Terug naar Log

04-25-2002: "Brood, chips, friet, cornflakes"

Wat mij vreemd voorkomt (zie ook Tonie) bij de ontdekking dat brood, chips, cornflakes en friet door (of na) verhitting acrylamide zouden kunnen bevatten is dat de manier van verhitten bij de diverse etenswaren niet hetzelfde is. Lijkt erop dat het meer in het verhitten zit dan in de wijze van verhitten.

Maar, protesteren mijn gedachten meteen, als kanker typisch een ziekte is van de rijke landen (hier is men toch van overtuigd?) hoe kan het dan zijn dat bewoners van arme landen die hun maaltijden dagelijks op houtvuur bereiden, geen kankers krijgen van bakken, braden of schroeien in of op open vuur of in de (cocos)olie? Of is de medische zorg in landen als India, IndonesiŽ, dermate slecht dat ze nog geen kanker kunnen onderkennen? Van dit laatste geloof ik helemaal niets.

Zouden de slechte elementen die zich bij bakbereiding kunnen vormen niet eerder gezocht moeten worden in toevoegingen waarmee wij zo kwistig mogen zijn ter opstuwing van ons economisch welzijn? Kleur-, geur-, smaakstoffen. Kunstmatige kruiden, zouten, pepers. Conserveringsmiddelen? Of in bestrijdingsmiddelen die voor aardappels en granen gebruikt mogen worden?

Dit lijkt mij aannemelijker dan het verhitten de schuld te geven. We stammen af van jagers en vissers die hun vangsten al eeuwen echt wel op houtskooltjes hebben gelegd. Als het verhitten zo slecht is, hadden we na zoveel eeuwen uitgestorven moeten zijn.
Papoea's eten extreem gezond. Zij smoren hun varkensvlees onder hete keien in de groente. Helaas is in Irian Jaya de gemiddelde leeftijd weer tragisch laag door de alom heersende malaria. Maar dit terzijde.

 

 

 

 

Site Meter