Daar was dan de begeerde regen! Gisteren ook Jurjen, de ecologische hovenier, die zich weinig van de buien aantrok. Inge mocht glimmen van trots want hij vond dat we de woesternij uitstekend hadden bijgehouden. Doorgaan zoals jullie bezig zijn.

De voortuin is één bloemenzee van digitalis. De vijvers zien er prachtig uit. Voor barsten de waterlerlelies uit hun knoppen, en achter steekt de krabbescheer, overgezet uit de andere vijver, zijn tentakels boven water hoewel daar de waterlelies weer kleiner zijn.

Voorlopig met de hand maaien rond de vijver, want de (riet- of veen-) orchis blijkt al op zeven plekken langs de rand te staan en is behoorlijk zeldzaam. Niet waarschijnlijk dat hij is komen aanwaaien. Misschien ooit door een reiger meegebracht?

Jurjen wees trefzeker aan welke winter- en zomereikjes mogen doorgroeien. De rest spitte hij eruit. De heuphoge tamme kastanjes blijven tot de de herfst. Dan neemt hij ze graag mee. Ze zien er gezond en goedgevormd uit. Neem eekhoorns in je tuin en je krijgt vanzelf een kwekerij.

Er blijken wel degelijk walnootjes in de boom te zitten, maar de kwee heeft zijn peertjes door de droogte verloren. De bomen schreeuwen om voeding. Is kippenpoep vermengd met stro soms iets?, vroeg ik aarzelend, we hebben er een hele mesthoop van. Zo leer je weer wat. Kippenpoep is ideaal voor alles wat vrucht draagt! Prachtig hergebruik van materiaal. Inge riep vrolijk dat ze ook nog boerin werd, toen ze met kruiwagens vol strontstro naar de vruchtbomen liep. Jurjen snoeide de middellandse kwee (ook al wild komen aanwaaien) subliem in model om de groei te stimuleren.

En toen kwam de dode zijarm van de eik aan bod boven de kippenren. Als die bij storm was neergekomen had hij zowel de ren als de theetent vernield. Onze trap was net lang genoeg en in de garage lag nog een oude sisal landvast. Inge en ik gingen op een stoeltje zitten kijken hoe hij een touwconstructie maakte om de arm daaraan te laten zakken. Hij had geen motorzaag en zaagde zich de blaren met de hand. De tak bleek loodzwaar en we waren alledrie blij dat hij nu eindelijk weg was.

 

Daar issie dan

 

IMG_8110Vanmorgen was dan eindelijk de dop van zijn knop opengebarsten. Die wonderlijke knop die meedraait met de zon. Ik heb 38 jaar geleden drie van deze papavers (vaste planten) gepoot toen we hier kwamen wonen. Op een onmogelijke rotplek die ik nu betreur. Dit is de laatste die over is.

Bij Bakker in Hillegom kwam ik de volgende waardevolle tip tegen: Zelf wortelstek makenDe oosterse papaver kan vrij eenvoudig vermeerderd worden via de wortelstek. Rooi hiervoor de pol in augustus/september en snijd een aantal wortels af. Snijd de wortels in stukjes van 5 cm. Plant de stekjes in een zanderig bedje. Ook de moederplant kan opnieuw geplant worden. Het volgende voorjaar zullen de stekjes waarschijnlijk al uitlopen.