Terug naar Log

08-18-2001: "De grote vijver"

De grote vijver heeft er na de explosie van de padjes erg rustig bijgelegen. Salamanders zijn er genoeg maar houden zich schuil. Ze schieten naar de oppervlakte, vangen een mug, zijn meteen weer weg. Wel zijn er veel jonkies. Kon ook niet anders met al die eieren onder de waterleliebladen. Als ik de status quo wil bekijken sleep ik even met het net om er een paar te vangen. Om ze meteen daarna schuldbewust weer vrij te laten met een eerste trauma op hun kleine ziel. Ze zijn grappig als ze nog zo doorschijnend zijn dat je alleen nog oogjes en hun graatje ziet.

Ze leven op hun eentje teruggetrokken in hoopjes alg. Zijn lang zo leuk niet in de omgang als m'n kleine wijlen padjes waren voordat die aan de wandel gingen. Daarmee is het triest gesteld. Twee maanden terug was het nog: kijk daar heb je er alwr een maar nu zien we ze nog sporadisch. Als ik die foto's niet had gemaakt van hun zwem- en ademhalingsoefeningen en hun voorbereiding op het vertrek bij volle maan, zou ik denken dat het een droom was geweest. Achteraf bezien was deze kolossale paddenkweek niet meer dan een biefstukfokkerij voor de hogere diersoorten. Niets menselijks is de natuur dus vreemd. Heb later gelezen dat er van elke honderd kleine padjes hooguit die volwassen worden.

De waterlelies zijn hard gegroeid en bloeien uitbundig. Zonde van die langdurige regen want toen liepen de bloemen vol en doken voorgoed kopje onder. Elke maand gaat er een kilo kalk in de plas. Eerst ziet het water er een tijdje uit als koninginnensoep maar daarna wordt het mooi helder. Gistermiddag bij zon kon ik zelfs tot op de bodem kijken wat ook weer niet hoeft omdat je dan de kuipen ziet waarin de lelies staan. De onderwaterplanten die ik lukraak ergens in het diepe gooide omdat ik geen zin meer in verpotten had blijken het goed naar hun zin te hebben.

 

 

 

 

Site Meter