Terug naar Log

10-13-2001: "De gluurder"

Hij zag mij eerder dan ik hem. Ik kwam de achterkamer in en mijn blik gleed gewoontegetrouw over de vijver. Op dat moment zag ik hem staan, het dreigende gevaar met zijn dodelijke snavel. Hij moet scherpe ogen hebben, ging meteen op de wiek en cirkelde net als vorige keer een ererondje boven het water voordat hij verdween. Alsof hij de blauwdruk van ons water nog eens goed in zijn kop wilde prenten. Of mij honend duidelijk maken dat hij onoverwinnelijk is als grootafnemer van door mij gefokte entrecotes.

Hij verdween niet naar blauwe verten zoals ik had gehoopt maar streek neer in de kruin van een bejaarde eik vanwaar hij de hele omgeving uitstekend kon overzien. Het had geen zin te wachten tot hij weg zou zeilen. Al vegend, snoeiend en scheppend de wacht bij het water gehouden in trouw gezelschap van een hippende roodborst die met zijn zwarte kraaltjes al mijn bewegingen volgde in de hoop op een smakelijke hap. Waar ik was geweest ploegde hij het nog eens dunnetjes over.

Dat er nog weer jonge helicopers nieuwsgierig kwamen kijken wie wij waren en wat wij op hun erf deden spreekt bijna voor zich.

 

 

 

 

Site Meter