Terug naar Log

03-30-2002: "Ondraaglijk sappige mandarijn"

Ik rook nog steeds geen tabak maar de dampen — narcosegif vermoed ik - slaan nog altijd uit m'n luchtpijp. Voelt regelmatig of hete sirocco etmalen heeft huisgehouden en slokdarm ligt bedolven onder keien om niet weggeblazen te worden. Zo iets. Men zegt: veel drinken, veel plassen, maar van alle gedrink slaat sirocco onbeheersbaar op tilt.

Met G. ben ik eens dat je na sinterklaas geen mandarijnen meer moet eten. Droog, vellerig, smakeloos, driemaal niks. Totdat vanmorgen marktkoopman mij een toeschoof en gebood: proef! Dit bleek ongekend. Ontegenzeglijk van vóór de goedheiligman en ik kocht vijftien made in Florida met groene kroontjes wat de beste schijnen te zijn. Had ik eergisteravond nog over gelezen, al weet ik niet meer waar.

Klaar met food shoppen (fun doen we met pasen niet aan, behalve de Hollandse aardbeien dan) en weer thuis, borg ik de tandpasta weg in het vriesvak. Ik ontdekte dit bijtijds maar fronste niettemin hoofdschuddend. Vitaminegebrek? Op hetzelfde moment viel ik ten prooi aan de verzengende heteluchtstroom en een onbedaarlijke lust in mandarijn! Ik begon en at er zonder pauzeren zeven, plus nog een zoete bloederige grapefruit uit het handje en overzag schuldig maar welgedaan de schillen.

Echtvriend liefjes voorgesteld of het geen prachtidee was om nog een paar kilo bij te halen want wat doe je met acht mandarijnen voor vier dagen? Wij racen vijf kilometer terug naar de markt, hus blijft in de auto posten, ik ren naar de kraam en de groenteman vraagt: "iets vergeten"?
"Mandarijnen", zeg ik en hij kijkt van mij naar alle schuilhoeken in zijn kraam en terug naar mij.
"Hier Laten liggen?" vraagt hij zorgelijk omdat hij geen eenzame zak ziet.
Ik knik van nee en zeg: "Op!"
"Allemáál?", vraagt hij ongelovig.
"De helft", zeg ik, maar wel op m'n eentje terwijl het weekend nog moet beginnen.
Ik koop er nog dertig en hij doet er voor de zekerheid nog vijf extra bij.

 

 

 

 

Site Meter