Terug naar Log

07-17-2001: "Dril"

Op mijn hurken aan het water zitten blijft een groot genoegen. Vooral als de zon schijnt en er dikke proppen draadalg zweven. Een paar dagen slecht weer en de boel verwaarloosd, of ik heb weer genoeg te doen met mijn stokjes.

De vijver is dood als een pier, op waterlelies, kevers, muggen en veelpotige monsters na die ooit libellen zullen worden. Maar in alg waarvan ik het teveel graag weghaal, schittert soms dril.

Herstel: want toen ik rond vijf uur onkruid plukte langs het water sprong er een paddenkind te voorschijn. Het rende in een vaartje naar de vijverrand, sprong het water in en zwom met olympische slagen naar de overkant om daar weer aan land te klimmen. Hij was niet veel gegroeid, maar had wel veel geleerd ondertussen. Ik was apetrots op hem.

 

 

 

 

Site Meter