Terug naar Log

01-04-2002: "Vandaag maar niet"

Heb niet m'n dag. Hoewel de zon zo prachtig heeft geschenen dat de vogels ervan moesten zingen heb ik niet gelet op wat er allemaal gebeurde in het knisperend struweel. O ja, de blauwe reiger vloog weer over. Klaploper.

Nog vergeten te vertellen dat ik gisteravond een schitterende maan van fluweel boven het ijsselmeer zag hangen toen we terugreden uit Amsterdam. Hij had een peinzende blik op z'n snuit van zal ik ze nog een maandje met rust laten of rol ik die stomme zooi daar beneden op?. Ik keek naar hem op en dacht: bedenk het zelf maar.

Met de vut ben ik nu. Voelt uitstekend. Waar ik aan moet wennen is dat ik niet alleen als bestuurder, maar ook als mens lijk afgeschreven. Terwijl ik bepaald geen lijk ben. Alleen maar weg.

Niet roken valt me moeilijk. Ik geloof niet dat ik voor de verleiding zal bezwijken maar het kost veel energie. Soms kan ik staande slapen. Misschien kleine pleisters 10 doormidden knippen; de psyche wil vast graag bedonderd worden.

Al een paar keer 'snachts of 'smorgens wakker geschoten met het drukkende gevoel dat er iets vreselijks gaande is, maar ik kan niet vinden wat. Soms ben ik er vlakbij, stuit ik bijna op een déjà vu, kan ik het met mijn vingertoppen raken maar snap ik de betekenis niet. Wat moet ik met zo'n dronken zeeman in het donker?

 

Reacties: (2)


die dronken zeeman zegt dat ik eerst maar eens eigen orde op eigen zaken moet stellen omdat er nog eigen plannen liggen die reiken van hier tot aan de hemel... Waar te beginnen?
elisa, 05-01-2002 11:38

Laat je varen op de golven van de VUT. De dronken zeeman kan een aantal zaken niet meer sturen. Dat is zeker wennen. (Ik schrijf dit met een pilsje of vier te veel op. Het lijkt echter een zinnige reactie vandaar ...) Sterkte! Gun jezelf je eigen succes.
JoG, 05-01-2002 02:27

 

 

 

Site Meter