Terug naar Log

12-08-2001: "Muziekcentrum - Hertzberger - Vreedenburg"

Het tweede waarvan ik behoorlijk van slag raak is het gesodemieter over Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht. Het is geen gebouw met franje en glitters, zoals Leefbaar Utrecht en Jan met de Pet voor ogen staat. Daarom moet het weg. Gesloopt. Vervangen door een tempel met praal en sacrale sfeer waar je meer massa naar de kassa krijgt. Dus ook weg met moeilijk repertoire.

In juni j.l. verscheen in het Utrechts Nieuwsblad al een artikel en vandaag komt de krant hier nog eens op terug. Terecht is de architect Herman Hertzberger (hrtzbrgr@euronet.nl) - niet de eerste de beste - geschokt dat het lot van Vredenburg per referendum bepaald gaat worden. Het is verdorie ook bij de konijnen af.

Muziekcentrum Vredenburg is inderdaad niet mooi. Geen pluche en glitters, maar uiterste soberheid van hout en beton die je shabby kunt noemen. Prachtige akoestiek, van alle kanten mooi zicht op het podium. Het is een bijzondere zaal waarvan je geen tweede zult vinden.
'Spijkerbroekenarchitectuur' zegt men smalend. Feit is dat muziek nergens laagdrempeliger is. Je gaat naar Vredenburg om muziek te luisteren en niet om furore te maken. Voor snobs valt er geen eer te behalen want geen mens heeft er oog voor.
In Vredenburg is muziek eten en drinken. Hoort muziek bij het leven van alledag, mag je in spijkerbroek komen of in je shortje. In Utrecht is muziek nog puur zijn in plaats van hebben.

Tijd dat er een lobby komt voor behoud van dit muziekcentrum, het enige monument uit de jaren zeventig. Vredenburg kenmerkt zich niet alleen door de ontspannen sfeer, maar ook door de keuze van een eigenzinnig (modern) repertoir waarvoor maar een handjevol liefhebbers was. Ik heb mooi de pest in. Er moet iets gebeuren.

 

 

 

 

Site Meter