Terug naar Log

10-02-2001: "Afscheid"

Nu het uur nadert blijkt afscheid nemen een pijnlijker proces dan was te voorzien. Routine en daarmee samenhangende zekerheden vallen weg. Er waren jaren dat ik er continu aan trok. Bij alles wat ik zag, las of hoorde vroeg ik mij af of het nut had voor de club. Het voelt niet slecht deze gedrevenheid kwijt te raken. Alleen, nu het niet meer mag donder ik in een gat. Hoort erbij.

Onzin natuurlijk. Wie moed heeft te breken creŽert ruimte voor zaken die minstens zo belangrijk zijn en altijd op later moesten wachten. Passies te over, 't wordt alleen zoeken hoe. Het gevoel nooit klaar te zijn was aan de ene kant opwindend, maar maakte ook dat ik ontelbaar veel zonnige dagen verleefde zonder zelfs maar naar buiten te kijken. Ben ik pas deze zomer gaan doen en er ging een wereld open. Nu nog leren weer rustig een boek te lezen zonder me schuldig te voelen.

Maar ik zal de mannen missen en het vergadergedoe waarvan ik niet hield omdat ik meer doener dan prater ben. Het eens per maand kamer opruimen opdat de vergadertafel kon worden opengeklapt. Zelfs de kleffe boterkoek die ik niet lekker vond. De enige troost is dat ook de mannen geen boterkoek meer zullen krijgen op hun nieuwe vergaderstek en dat mijn opvolgster nooit de voldoening zal smaken om van een vervallen boedel door keihard samen werken een bloeiend geheel te maken.

 

 

 

 

Site Meter