Terug naar Log

09-01-2001: "Knijn"

Over eten halen gesproken. Als het aan mij lag aten we konijn. Eigen kweek wel te verstaan, want ze rijzen onderhand de pan uit. Helaas is teckel te oud om ze te vangen en boerenkees te log. We zullen ze zelf moeten verschalken. Iemand soms een fret die gelucht moet worden?

Na jaren geen konijnen te hebben gezien (mixamathose?) is het dit jaar weer de zoete inval. Die doddige kleintjes met hun kokette wipstaart zijn uitgegroeid tot hondsbrutale slungels die alles vreten wat los en vast zit. Omdat we ze in jaren niet hadden gezien hebben we ons afgelopen voorjaar laten verleiden om zoetgeurende kleine anjers te planten, riddersporen, karpatenklokjes en malse bedden jonge heide. Alles tezamen voor een klein vermogen.

Gisteravond zweer ik je, was de maat vol. Zaten we een soepje te eten en wat verschijnt er pal voor het raam? Hij zit twee meter van ons vandaan de jonge aanplant te verslinden terwijl hij ons brutaal begluurt. Een paar meter verder zijn broers en zussen in de border bezig waar het angstvallig gekweekte zaaigoed pril staat te wezen. Hier tussendoor kuiert onverstoorbaar ook familie duif nog rond.

Luid schreeuwend naar buiten, ik. Man schrikt zich wezenloos, honden krijgen een hartstilstand, maar de roedels duif en konijn kijken alleen even op. Ik moet verdorie wapperen en hollen voordat ze begrijpen dat dit inrukken betekent.

Vier vette duiven met laurier voor de soep. Vijf mollige (wilde!) konijnen met tijm als gebraad. Alles onder handbereik en toch ga ik boodschappen doen.

 

 

 

 

Site Meter