Terug naar Log

03-15-2002: "Misse boel"

Even na negen begon Purcy als een gek te shaken. Zag er niet goed uit. Bench van tafel op de grond gezet en het kleine ding uitgestrekt op de vloer gelegd waar hij slap als een dweil in coma zakte.

Hadden toevallig vanavond bij F. afgesproken, intieme vriend en dierenarts met pensioen. Telefoon gegrepen om te zeggen dat we nog niet kwamen en te vragen wat met Purcy te doen.

Diagnose op afstand. Ademt hij nog, ja. Voel je zijn hart nog kloppen, ja. Heeft hij koude voetjes, ja. Heeft hij het helemaal koud, ja. Reageert hij nog op je stem, neen. Reageert hij nog als je op zijn oogleden tikt, ja.

Als de sodemieter dekens of warme kruiken en bellen naar de kliniek om hem aan het infuus te leggen. Schock. Kliniek gebeld waar niet meteen serieus genoeg genomen, maar ze kennen F. dus toch consult om kwart voor tien.

Hondje meer dood dan levend onder dikke plaid weer in bench. Half uur rijden, dit halen we nooit! Ik weet maar één ding: bij schock niet laten slapen maar aan de praat proberen te houden. Hoe te communiceren met een dove hond?

Wonder, o wonder dat hij op het brullen van zijn naam reageert met nauwelijks hoorbaar gepiep dat aanzwelt tot een blafje als hij wordt geprezen. Braaf braaf! Maak je kwaad, Purcy blijf blaffen, volhouden maar. De hele rit vullen we met samenspraak, tot voor de deur van de dierenarts. Ik ben kapot van spanning.

Hij ook, want zodra hij binnen is zakt hij ineens weer helemaal weg. Er is haast geboden. Hartslag is prachtig, temperatuur angstwekkend laag. Hij wordt in z'n bek gekeken. Hoektanden en de hele batterij snijtandjes staan er prachtig bij, maar zijn tandvlees is te bleek.

Knie wordt geschoren en daar gaat een infuus in. Of hij ooit aan vallende ziekte heeft geleden? Bij mijn weten niet. Dan wordt hij naar een kooi verhuisd waar al een verwarmingslamp staat te branden. Hij kijkt iets minder dof uit zijn ogen, maar zijn conditie is nog verre van stabiel.

Morgenvroeg mag ik om half negen bellen, tenzij ik vannacht meteen wil horen als hij het niet redt. Omdat dit toch geen zin zou hebben wil ik dit niet.

 

Reacties: (5)


Zo zeg, dat zal erg schrikken zijn geweest ! :-(
'k herinner me het nog heel goed toen ik dat met L'je mocht meemaken, ik stond zelf van schrik bijna harder te shaken dan zij.

L. is niet meer, ik hoop dat Purcy er nog wel wat langer mag zijn.

Fijn toch dat je F. kunt raden en dat hij altijd feilloos diagnose weet te stellen, zelfs op afstand.
Grid, 16-03-2002 11:29

ik duiuiuiuiuim voor jullie...
weet verder niet veel te zeggen,
alleen dat ik aan jullie denk,
jullie heel erg ontzettend, onnoemelijk veel sterkte wens, met liefs en een hele dikke knuffel...
Heleen, 16-03-2002 01:15

Jemig zeg, wat naar! Heel veel sterkte!!
Bar, 16-03-2002 12:23 http://home01.wxs.nl/~bar.klomp/

Inderdaad heel veel strekte Elisa!
Bart, 16-03-2002 12:21

Jemig zeg, wat afschuwelijk. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte.
odette, 16-03-2002 12:07 http://nznl.com/detslife

 

 

 

Site Meter