Terug naar Log

09-16-2001: "Verse zaden?"

Vanmiddag scheen telkens een vale zon tussen buien en wolken door. Kon ik niet weerstaan. Het was buiten te mooi om binnen te zitten. Kleine waterlelies en verder overblijvend groen uit de tobbe uitgespoeld en overgebracht naar de grote vijver. Heerlijk op m'n eentje met modder en water lopen knoeien. De vorst kan me niet meer overvallen zoals vorig jaar. Daarna met een kop dampende koffie in de hete tobbe gedoken en beseft dat ik lezen ontloop.

Ja, wel begonnen in de lijfarts. Het is van zulk mooi eenvoudig taalgebruik dat ik nu al verdrietig ben bij het idee dat ik het ooit uit zal hebben. Dat moment moet worden uitgesteld. Het schrijnende gevoel van vergaan geluk na het lezen van een meesterwerk heeft zich in de loop der jaren verhevigd. Als kind kon ik al janken als ik een boek uit had dat ik prachtig vond.

Iemand behoefte aan verse zaden van de wilde gele lis? Stuur maar een meeltje.

 

 

 

 

Site Meter