Terug naar Log

02-01-2002: "Lekker gaan eten"

Na vijf minuten wist ik dat het heel erg zou worden. En dat het in geen uren meer zou overgaan. Dit soort voorgevoelens kun je wel eens hebben. Omdat de kerk vol was waren we met een man of dertig naar een zijbeuk gedirigeerd, een soort kosterij vanwaar je wel nog zicht had maar geen emotionele binding.

Onaangedaan registreerde ik dat de boeketten lelijk waren. Witte lelies, bleekrose rozen en gele frummeltjesbloemen doen het niet met elkaar. Van de fresco's op plafond en muren waren alleen nog de poep- en legergroenen pittig. De grauwgrijze kleur van de kasuifels was lelijk en de uitbouw waarin wij huisden was zwaar verwaarloosd.

Maar het ergste was het koor. A capella dus voor elk deun nam de dirigent de stemvork uit zijn zak, waarop neuriŽnd werd ingezet. Ik weet dat dit hoort, maar hier schoot het niet op. Er viel helaas verbijsterend veel te zingen.Toen daarna ook nog het tweede pianoconcert van Rachmaninov opklonk uit 'n zwaarstorende installatie wist ik niet meer of ik zou lachen of huilen.

Later bij het condoleren moesten zoveel mensen in zo weinig ruimte, dat de drangemotie groteske vormen aannam. Daarbij waren de sandwiches zonder boter, maar met veel sla en karig belegje, moeilijk te hanteren omdat de sla niet bleef zitten.

Geen doorkomen aan. We kwamen een kreupele oom van 84 tegen die ook niet vrolijk werd van het onder de voet gelopen worden en hebben hem naar huis gereden. Zodoende weinig familie gezien. Na oom te hebben afgeleverd hadden wij zoiets van: gaan we terug of zullen we ergens lekker gaan eten?


 

 

 

 

Site Meter