Terug naar Log

10-06-2001: "Zaterdagmorgenoverpeinzingen"

De weblogs boeien me niet, maar de mensen die ze schrijven. Everdien van Clockwise schreef daar ook al iets over. Alleen kan het mij niet zo schelen hoe de schrijvers eruit zien. Nog minder of ze wel zijn wie ze zeggen. Achter elk log steekt een karakter dat als een schaduw meeschuift met de schrijver. Dit vind ik het spannendste. Want ook de echte, ouderwetse, onvervalste weblogger verraadt indirect zijn zieltje, al denkt hij zelf van niet.

Niet wat iemand onthult maar hoe dit gebeurt maakt loglezen spannend, ongeacht web-, leef- of lijf. Schuchter, brutaal, ondeugend, uitdagend of kribbig, het worden allemaal feuilletons die de levenslust van de logger verraden. Gemiddeld constant, maar soms met koortsige of onderkoelde halen. Als iemand anders schrijft dan gewoonlijk denk ik meteen 'hee, zou die wat mankeren?'.

Het kan me niet schelen of de stijl weloverwogen, ongeremd, droog, sappig, humoristisch is of doorweven met een flinke dosis zelfspot. Of het weblog, leeflog, lijflog of neplog is maakt me ook geen biet uit. Wie onderhoudend schrijft, al is het over niks, heeft mijn sympathie. Zeurders en narcisten zonder zelfkritiek natuurlijk daargelaten. Maar met deze laatste zin beland ik in de gevarenzone modderpoel, o jee, en het is zaterdagmorgen. We houden het fijn.

Maar de zon schijnt heftig. De laatste rode waterlelie staat te vlammen op het water. Nog altijd gaan er grote libellen voor het eerst op de wiek. De duiven trippelen parmantig tussen hoog opgeschoten bosgras in gezelschap van een koppel roodborst. De eik wappert al zijn afgeleefde blad de vijver in en jonge salamanders zijn ondertussen hun roerende kieuwkuifje kwijt.

Tosti bakken en met de boterham in de hand m'n schepnet zoeken. Het leven is goed. Zelfs oorlogsdreiging went evenals vluchtende Afghanen. Bij elk bericht over aanval denk ik 'het zal wel'. Niets minder consistent dan de mens. Wat hij zich het ene moment heftig aantrekt ploegt hij het volgende vakkundig onder.

God straft meteen want de zon is in ene achter een wolk verdwenen en er komen een massa vuile wolken aan. Het weer lijkt erg veel op het echte leven.

Nog even en er is hier ADSL. Voor het eerst kreeg ik danig op mijn lazer vanwege de nota die inderdaad alle spuigaten uitloopt. Psychologisch goed uitgekiend moment omdat ik kon denken: tanden nog eventjes op elkaar schat want het leed is bijna geleden. Maar ik zei: je moest eens weten hoe vaak ik niet zit te surfen en wat ik allemaal moet laten schieten...

 

 

 

 

Site Meter