Terug naar Log

03-23-2002: "Beer met kapotte poot"

Niet verkwikt na uren klamme slaap toch bijtijds uit de veren voor de Appledag in Nieuwegein. Voor het eerst gehouden in dubbele hal. Hoofdpijn of niet, daar moet ik bij zijn, ook al om vrienden terug te zien.

Als ik beneden kom, komt Beer gewond uit de tuin. Hij heeft een bloedende voorpoot waaraan hij blijft likken en wil niet eten. Hoe komt dat nou? Dokterswerk? Ai! Hebben ze dienst? Om tien uur mag hij op spreekuur. Echtvriend zegt dat hem dit wel alleen zal lukken.

Appeldag bevalt uitstekend in twee hallen. Kruk meegenomen om groot gedrang van me af te houden want het is behoorlijk druk en duwen bij de koopjes. Vriendje A. met de hoge bloeddruk ziet er nog steeds belabberd uit terwijl R. heftig overspannen is en zowel studie als werk heeft moeten staken. Geen leuke berichten.

Als oudgediende kan ik om half twee zeggen dat ik het voor gezien houd. Eindelijk wit toetsenbord gevonden met zwarte letters dus niet vergeefs geweest. Thuisgekomen zie ik van buiten af hus aan de telefoon. Ik schiet de keukendeur binnen maar geen blaf, geen hond. Wel twee dikke enveloppen met pillen en hele beschrijvingen erbij. Geen geduld om te lezen.

Roepend de kamers door, geen hond. Evenmin in gang of hal. Ik hoor hus net z'n telefoongesprek beeindigen. Beer ligt nog achter in de break, zegt hij, zijn roes uit te slapen want hij kon hem op z'n eentje niet de wagen uittillen.
Wąt?

De wond bleek diep en moest gehecht. Beer om tien uur ingeleverd en zo net voor pampus wezen halen. Moet oude sok om poot. Moet een kap om z'n harses. Kap is door dierenarts meegegeven maar gewone halsband nergens in huis te vinden. We zeulen lobbes uit de auto. Dat wil zeggen ik kijk en hus zeult.

Beer zit nu roezig op z'n kont binnen het hek voor zich uit te staren. Geen zin in lopen, geen zin om gehechte poot te verroeren. Kruiwagen is vanwege de trappen geen optie, brancard hebben we niet. Hus draagt hem de trappen op. Beer kreunt een beetje maar stribbelt niet tegen. Boven wordt hij weer als een zoutzak neergelaten.

Laatste krachtsinspanning om hem de keuken in te krijgen. Hij is behoorlijk groggy. Ik kan nog net op dorp een halsband kopen. Kap lijkt raadzaam tegen likken van de wond. Over tien dagen de hechtingen eruit. De zielepiet. Hij kijkt zo ongelukkig, zo vreselijk in de steek gelaten. Hadden ze verdorie maar meteen zijn tandsteen afgebikt nu hij toch onder narcose was.

Morgenvroeg grondig zoeken waaraan hij zijn voet zo heeft beschadigd. 't Is bijna onbegonnen werk.

 

Reacties: (1)


Zielug..!!
Suffie, 23-03-2002 19:39 http://suffie.serveert.nl

 

 

 

Site Meter