Terug naar Log

01-21-2002: "Onmacht"

De ene dode is werkelijk de andere niet. Sommigen blijken verankerd in je wezen. Die lossen niet op bij verbranden of begraven. Daar hoef je ook niet om te janken want ze blijven in je voortbestaan.

Degenen om wie je moet huilen zijn op de drempel blijven steken. Hieraan viel niets te verhelpen. Ze hadden een ereplaats behoren te hebben maar alle wegen over en weer bleken hindernis te worden of te zijn. Onmacht is een pijnlijke manier van schrijnen.

 

Reacties: (2)


de vraag is of - en in welke mate - er sprake van schuld is. Onmacht is onvermogen, pijnlijk maar schuldeloos, denk ik.
elisa, 21-01-2002 20:37

dat is heel erg waar. helaas.
en als onmacht ten lange leste niet meer schrijnt - wat heel lang duurt - dan laat het ook nog een akelig litteken na.
elly k, 21-01-2002 17:24

 

 

 

Site Meter