Terug naar Log

11-22-2001: "Veertig"

Herinneringen vervagen en vervormen op den duur. Reden om over de nicotinestop te blijven loggen. Ergens moet het verloop worden vastgelegd wil ik het later niet overdrijven of onderschatten. Voor velen is het onderwerp niet interessant, maar voor mij wel want ik had elke moed opgegeven ooit nog te stoppen.

Zo'n veertig jaar continu afhankelijk van tabak met bijna twee pakjes per dag. Stevig roken begon in het pre-computertijdperk als leerling op de redactie van een provinciale krant. Met twintig man in één ruimte aan evenzovele telefoons en ratelende typemachines temidden van rammelende telexen waar je niet overheen kon schreeuwen.

Aan 40-uursbeperking werd ook nog niet gedaan. Als je bezwaar had tegen de vele weekend- en avonddiensten kon je op staande voet vertrekken want voor jou stonden twaalf anderen te trappelen om bij de krant te werken. De school voor journalistiek bestond nog niet. Wie het vak wilde leren liep mee met de oude rotten die geen tijd hadden om je in te werken wat leerzaam was maar hard.

Gewend aan je dagelijkse dosis nicotine kwam je daar niet meer vanaf. Dat het moordend was werd vermoed maar was nog niet bewezen. Sigaretten dienden als stressdemper, oppepper of concentratiemiddel. Roken had niets te maken met gezelligheid of sociale status. Er werd ook behoorlijk gezopen om de kop boven water te houden. Het waren boeiende maar geen gezonde jaren. En wat verdiende je helemaal in je eerste jaar? Tweehonderd gulden per maand.

 

 

 

 

Site Meter