05-22-2002: Pijpenstelen

Dag één van de zware reeks is volbracht. Het was een mooie plechtigheid maar wel verdrietig. Het werden ritten met de ruitenwissers aan. De hemel zag ook achter de IJssel troosteloos grauw al regende het minder. Het crematorium keek uit op een weiland met koeien. Een van de dieren, malle speling van de natuur, zag eruit als een gekeerde lakenvelder. Het droeg een zwart laken om zijn verder witte vacht. Een rouwkoe dus, waarnaar ik tijdens de muziek kon kijken.

Op de terugweg goot het pijpenstelen. We reden langs een veld met ongeschoren schapen en ik vroeg mij af hoe zwaar hun vacht wel niet zou wegen. Wol is vet van lanoline maar niettemin neemt hij ook water op. Als een ongeschoren schaap te water raakt verzuipt het.

 

Reacties: (2)


Ja, alweer.. het is niet te geloven. En aan lammetjes denken is leuker dan aan verzuipende schapen;-)
odette, 23-05-2002 12:28

sterkte met je 'zware reeks'...

verdrietig dat je afscheid moet nemen...alweer...
heleen, 22-05-2002 18:22

Reageren?


Naam

e-Mail (optional)

Site (optional)

Zeg het maar

 

 

 

Site Meter