Terug naar Log

03-08-2002: "Onder het vee"

En toen de zomer dan toch weer was teruggekeerd
en wij dus weer zaten te drinken bij de rivier.

Zijn oude armen bewogen nog, naar daar, die wereld
dat langzame, eeuwige leven van vee in de verte.

Ieder mens zou een dier moeten zijn, moeten sterven
in de herfst, en in de lente weer worden geboren.

Of, ieder mens zou een rivier moeten zijn, komen
zonder verlangen te blijven, gaan zonder heimwee.

Zo zaten we dus weer te drinken daar, tegen de tijd,
oude verhalen, oude jenever, maar de zon ging wel onder.

En hij sliep in. Omdat de wereld insliep. Zwart
zat hij bij de rivier, zwart gat in het uitzicht.


Rutger Kopland, Geduldig Gereedschap, 1993

 

Reacties: (3)


Vannacht op radio toevallig een prachtig portret over hem gehoord. Prachtig gedicht dit, in de jonge lente ja.
elisa, 08-03-2002 10:50

Nou zeg.. zit ik op de vroege ochtend met tranen in mijn ogen.
Stomme Elisa.
Cockie, 08-03-2002 09:53 http://cockie.org

Een prachtig gedicht van een van 's Neerlands beste dichters, IMHO, en al jaren bij mijn favorieten. Dank je.
Joeri, 08-03-2002 08:26 http://udn.netfirms.com/blogger.html

 

 

 

Site Meter