Terug naar Log

01-23-2002: "Troostende kroon"

Ha! Morgen op pad om de troostende kroon te laten zetten op mijn ontroking. 't Is dat er afgelopen maand meer begraven werd dan gelachen maar ik miste tijdens het genezingsproces dus de hoektand en dit zag er niet fraai uit.

Omdat we nog drie begrafenissen meer hadden dan ik logde, had ik wel het geluk dat breeduit lachen niet comme il faut was. Een smalle glimlach met de goed ogende mondhoek iets vrolijker optrokken dan de lege, volstond.

Daarbij was tante zaliger die ons vorig jaar ontviel, weer mijn lichtend voorbeeld. Die presteerde het om twintig jaar zonder voortanden te rouleren zonder lelijk gevonden te worden. Ze vertikte het domweg om een gebitje te dragen dus niemand kende haar nog met de tanden.

't Is nog een noodkroon voorlopig. Niet om mee te bijten, wel om mee te lachen. Aan een enige vrolijkheid ben ik onderhand wel toe.

 

 

 

 

Site Meter