Terug naar Log

09-02-2001: "Vreemde ogen"

Vandaag begint de ernst des levens. Beste kans dat onze hulp terugkomt na zeven weken wieberen. Ik ben de tel kwijtgeraakt. Het lijkt onderhand zeven maanden dat ze weg is. Toen we haar uitzwaaiden en een goede vakantie wensten keek ze ons beurtelings diep in de ogen met die donkere glimmers van d'r en dat brutale snoet, terwijl ze ons met opgestoken vingertje op het hart drukte het huis niet te laten vervuilen ondertussen.

Wat dacht die kleine snotaap wel! We zouden eindelijk eens onder kasten en kleden zuigen en in verborgen hoekjes waar zij nooit aan toe komt; op alle onzichtbare plekken waar met name vlooien welig tieren. Het mag dan ook vermeld dat er geen explosie van springertjes volgde na de warme dagen, terwijl hier toch zestien pootjes rondrennen. Doe het maar na!

Alleen bleven de zichtbare gebieden onbehandeld terwijl stoffen ook geen zin had toen de buitendeuren steeds maar open stonden. Beer sleepte aan zijn vacht voorraden verdroogde mosjes en van die lange, dubbele dennennaalden binnen maar die bijten niet. Ze zijn wel stevig in de tapijten gaan zitten en moeten er handmatig worden uitgeplukt. Kortom: het is hier vreselijk hygiŽnisch maar voor het oog ziet het er niet best uit.

Omdat ze terugkomt (mogen we hopen) en we graag willen dat ze blijft, is het grote schoonmaak geblazen. Mijn beurt, want echtvriend heeft de verborgen hoeken verzorgd terwijl ik het lichte sopwerk deed. Als ik vandaag begin ben ik donderdag rond. Komt ze terug, maken we de blits. Komt ze niet dan hoeven we voorlopig niets meer te doen. Vreemde ogen dwingen. Omgekeerde wereld, maar ach, de ene dienst is de andere waard.

 

 

 

 

Site Meter