Terug naar Log

09-28-2001: "TrofeeŽn"

Wij waren onderhand gewend aan de telkens onverwachte droge knallen van de hogedrukmachine waarmee ze spijkers in de latten jensden, maar de dieren hadden het er moeilijk mee. Behalve tekkel Purcy dan, bejaard en doof als een kwartel. Niemand die zijn rust nog kan verstoren. Floris, ook niet piep en suikerkater, hoorde het gelaten maar vol vertrouwen van een afstand aan. Beer blafte tot we er dol van werden of kroop gierend onder onze knieŽn en kleine Pluis maakte zichzelf de hele dag kwijt.

Zo kwam ik, hem zoekend, vanzelf terecht bij de bowlingballen waarachter hij zich had verschanst. Twee paarse en een rode die ik als zware trofeeŽn mee blijf slepen. De monsterlijke beker die we ooit wonnen heb ik allang aan de EmmaŁs geven maar het marmeren voetje moet er nog zijn.

 

 

 

 

Site Meter