Terug naar Log

03-17-2002: "Eerst evenwicht terug"

Raar is hoe je overleden dieren nog een tijd op je netvlies hebt. Wel tien maal vandaag naast mijn voeten onder het bureau gekeken waar hij graag lag. Als ik opsta meen ik zijn nagels op het parket te horen. De laatste weken toen 't kraantje steeds meer begon te druppen maakte ik met groot armgebaar duidelijk dat we samen naar buiten gingen. Dan kwam hij met klapperoren aangehuppeld. Driekwart blind en doof, maar still going strong hoor. We waren terug in de puppiefase: om de zoveel tijd en zeker na slaapjes buiten een plas doen. Ik merk nu pas hoeveel we met hem bezig waren. Kon die je aankijken met zo'n schuin koppie en van die witte randjes om z'n ogen. "Wie vernachelt wie nou?", vroeg hij dan.

Grid heeft gelijk. Volgens Gé voeren slechte nieren de narcosestoffen inderdaad helemaal niet, of te langzaam af, waardoor de hersens beschadigd kunnen raken met epilepsie soms als gevolg. Dit is hèt risico bij oude kleine hondjes, zegt hij. Maar er was geen andere keuze dan deze ingreep proberen want een enkele keer gaat het goed. Volgens hem loopt Beer geen gevaar. Die moet ook nodig gesaneerd maar is vijf jaar jonger en natuurlijk groter. Toch vind ik het een beetje eng. We stellen de afspraak een week uit om eerst ons eigen evenwicht te hervinden.

Vanmiddag al zijn stinkende lappen en handdoeken gewassen van de laatste dagen. Ik heb zijn zieke geur nog in mijn neus ondanks de bloempjeslucht van de zeep. Ineens komt het beeld terug van de finale minuten dat ik hem steelde. Ondanks zijn leeftijd glansde zijn vacht nog als een paar stevig gepoetste schoenen. Ik dacht terug aan wat een Friese dierenarts ooit zei: Een hond met een glanzende vacht is een gelukkige hond en dit was buitengewoon troostend. Jammer, jammer van die laatste twee dagen lijden want hij was nog nooit van zijn leven ziek geweest.

 

Reacties: (9)


Mariette, het moment waarop het genoeg is geweest herken je feilloos. Bij ons was een spuitje ook voor het eerst. Geen twijfel mogelijk.
Heel veel sterkte.
elisa, 21-03-2002 22:50

nee, ik heb het ergens anders al opgezet. helemaal mis. het probleem is dat ze me nu aan kijkt en vraagt of we iets gezelligs gaan doen, of ze een stukje koek krijgt van mijn buro of iets anders. verder slaapt ze gewoon, geen gehijg niets engs. jaja en dan moet ik gaan bekijken wanneer het niet meer kan? als ze overdag ook amechtig hijgt en het moeilijk heeft

zucht
mariette, 21-03-2002 20:59

M: hoe ging jouw Emmy?
elisa, 18-03-2002 20:51

15 jaar... pffff ik kan me voorstellen wat je bedoelde met 'het luchtje'. ik zie je in gedachten met beessie naar buiten sjouwen... mensen zonder dieren snappen er vast niks van... maar ik herken veel

sterkte
mariette, 18-03-2002 20:11

Prachtige foto, elders op je site. Sterkte.
Aliëtte, 18-03-2002 10:34

J3: 15 jaar is ongelooflijk lang, maar Floris is ook al 12 en Beer 10. Pluis pas 4 gelukkig. Waar blijft de tijd...
elisa, 18-03-2002 12:09

Heb je helemaal gelijk in. Gelukkig heb ik wel 3 dieren over die ook hun zorg nodig hebben. Dit verzacht want je merkt dat zij ook aan de nieuwe constellatie moeten wennen.
Wij halen de hele dag herinneringen aan hem op. Misschien schrijf ik ze nog wel eens op.
elisa, 18-03-2002 12:03

Al het verstand maakt het gevoel er niet makkelijker op. Ben jonger dan jij, maar heb al te vaak een geliefd dier begraven. Gun jezelf alsjeblieft de rouw! Je hebt potdikkeme wel 15 jaren van je leven met hem door gebracht! Da's niet niks. Sterkte daarbij!
Bar, 17-03-2002 23:41 http://home01.wxs.nl/~bar.klomp/

sterkte, elisa, 15 jaar is niet niks, zelfs niet als je geen beestenkwezel bent.
J3, 17-03-2002 22:12

 

 

 

Site Meter