Terug naar Log

11-06-2001: "Leed"

Niet (of veel te weinig) roken schept chaos in het brein. Begin er last van te krijgen. In luttele minuten weet ik een versnippering om me heen te stapelen waarmee zelfs de katten geen raad weten. Kan me ongans zoeken naar aantekening, pen of cd die ik net nog in handen had maar even heb weggelegd. D'r komt geen jota uit m'n kop, laat staan uit m'n vingers. Begin ergens aan en vergeet waaraan ik ben begonnen. Hoe diep zal ik zinken voordat ik uit de as verrijs?

Slecht humeur? Geen sprake van. 't Lukt alleen niet om méér dan een twaalfde van vroeger te bevatten, beetje tempo nog daargelaten. Wie mij overvraagt krijgt luid protest dat als sjaggerijnig bestempeld kan worden maar voortkomt uit onmacht. Voorzichtig aan met mij, probeer ik te roepen maar er komen heel andere woorden uit mijn mond.

Ik zou zes weken geïsoleerd willen zitten op een plek waar niets valt te moeten of hoeven. Liever nog aan één stuk willen slapen en clean wakker worden want nicotinenood maakt behalve verstrooid en onhandig ook nog suf. De pleisters nemen de hunkering wel weg naar een sigaret, maar aan de afkickverschijnselen lijken ze weinig te doen. Wat aan nicotine door de huid binnenkomt is toch van een ander kwaliteitje zal ik maar zeggen.

Geen voordelen aan het stoppen? Jazekerwel. Op sommige momenten ineens tijd over. En een clean desk letterlijk. Geen krummels, as of vlekken meer onder de bergen ongeregeld. Keurig toetsenbordje zonder remmende factoren, schone muis.
Maar dat deze beloning in verhouding staat tot het leed zou ik niet willen beweren.

 

 

 

 

Site Meter