Terug naar Log

04-23-2002: "Bezwering"

Nog even over hem zeuren zolang het nog kan. Zie het maar als bezwering. Iedereen mag voorspellen dat de ingreep prima zal verlopen omdat hij in puike conditie is, maar daarin hadden we bij tekkeltje ook vertrouwen want die was niet stuk te krijgen en nooit ziek geweest.

Floris net nog een laatste berg brokjes naar binnen gepropt en alle etensbakjes weggehaald, ook die van Pluis. Met suikerspecialiste S. overlegd hoeveel insuline te spuiten. Eenderde blijft nodig om zijn systeem op gang te houden, zelfs zonder te eten. Dat wordt morgenvroeg zijn dosis als hij tot in de verre avond niets mag hebben.

Vanavond was moeilijker. Ze had gezegd normale dosis omdat hij nog tot 21 uur mocht happen. Haar vergeten te melden dat zijn zwaartepunt van eten 's nachts rond 'n uur of drie ligt. Het uur waarop zijn suikerspiegel op zijn laagst is en de kans op een hypo het hoogst. Dat voelt en regelt hij zelf. Meestal eet hij dan een smakelijk bergje brokjes weg.

Vannacht mag hij niets hebben. Na enig gepuzzel (ik kon S. vandaag niet meer bereiken) besloten om hem 2/3 van zijn normale dosis te spuiten. Waarom ik dit hier minitieus beschrijf, is omdat ik door mailtjes weet dat meer moeders van suikerkatten mijn log wel eens lezen. Misschien heeft iemand hier iets aan. Binnen deze insuline-curve eet hij dus minder dan de helft van wat hij gewend is. Volle dosis durfde ik niet te spuiten. Bij twijfel kan je beter kiezen voor teveel suiker dan teveel insuline. Pfoe.

Katten zijn fijngevoelig. Hij merkt dat er iets te gebeuren staat. Heeft mij de hele dag als een hondje achterna gelopen. Waar ik was, was hij ook en het zijn was niet voldoende want hij had behoefte aan contact. Pootje op mijn arm (moeilijk tikken, moeilijk eten) en veel aaitjes en gebabbel. Opmerkelijker was dat Pluis veel in zijn buurt vertoefde. Ze lagen zelfs samen in n stoel wat nooit eerder is voorgekomen.

Ik moet bekennen dat je bij een suikerkater wel eens denkt hoe lang nog? omdat je geen prik kunt overslaan. Ik leef altijd met de klok en houd hem permanent - tweede natuur onderhand - met een half oog in de gaten. Zeker als hij heeft gekotst of anders eet dan gewoonlijk. Hoe diep hij slaapt, hoeveel hij drinkt signaleer je automatisch. Je raakt als het ware met een suikerkat vergroeid.

Tegelijk met de last is er ook een geweldige binding die je met geen van de andere dieren hebt. Het vertrouwen van een suikerkat is dan ook grenzeloos. De manier waarop hij op zijn uur vr je komt liggen om de prik te ondergaan is aandoenlijk. Hij weet en voelt dat hij niet zonder kan en schikt zich zonder protest wat voor een kat bijzonder is.

Hij is vrolijk en laat aan alles merken dat hij het leven nog lang niet zat is. Hij flirt met Beer, stoeit met Pluis, jubelt naar de vogels, koestert zich in de zon, en sjouwt me trouw achterna door het huis. De suiker knabbelt langzaam aan zijn conditie. Ogen, nieren en spieren worden geleidelijk minder maar hij blijft zijn waardigheid behouden. Hoe lang? Wie zal het zeggen...

 

Reacties: (2)


Dank Flod! Morgenavond om deze tijd is het achter de rug, wat 'het' dan ook wezen mag...
elisa, 23-04-2002 23:22

prachtig geschreven..
Veel sterkte morgen!
Ik hoop dat je kat nog lang een(kleine(ere))last en een grote lust mag zijn :)
Flod, 23-04-2002 22:21 http://www.flod.talentedip.org

 

 

 

Site Meter