Terug naar Log

09-10-2001: "Dwaling van een hooggeleerde"

Als hij was blijven eten, dan had ik het hem gevraagd. Maar we hadden te hard gewerkt, waren bek af en hij vertrok rond vier uur met een tasje eten. Tussen de paperassen had ik vrijdag een psychologisch rapport gevonden dat te mal voor woorden was. Natuurlijk had ik het ooit gelezen, me toen ook al verbazend, maar teveel betrokken was me de portée ontgaan.

Hij was toen zeven en zo woordblind als een gieter terwijl dyslexie nog niet in grote kring bekend was, laat staan op scholen serieus werd genomen. Er bestond nog maar één autoriteit op dit gebied en hij had het geluk dat hij werd doorverwezen. Zo kwamen we voor de test in Groningen terecht.

De professor leek in haar doen en laten sprekend op Annie M.G. Schmidt. Een intake-gesprek was er niet bij en ik werd na het geven van een haastig handje weggestuurd. Het kind zou haar wel informatie geven, zei ze. Dit was haar liever want dan hoorde ze problemen uit de eerste hand. En zo begon de dwaling van een hooggeleerde.

In het psychologisch rapport als resulte van interview en test stond onder meer te lezen dat het slechte woordbeeld voor een deel te was te wijten aan zijn minder goede ogen waardoor hij het woordbeeld niet goed in zich opnam. Voorts maakte hardhorendheid dat hij gesproken woord niet goed verstond waardoor hij klanken moeilijk kon onderscheiden. Tot slot dat hij moeite had met het ontrafelen van in elkaar gestoken elementen. Huh?

D'r klopte werkelijk geen ene barst van. Hij had uitstekende ogen en oren en als er eentje was die ogenblikkelijk zag hoe vorken aan hun steeltjes staken was hij het wel. Op haar advies haalden we pingpongtafel en sjoelbak tevoorschijn om zijn oog-handcoördinatie te trainen, maar hij speelde ons geregeld onder tafel. De remedial teacher die hij kreeg was echter goud waard, dus we lieten dat vreemde rapport verder zitten.

Toen ik het vrijdag na zoveel jaren overlas wist ik wat er was gebeurd. Hij had zich met groot succes voor zijn broer uitgegeven die in dezelfde periode met afgeplakt oog een brilletje droeg en een abonnement op het ziekenhuis had om oren te laten doorprikken. Geen wonder dat hij zo zwijgzaam was toen ik hem weer kwam halen. Toen ik vroeg hoe het geweest was zei hij alleen maar "o, wel leuk", en verder zei hij niets. Ook later niet. Hij heeft over dit onderzoek nooit een woord losgelaten.

Maar nu, 25 jaar later en met dat rapport in de hand, wil ik er toch nog eens over praten.

 

Reacties: (2)


tja... dat kan alleen maar onze onvolprezen
wilhelmina b zijn geweest, die hier dan wel
ernstig de mist inging, maar voor het overige
een kei van een wijf was zogezegd.
zéker op haar vakgebied.
dat jouw spruit haar zo voor de gek wist te
houden, pleit dubbel en dwars voor zijn
intelligentie...
elly, 10-09-2001 15:08

Aan creativiteit en slimheid heeft het hem in elk geval zeker niet ontbroken ;-).
Overigens mijn complimenten voor de schitterende omkat; ik weet niet hoe lang hij er al staat, maar ik zie hem nu net (pas?). Heel mooi!
Puck, 10-09-2001 03:30 http://home.wanadoo.nl/spielerei

 

 

 

Site Meter