Terug naar Log

09-23-2001: "Antwoord op Mariska's commentaren op 'onmogelijk'"

Je hebt op jouw manier geen ongelijk, maar ik bedoel iets anders dan de ongebondenheid die tot anarchie kan leiden. Ik ben bepaald geen tegenstander van zekere discipline maar vind het wel gevaarlijk als mensen van bovenaf krijgen opgelegd wat heilzaam of verwerpelijk is en dit blindelings geloven. Wij weten wat goed voor u is dus volg ons maar want anders loopt het slecht met u af. Dit zijn de muren waarover Aliėtte het had. Het sluit automatisch intolerantie in ten opzichte van andersdenkenden en het kweekt zelfs verkapte haat. Ook vandaag merken we dit.

Ik kom ook uit een gelovig nest maar praktiseer niet meer omdat ik 'het ene ware geloof' niet als waarheid kon accepteren. Het is me te hoogmoedig want hiermee veroordeel je iedereen die een andere waarheid de zijne acht. Des te belachelijker omdat geloof ook nog samenhangt met de wieg waarin je bent geboren. Neemt niet weg dat waarden mij met de paplepel zijn ingegeven, ondanks het feit ik dat ik vaak en gretig over mijn muur heb gestaard en verbaasd beseft hoe dicht extremen elkaar raken.

Het is nog maar kort geleden - ik heb het nog meegemaakt - dat zelfs het woord 'christelijk' een vloek was. Je had in Holland katholieken en protestanten en die behoorden zich niet met elkaar te bemoeien. Protestant, Jood, Mohammedaan, Buddhist, Hindu, allemaal boeven die het licht in hun ogen niet verdienen, zei mijn vrome vader dan. Toch was hij een ontwikkeld man. Belezen, kunstzinnig en erudiet. Zijn geloof stond hem niet toe over de muur te kijken. Mijn afvalligheid maakte dat hij niet van mij kon houden. Nadat ik hem maanden had verpleegd kon hij twee dagen voor zijn dood pas zeggen: je bent toch beter dan ik altijd heb gedacht.

 

Reacties: (7)


my point exactly :-)
mariska, 24-09-2001 12:05

Het erge is dat de relatief kleine groep onverdraagzamen altijd het nieuws haalt, zoals zij ook in gezelschap vaak het hoogste woord voeren. Zij blijven in onze herinnering en vertroebelen de realiteit. Gereraliseren is even kortzichtig als onverdraagzaam zijn, zeg ik nu tegen mezelf ;)
elisa, 24-09-2001 01:23

Angst komt maar al te vaak voort uit onzekerheid, gebrek aan eigenwaarde, minderwaardigheidsgevoelens. Menig kerkelijk instituut heeft niet afgelaten zijn gelovigen hiervan grondig te doordringen. Helaas, want god is liefde en niemand is volmaakt. Dat was ook de bedoeling, anders waren we goden.
Jouw ma en mijn pa zijn dan ook wel te begrijpen en vergeven, maar het blijft triest want het kan relaties verstoren.
Ik heb veel woorden over tolerantie met mijn pa gehad, maar hij kon het niet begrijpen. Tot ik kort voor zijn overlijden uitriep dat hij geen recht tot oordelen had; dat god zelf mans genoeg was recht te spreken en dat hij onbedoeld hoogmoedig was om telkens op gods stoel te klimmen. Het was de enige keer dat ik omwille van godsdienst mijn geduld verloor ;)
elisa, 23-09-2001 23:44

doet me er ineens aan denken aan wat mijn moeder laatst tegen me zei; omdat ze mij kennelijk te tolerant vond op een aantal gebieden zei ze: 'je gelooft wel maar wil er niet op aangesproken worden...' ze had er totaal geen idee van hoe *on*waar dat is en hoe dat mij regelrecht in mijn ziel trof :-( denk je eens iets goed te doen...
mariska, 23-09-2001 23:08

hehe, misschien hebben we er wel eentje extra ;-)

maar als ik zo om me heen kijk, zijn het vooral de mensen die in een 'eng' wereldje leven, dus zonder over die muren van het eigen instituut heen te kijken, die intolerant reageren. voor een deel uit angst dat iemand aan de fundamenten van hun leven komt morrelen. en dat is iets, wat weinig met religie te maken heeft. meer met onzekerheid, en je willen vastklampen aan iets.

ik klamp me ook wel graag vast aan iets, en ik ben ook onzeker over of ik mijn leven wel goed leef. maar ik uit die onzekerheid door juist over de muren heen te kijken, en van alles wat ik om me heen zie het goede mee proberen te nemen.
mariska, 23-09-2001 23:00

In wezen bedoelen we hetzelfde, denk ik. Geloof is iets persoonlijks. Het is jouw wijze waarop je met jouw schepper in het leven staat en welke leefwijze je hieraan ontleent, terwijl ik mij naar mijn schepper richt. Samen gaan we volkomen gelijkwaardig door dezelfde deur.
Alleen vraag ik mij af hoe het komt dat zovelen onverdraagbaar zijn *juist* waar het godsdienst betreft. Zelfs als ze zelf niet eens gelovig zijn, zoals je zegt.
Aangeboren of aangeleerd?
Missen jij en ik een gen?
elisa, 23-09-2001 22:25

ja, maar religie is niet perse inherent aan iets van bovenaf opgelegd krijgen en dat blindelings geloven. dat mensen dat er vaak van maken, vind ik wat anders.

ik zie het ook vaak in mijn omgeving gebeuren, dat mensen elkaar veroordelen op hun wel of juist niet geloven. dat werkt trouwens ook twee kanten op: reacties naar mijn gelovig zijn: o dan ben je zeker tegen homo's (ten overvloede misschien: dat is natuurlijk niet zo...). of zien hoe mijn anders toch lieve oma reageert op de niet kerkelijke vriendin van mijn broer, etc.

wat ik bedoel te zeggen, dit soort dingen zit kennelijk ingebakken in de mensen, en heeft niet altijd, en vaak niet, met religie te maken. wat te denken van de vele vijandige reacties op mijn geloof, door niet- of zelfs antireligieuze mensen?

het enige ware geloof beweren te belijden is iets wat ik ook hoogmoedig vind. aan de andere kant, als je iets niet voor 100% gelooft, kun je het net zo goed niet geloven. maar je zult *mij* in ieder geval nooit horen beweren van een ander, dat ie het verkeerde gelooft. voor mij is geloof iets heel persoonlijks, waar ik veel steun aan heb. en wat een ander doet, zeg, denkt of gelooft, heeft daar niets mee te maken en moet ie dus helemaal zelf weten.

helaas is het zo, dat lang niet iedereen daar zo over denkt. en dat is nu precies het punt waar het om draait. maar ik blijf erbij, dat de religie *zelf* niet de oorzaak is van alle ellende, maar de manier waarop de mensen ermee omgaan...
mariska, 23-09-2001 20:28

 

 

 

Site Meter