Terug naar Log

07-11-2001: "Blauwe woensdag"

Kwart voor tien vanmorgen staat in al zijn magistrale glorie het grote gelazer naast de vijver, met zijn stelten pal naast het statiegeld kratje. Goed dat ik daar stenen op heb gelegd. Goed dat hij geen week eerder is gekomen, al weet ik niet of hij met mini's zijn maag wel kan vullen.
Hij is van reuzenformaat, staat daar blauwzilver te glanzen in een waterzonnetje en loert geconcentreerd naar rimpelingen op het water. Hoewel ik zijn vraatzucht haat moet ik bekennen dat mijn adem stokt want zo dichtbij is hij nog veel imposanter dan langs vreemd water in een vreemde wei.
'Beer jongen, werk aan de winkel!', roep ik de hond en we gaan samen luidruchtig naar buiten. De blauwe kijkt verstoord op en gaat meteen op de wiek. Dit is iets wat je niet vaak te zien krijgt. Hoe hij vanuit onbeweeglijk zijn vleugels spreidt, een been optrekt, en dan met twee, drie krachtige slagen loodrecht opstijgt. Tjonge, wat een spanwijdte en kracht. Geen wonder dat hij goed moet eten.
Beer, mijn eigen blauwe (het grote slag wordt ook wel blauwe kees genoemd) schiet blaffend zijn richting uit maar heeft geen schijn van kans omdat hij de trapjes af en rond de vijver moet. Hij is trouwens geen jager maar een verdrijver. De reiger cirkelt nog pesterig een rondje hoog boven het water alsof hij deze stek goed in zijn geheugen wil prenten, stijgt steil tot boven de boomtoppen en verdwijnt met trage vleugelslag naar blauwe verten. Ik geloof niet dat ik klapwieken heb gehoord. Als zijn landing even geruisloos verloopt als zijn vertrek is hij de komende weken een geduchte vijand.
Misschien is hij gistermorgen ook al geweest. We waren weg en de honden zaten binnen. Of hij komt al dagen in de vroegte. Gistermiddag tussen de buien door nog blad van de vijver geschept en maar weinig salamanders gezien. Wel opvallend veel muggen, dat schreef ik al. Ik dacht dat het donkere weer de oorzaak was. Ze zullen toch niet op zijn?
Gaas of netten is geen optie. De oppervlakte is te groot, het is lelijk, onnatuurlijk en - het belangrijkste argument - ik wil zelf bij het water kunnen. Kijken welke verrassingen in mijn netje zitten vind ik ongelooflijk spannend.
Zo'n plastic monster langs de kant? Ineens begrijp ik het nut ervan. Tijdelijk nut, want een echte reiger is vast niet op zijn achterhoofd gevallen.

 

 

 

 

Site Meter