Terug naar Log

07-07-2001: "elisa in wonderland"

Afgelopen nacht rond een uur of een met een kleine zaklantaarn een rondje gaan lopen. 't Is dat ik leven verwachtte maar toch schrok ik me telkens rot van de herrie. Het begon al bij de keukendeur waar ik een grote pad ontmoette die van schrik tegen een emmer sprong. Bonggg... Man, als jij uit de klauwen van uilen wil blijven moet je wel beter uit je doppen kijken, ja!

Wat zijn ze toch dom, onvoorzichtig en onhandig.

Langs het paadje naar de vijver, onder schoenlappersplanten en bedstro, veelvoetig licht geschuifel overal. De kleintjes?. Goed mogelijk, want tegen de stranden van de vijver zie ik niets meer zitten.

Loopje rond de vijver: het hoge gras aan de westkant in het moeras staat compleet te zwaaien van de vele volwassen padden die zich daar voortbewegen; ook onder de rhodo's drie meter verder knispert het dorre blad op talloze plaatsen. Dit krijgen de jonkies niet voor elkaar. D'r is gewoon een feestje aan de gang. Alle padden uit de buurt komen hier vanavond polka dansen.

Het flagstonespaadje van west na oost, pal langs de vijverwal, durf ik niet te lopen zonder elke tegel eerst te beschijnen. Plop! hoor ik telkens als er weer een dikzak in het water springt, en ik schrik er elke keer van. Ik zie geen kleingoed al moet het hier wel zitten. Rechts van me komt bij elke stap de heuvel met bosgras meer tot leven. Als ik niet wist dat het padden waren zou ik op een holletje naar binnen vluchten.

Aan de oostkant gekomen, op het terras, begint de klimopheuvel te knisperen. Hierop was ik totaal niet voorbereid, verdorie. Naar de tobbe en de voortuin ben ik maar niet meer gegaan. Langzaam wennen.

 

 

 

 

Site Meter