Terug naar Log

03-16-2002: "Uitgeput"

Absoluut niet interessant of terzake, maar om vijf uur gebroken m'n kooi in en de dons over m'n kop getrokken. Wel nog gemerkt dat Floris naast me kwam liggen snorren, die uit z'n muil begint te stinken en ook nodig gesaneerd moet worden. Voor woensdag staat al een afspraak om Beer z'n gebit na te kijken. Ik weet niet of ik nog durf.

Tot acht uur als bewusteloos geslapen. Toen lodderig opgestaan met flinke keelpijn. Kop bouillon, stuk stokbrood met kaas. Bordje eronder want kruimelen kan niet meer nu we onze mobiele stofzuiger kwijt zijn; onze kattenkotsopruimer, schuinsmarcheerder, kraantje lek. Tik-tik-tik te lange nageltjes op parket. Kef-kef altijd binnen willend door de foute deur. Grapjesmaker.

Emotie zuigt, terwijl ik echt geen beestenkwezel ben. Een huisgenoot van vijftien hakt erin. Hij kwam als bolletje van acht weken. Ons kende ons, en ons moest altijd samen lachen.
Afleiding slaat nog niet aan. De traditionele reeks weblogs gelezen, maar de info dringt niet goed door. Via Nimo mijn getal gehaald. Een zeven, wat opmerkelijk raak is. Analist met innerlijke wijsheid. Ik moest meteen lachen om het beschaafde optreden, want iemand hier dichtte mij eens adellijke taal toe.

Genoeg geleefd voor vandaag. Ik duik weer onder voordat ik ga roken. Drie sigaretten achter elkaar was ontieglijk smerig. Hoewel ooit kettingroker voelde ik mij verre van comfortabel met deze overdosering. Roken lost niks op. Wat moet er trouwens opgelost na 15 jaar prachtig hondenleven? Eerst als jongste in een roedel van drie tekkels, later beschermd door grote keeshond, verknocht aan katten die gek op hem waren, en leven als god in frankrijk in 't bos.

Maar ik ben moe van twee dagen vechten om dit kleine leven te behouden. Gevecht met de dood en verloren.

 

Reacties: (2)


Nee vanuit mijn mensen-emoties ben ik natuurlijk verdrietig. Maar dieren menselijke eigenschappen toekennen, wat vreselijk vaak gebeurt, dat werkt niet.
Mijn roedel moet verder en Beer - hoewel nog verslagen - heeft wel al de blik in de ogen van: "De koning is dood. Leve de koning!" want hij stijgt een tree op de rangorde-ladder.
Daarbij blijven er hier (gelukkig!) drie schatten over die mij afleiding bezorgen, dat scheelt heel erg veel.

Met beestenkwezel bedoel ik die Amerikaanse toestanden van kaarsjes branden, bloemetjes vlechten en altaartjes maken. Ik heb eens een tijd op een USA suikerziekengroep gezeten. Werd er niet goed van.

Purcy heeft een machtig mooi leven gehad. Daar denk ik dankbaar aan terug. Honderden idiote herinneringen, zeker weten.
elisa, 18-03-2002 23:25

Pardon? Maakt treuren om een huisdier je tot beestenkwezel?
Nou, dan maar een kwezel.
Probeer de mooie herinneringen te bewaren...
Hippo, 18-03-2002 22:00 http://linkesoep.blogspot.com

 

 

 

Site Meter