Terug naar Log

10-31-2001: "Vergissing"

Toen hij daar lag met slappe kaak en opengesperde ogen die niets meer zagen stokte mijn adem. Ik legde mijn hand op zijn borstkas maar voelde niets kloppen. Een flauwe golving door zijn vacht verried nog een oppervlakkig ademhalen. Ik boog mij over hem heen, streelde hem en noemde zijn naam maar hij reageerde niet.

De dierenarts kwam binnen en legde hem in een andere houding. Hij komt zo weer bij, zei hij verontschuldigend. Floris lag nu met de kop iets achterover en ik keek in het gat dat in zijn majestueuze katerkraag was geschoren. Zijn kale nekkie met blauwe plekken schemerde er doorheen. Hij was anders niet te behandelen, zei de dokter. Zelden zo'n sterke kat gehad.

Er hoefde alleen wat bloed uit zijn hals te worden afgetapt. Toen we binnenkwamen ging het al mis. Floris blies tegen de dokter alsof hij zijn aartsvijand trof wat de waarheid ook was, hoewel die hem ook tweemaal uit de dood had teruggepeuterd. De dokter deinsde terug. Angst over en weer behandelt niet lekker. Of ik hem wilde vasthouden? Het vertrouwen beschamen van de kat die ik tweemaal per dag moet prikken wilde ik niet. Er kwam een assistente bij en ik liep naar de gang terwijl ik hem als een tijger in doodsnood hoorde brullen. Pfoei, dat viel niet mee.

Het duurde een tijd voordat ik werd geroepen. Ze hadden hem platgespoten. Hij werd naar een andere kamer gedragen om uitgestekt te bekomen van zijn roes. Toen hij daar lag met slappe kaak en opengesperde ogen die niets meer zagen stokte mijn adem. Maar de dokter zei dat alles goed zou komen. Hij had geplast en gekotst dus ik kon zonder gevaar met hem rijden. Hij vouwde mijn smartlap voorzichtig dubbel in de veel te kleine bench die ik gemakshalve had meegenomen en zag er bar ongelukkig uit.

Floris was trouwens uit zijn entingenboekje gegroeid en kreeg een nieuw. Da's de goden verzoeken, zei ik, met een suikerkater. De dokter keek peinzend van Floris naar mij en weer terug naar Floris alsof hij diens krachten nog moest wegen. Dat boekje, zei hij, kon nog best een paar jaar nuttig blijken. Tjonge, wat is die kat sterk geworden terwijl ik geen kwartje meer voor hem gaf.
En dat, kon ik niet nalaten toch even mijn gram te halen, was een behoorlijke vergissing!

 

Reacties: (1)


toen ik begon te lezen stokte mijn adem ook even ...
*schrik ... ut zal toch niet ...*
maar gelukkig pfffff...
Floris doet het nog :-).

die dierenarts hè .. :((
zo'n vent zou je toch
Floris is een lammetje als z'n vertrouwen hebt.
Maar ja, hoe ie man dat ooit moet krijgen :-(

jammer dat dat leuke ;-) en vooral kundige teckelruggetje weg is.

geef Floris een hug van me
en jezelf ook :-)

jullie hebben het weer kranig doorstaan vandaag !

eet ze :-)
Ingrid, 31-10-2001 18:23

 

 

 

Site Meter