05-19-2002: Buitenman

En dan vanmorgen gehoord dat C. is overleden, maar dat wij gisteren onbereikbaar waren. Ai, dat doet pijn. Niet zomaar een vriend, maar degeen aan wie wij uit de Friese periode zoveel herinneringen hebben. Want zomers lang zaten we daar met z'n allen. Zij en ik met vijf kinderen + Siep die alleen maar witbrood met hagelslag lustte, drie honden, moedereend met haar sleep jongen die temidden van de chaos op het erf waren uitgebroed. Ze was met ons vertrouwd en kwam keuken en kamer binnen, snaterend om voer. En dan nog de duif die elke avond op visite kwam. Hoe hij het rook, je snapt het niet. Er stond altijd wel een kastdeur open, en daar bovenop nam hij dan plaats. Wat hij kwam doen is ons nooit duidelijk geworden want hij wilde niks eten of drinken. Hij kwam voor de gezelligheid, denk ik, want na een uur vertrok hij weer, ons belonend met een bergje poep waar de honden al rollend van genoten.

Echtvriend en C. kwamen op vrijdagavond nadat A. en ik ons ongans hadden geruimd om alles voor het oog weer netjes te krijgen. Zodra de mannen op zondagavond weer vertrokken waren namen wij het er met z'n allen weer van. Siep oefende voor fierljeppen, sprong slootje en kwamen menig keer stinkend van de drek en zonder klompen boven, waarbij de anderen in hun broek plasten van het lachen als we hem onder de tuinslang zetten. Een hele lijn vol luchtig uitgespoelde was 'niet schoon, wel fris' was het gevolg. Daarna moesten de klompen weer worden opgevist. Een ander ploegje oefende met bemanning voor skutsjesielen waarbij ook heel veel mis kon gaan. Je brak in de kleine kamer je nek over knikkers, gereedschap, kleren, beren, blokken, playmobil, touwen, en wat ze al niet voor spelen bedachten en wij lieten de hele week de hele rotzooi liggen.

Het bad, herinner ik me, was ook een prachtritueel. We hadden een rose inzet-badje in de douche dat we nmaal vulden. Elke dag mocht iemand anders als eerste. Het grofste vuil werd met de tuinslang van het slachtoffer afgespoten en daarna werd hij een paar maal in het sop gedompeld. Een moeder waste, een moeder droogde, en hp stond de volgende in z'n blootje klaar. Een paar dingen mochten niet, zoals plassen in het water. Dat mocht alleen de laatste. Op vrijdag evenwel werd elk kind grondig uitgeweekt Siep kreeg onder luide bijval van de anderen geen wit met hagelslag meer en lustte na de vakantie alleen nog bruin met kaas. Spartaanse tijden, maar zoveel gelachen. Als het spul dan eindelijk in bed lag begon onze tijd. Beerenburgje erbij en kwekken tot in kleine uurtjes.

Op vrijdagavond kwamen de vaders, waaronder dus C. De kinderen zaten geurend in een schoon hansopje te stralen en vertelden giechelend hun verhalen. Er werd feestelijk gedekt en gekookt. Het leven was voor n avond model, maar de rest van 't weekend viel ieder uit z'n brave rol. Mag van mamma wl, klonk het nogal vaak, als een van de jongs nogal zwart tevoorschijn kwam. Hoe dan ook, na enige zomers zo te hebben doorgebracht, verraste C. vriend en vijand door zijn keurige rijtjeshuis te ruilen voor een klein boerderijtje met geiten, schapen, kippen, pauwen, vijver en moestuin en zijn 'mr' aan de wilgen te hangen. Gepoetste schoenen werden gewisseld voor klompen en hij werd een complete buitenman die hier intens van kon genieten. We zullen hem missen.

 

Reageren?


Naam

e-Mail (optional)

Site (optional)

Zeg het maar

 

 

 

Site Meter