Terug naar Log

02-22-2002: "Wondermiddel"

Als ik van Puck d'r hoestellende lees komt mijn kinderleed weer boven. Ook ziek en hoestend, lang geleden. Onder het wakend oog van een moeder die er de ballen van snapte en maar één ziekendrank wist te mixen.

Een ei werd met een vork stevig opgeklopt onder mijn ogen terwijl ik suiker! suiker! schreeuwde, voor zover ik schreeuwen kon. Goed, met suiker dan, alsof dit het toppunt van wansmaak betrof. Dan werd de fles cognac eerbiedig in het zicht gedragen alsof het de dokter zelve betrof. Mijn moeder, bepaald geen krenterig tiep, goot klok-klok-klok-klok bij het ei, klutste het mengsel nog eens lekker door mekaar, kneep mij - "even flink zijn en niet spuwen, die cognac heeft een vermogen gekost" - de neus dicht en goot het brouwsel naar binnen.

Hik. Zzzzoef. Hhik. Whavvv. Hikhh. Ghieieie.
Ik vermoed dat het geholpen heeft. Ik ben er nog, en zelden hoestend.

 

 

 

 

Site Meter