Terug naar Log

02-23-2002: "Leien dakje"

Niet dat ik verband zie maar nu ik de verpietering uit m'n haar heb gewassen loopt de knie van een leien dakje. Kwestie van beentje over onder de knie krijgen, zal ik maar zeggen. Duidelijk is dat als een mens zich boven lekker waant, het onder beter gaat.

Binnen loopt goed, buiten waar onverwachte hobbels paden verraderlijk maken is linker. Bang ook voor glad, niet van vries maar van groene alg op de flagstones. In knieholte lijken spieren te kort maar dat rekt nog op, zeggen kenners. Niet draaien, niet zwikken. Ben ik ook niet op uit.

Wanneer hurken en knielen? Het eerste is nodig om onkruid te wieden dat in bossen opschiet. Het tweede, hoe prozaisch, om de kattenbakken schoon te scheppen, want echtvriend doet z'n wanhopige best maar heeft nog geen bedreven handje en moet hier vreselijk van zuchten.

Zo moeilijk, het niet mee bemoeien als anderen doen. Niet vragen of de knippen wel goed zijn gesloten als de frisgevulde kattenbak de trap opstommelt. Klapt natuurlijk pats halfweg de bodem uit het deksel. Wippen alle kilo's in klein grit vloekend de treden af. Gelukkig is stofzuigen lastig met geknakte knie. Eerst met stoffer en blik het teveel terug in de bak. Ik troost met zeggen dat dit mannen slechts éénmaal gebeurt.

 

 

 

 

Site Meter