Terug naar Log

01-09-2002: "Onmacht"

Oorspronkelijk, dacht ik, groeien twee uit één gezin op met eenzelfde soort gevoeligheid, mede door herinneringen. Maar als wegen scheiden en ieder zich een leefsfeer kiest kan het zijn dat de ene gevoeligheid de andere niet meer is. Met deze gedachte stond ik op. Het is de onmacht van het menselijk bestaan die alleen bij dood een moment voelbaar wordt en dan geleidelijk verdwijnt om leven leefbaar te houden.

 

Reacties: (2)


Sommige emoties zijn denk ik universeel. Sterkte.
elisa, 11-01-2002 19:42

Het is dat laatste zinnetje in dit stukje waar ik (in vergelijkbare omstandigheden) erg veel aan heb. Bedankt!
odette, 11-01-2002 10:44 http://nznl.com/detslife

 

 

 

Site Meter