Terug naar Log

12-09-2001: "Dilemma"

Stel dat de maat waarmee een vrouw al jaren prettig samengewerkt een ziekte krijgt. Ogenschijnlijk geneest hij hiervan voorspoedig en iedereen blij als hij hij weer terugkomt. De mannen zien geen verschil of lijden er niet onder maar de vrouw merkt dat zijn karakter is veranderd. Hij lijkt onzeker geworden en moet dit camoufleren.

Terwijl zij vroeger jaren zelfstandig, in overleg en met plezier, ieder hun eigen werk deden, begint hij ineens baas te spelen. Hij vertelt de buitenwacht hoe hij erop toeziet dat zij haar werk behoorlijk doet, menigmaal waar zij bij staat notabene. Maar ze zwijgt om hem hem niet publiekelijk af te vallen. Hij is zich van geen kwaad bewust en kan het ook niet helpen.

Terwijl hij vroeger breed om zichzelf kon lachen, maakt hij nu alleen nog bitste grappen ten koste van anderen, liefst over mensen die heel behoorlijk presteren, maar anders dan hij het zou doen. Zelf is hij lichtgeraakt. Hij kan ook niet goed velen als anderen worden geprezen en steekt liefst overal zijn vingers achter.

Als zij op zeker moment haar taak heeft afgerond krijgt ze geen boeiend werk meer. Ze mag alleen nog krullen rapen beneden haar kunnen en wordt genegeerd of gevleid, naar gelang hij nuttig vindt. De schellen vallen van haar ogen. Ze heeft geweldige herinneringen aan de jaren voor zijn ziekte, maar daarna is er een onderhuidse spanning gekomen. Zegt ze nu.

Wat een een afschuwelijk dilemma. Ik vraag me af of ik dit verdragen zou hebben. Alleen als ik veel rookte, denk ik zo...

 

 

 

 

Site Meter