Terug naar Log

08-08-2001: "Behaaglijk"

Aan grijs miezerweer heb ik de pest maar geroffel tegen de ruiten van pikzwart noodweer vind ik opwindend. Dat tevreden gevoel dat je droog zit en warm; dat de wind om het huis giert en jou niet kan raken. Behaaglijkheid van top tot teen. Totdat ik de brul hoor dat het lekt. De verdorde dennennaalden zijn door de bui uit de bomen geslagen en van het dak gespoeld. Ze hebben de goten verstopt.

Stormachtige nachten waren aan boord ook zo lekker als je veilig in een haven lag. Het slaan van touw tegen de houten- of het gepinkel van staal tegen de aluminium masten om je heen. Van al die hoge obstakels ging de wind fluiten, harder naarmate hij harder blies. Terwijl het schip aan zijn landvasten lag te bokken, de zwaarden tegen de romp aandreunden, lag je warm en behaaglijk van die geluiden te genieten.

 

Reacties: (2)


ha! in dat gezellige noodweer van jou lagen wij weg te drijven in onze bungalowtent... (die gelukkig nu opgedroogd en wel weer is opgeborgen...)
mariska, 09-08-2001 23:22

Ik heb onweer nooit eng gevonden, behalve één keer, en dat was juist aan boord van een schip dat in een haven lag. Een boot van 9 meter die heen en weer geslingerd werd op de klotsende golven, de wal steeds harder rakend en die steeds minder te controleren was.
We raakten aan één kant los met de boot en de vader van mijn vriendinnetje (ik was 9) ging naar buiten om de boot weer vast te maken. Door de storm viel hij overboord, en kon pas na een tijd weer op de boot terugklimmen. Het was vreselijk: het was pikkedonker op de lichtflisten van de bliksem na. De donder viel steeds vaker gelijk met de bliksem.
Na een aantal uren was het weer rustig, was de vader opgedroogd en werd het een mooi verhaal, maar op het moment zelf... ai.
Merel, 09-08-2001 12:05 http://merelroze.com

 

 

 

Site Meter