Terug naar Log

12-20-2001: "Goed gelukt"

Anderhalf uur zonder n kuchje stil blijven liggen met open mond zou ik niet voor elkaar hebben gekregen als ik nog rookte. Z'n pa, die een kamer verder stond te opereren kwam 'n keer of drie kijken hoe het ons verging, nieuwsgierig naar de verrichtingen van zoon en nieuwsgierig hoe ik het doorstond. Dit had iets genoeglijks en vertrouwds.

De tijd trachtte ik soezend te ondergaan. Soms gluurde ik even tussen mijn wimpers naar de horrorfilm die boven mijn hoofd werd afgespeeld. Zag ik de twee gemaskerde groene figuren die hoog boven mij uittorenden met afschuwelijk gereedschap in perfecte onderlinge samenwerking. Gooide ik verschrikt de luiken weer dicht. Ondergaan was n ding, zien iets heel anders.

Er waren maar weinig woorden nodig. In een van de gestalten herkende ik telkens onmiskenbaar de kleine buurjongen van vroeger, toen al geobsedeerd door fijn gereedschap. Op het moment dat hij de schroef aandraaide in mijn kaak, waarvoor hij omzichtig het gaatje had voorgeboord, stond hij zowaar te neurin zoals hij als kind al deed als iets hem goed was gelukt.

 

 

 

 

Site Meter