logo

December 2001
Z M D W D V Z
      
     
blwklokje

Egodump

Logtitels
Zoeken
Antecedenten
India Site
India foto's

akelei

Voor geest en gemoed

Actiereactie Bieslog BoekLog Cioran Cockie Cornille Druppels Ecritures Elrado Hinke Inkt Jeronimo Kiekens Kunstlog Leeskamer Ludo Linda Linke soep Maar wat is het Mariska Merel Onnoot Polskaya Prolific Puck Reutellog Snotverjeppie Suffie Tessa Tonie Tsja Tsjonge Website4all Zidouta

rhodo

Superlijsten

Blogtracker  Loglijst  Weblogger  Weblogs Recently Changed  Wie logt?  Zidouta/start 

button Ludo

Oudjes elders

2000: september
2000: oktober
2000: november
2000: december

2001: januari
2001: februari
2001: maart
2001: (april)
2001: mei
button Noah Site Meter TopStat

Misdrukjes in archief

2002 May
2002 April
2002 March
2002 February
2002 January
2001 December
2001 November
2001 October
2001 September
2001 August
2001 July
2001 June

foto
logo

Misdruk December 2001

 

Archief Index Log

 

31 December, 2001

Zwaai...zwaai

Op de stoep van weggaan nu. Laatste journaal van 2001 gehoord. Weervrouwtje zegt dat het baaje koud wordt en mistig, hetgeen tezamen glad kan worden. Take care met een slok op want van kou word je zatter. Morgen graag gezond weer op, al die logfuckers hier. Om halftien houden we appèl...

Zwaai... zwaai. Have a very nice & happy evening!

no 760, 20:31 uur, daglink

 

Hoop ik

En wat voor 'n happen zullen we voor vanavond bedenken? Voor de surprise party waarvoor we ons hebben laten strikken. Nouja. Hus vindt het leuk, ik veel minder. Soms moet ik wel eens concessies doen vind ik. Mijn laatste goede daad van het jaar zal ik maar denken. Beetje balend, dat wel.

't Is niet bepaald Freek-de-Jonge publiek waarmee wij het nieuwe jaar inrollen. Maar ik zag dat de VPRO zo slim was om hem om 01:00 uur te herhalen. Dat wordt dus oppervlakkig babbelend mijn tijd uithangen tot 24 uur. Daarna snel goede wensen met vele klap-klap-klap-zoenen uitdelen en wegwezen... om alsnog nieuwjaar aan eigen buis te vieren met Freek. Hoop ik.

no 759, 11:31 uur, daglink

 

Goed uiteinde!

muzzy (101k image)

Nou vooruit, omdat ik deze nogal grappig vind om iedereen een goed uiteinde te wensen, en de url van deze Snowglobes nog bestaat.

Voor bijzonder kunstige SnowGlobes met gigantisch kitschgehalte moet je naar Shari's Corner om over haar echte Christmas Globes nog te zwijgen.

no 758, 11:04 uur, daglink

 

30 December, 2001

Nog één dag

Nog één dag hè, en dan gooien we zo'n afgeleefd jaar weer weg als een oude slof. Je kan per slot niet alles bewaren. Behalve een leeflog dan, want daarin staat voor betrekkelijk eeuwig opgetekend hoe het mij is vergaan.

Ingrijpend jaartje vol veranderingen. Ben blij dat het allemaal voorbij is: vervangen van ruiten, terugtreden uit redactie, afhaken van bestuur, afkicken van sigaret en kaakoperatie. Het was niet mis, maar er stonden ook prachtige dingen tegenover zoals een reis door India en vijvers vol paddendril, kleine padjes, kikkertjes en salamanders.

no 757, 23:55 uur, daglink

 

Sneeuwvlokken

Hij behoorde vorig jaar al tot mijn favorieten na een tip van tsja, maar Snow Crystals heeft adembenemende kleurenfoto's van ijskristallen.

Twee voorbeelden vast hier: Sneeuwvlok en Bigstar

no 756, 20:40 uur, daglink

 

Schoonheid

In 2Vandaag was zojuist 'Volendam, het vervolg'. Het kwam me toevallig voorbij maar ik bleef gefascineerd kijken. De levenslust van Lou met z'n gehavende kale kop, nog deels in een masker van siliconen, was adembenemend. De manier waarop hij zijn verminkingen accepteert en zijn schouders weer onder de leuke dingen van het leven durft zetten zou moeten worden ingelijst. Als voorbeeld voor velen die met minder in de kreukels liggen. Klasse.

Schoonheid zit niet in wat wij schoonheid noemen, maar vanbinnen. Maar hoe breng je dit een dode spiegel bij?

no 755, 20:25 uur, daglink

 

Confronterend

De begrafenis van aangetrouwde neef was confronterend. Niet dat ik hem of de rest van de familie de laatste jaren vaak had ontmoet. Het verlies bleef dan ook beperkt tot de onmacht niet voldoende gekend te hebben.

Maar ik vond alle aanwezigen oud geworden, gekrompen en verkreukeld. Besefte ontdaan dat het hier om mijn eigen generatie ging. Hoewel niet de oudste in leeftijd, ben ik wel de oudste van de oudste vanaf de oervader gerekend.

Vroeger was het op bruiloften, tegenwoordig op begrafenissen dat de tam-tam zich roert. Nicht B, slechts twee jaar ouder dan ik, lijdt aan botkanker en hersentumor. Dit wist ik, maar niet dat ze nu is opgegeven en het hard gaat.

Nicht Y, twaalf jaar jonger, heeft eveneens een vergevorderde botkanker. Bestralingen hebben niet geholpen en zij ligt haar laatste weken uit. Finale race tussen twee nichten die elkander nooit konden zetten. Wie als eerste? Gaat u voor...

Vraag je je af waar die botkankers vandaan komen, zeker op betrekkelijk jonge leeftijd. Overledenen van de vorige generatie zijn allemaal tachtig geworden; drie van de zeven zijn hoogbejaard en nog altijd in leven.

Wat heeft het sterke geslacht zo sterk gemaakt? Zat het in voedsel, in matigheid of hing het in de lucht?

no 754, 16:03 uur, daglink

 

Verdrietig, het log

Weer een jaar voorbij. Tijd voor terugblik is aangebroken. Uitbalanceren wat aangenaam was, nuttig, heilzaam, verfrissend, de moeite waard en wat niet. Wat verdrietig maakte, barsten trok in het gladde glazuur van alledag of onheelbare wonden sloeg.

Elk nieuw jaar neemt de kans op gewenning toe. Schrik je minder van zaken die afschrikwekkend zouden moeten blijven en haal je vanwege 'deja vu' schouders op voor hetgeen objectief bezien prachtig blijft.

Zoveel gaten gevallen dit jaar. Variërend van A (Alt0169) tot Z (Zidouta). Nu Hinke weer weg. En dan zijn er de halven zoals tegenwoordig Ludo, Ecritures, Tsjonge, Tsja, Reutellog - en wie ik verder nog vergeet - die ik op mijn dagelijkse leesrondjes zeer mis.

Je logt voor jezelf op de eerste plaats, maar ook al behoor je niet tot een groep, streef je geen kijkcijfers of banden na, dan nog leef je in symbiose met je omgeving. Als de omgeving geen (kut)honing meer voortbrengt, geen aanstekelijke prikkels meer rondstuurt, dan zal vroeg of laat de geest uit de fles verdwijnen en ik geloof, dat ik dit verdrietig vind.

no 753, 13:06 uur, daglink

 

29 December, 2001

1 jaar na

Op tv nu. Reportage over Volendam één jaar later. Mijn hemel wat een jonge meiden nog. Wat zijn brandwonden lelijk. Als je dan hoort hoe ze elkaar geholpen hebben, opgevangen, eerste hulp verleend dan is daar potdorie wat gebeurd. Ook bij degenen die geen brandwonden hebben.

no 752, 22:35 uur, daglink

 

Taj

Dit kan alleen in India. Dat kleermakers bezig zijn om een jas voor de Taj Mahal te naaien. Op te hangen aan de vier minaretten. Weet je wel hoe groot dat ding is?

En waarom? Om te voorkomen dat de Taj vanuit de lucht te herkennen is en gebombardeerd kan worden.

Eh...?

Ja, dacht ik ook, maar het nieuws bracht dit nieuws vanmorgen serieus als nieuws.

De Taj ligt nogal solitair aan de rivier de Yamuna, omzoomd door muren, gebedshuizen en parken. Moet dat ook allemaal aan het zicht onttrokken worden? En het paleis in Agra van waaruit je zo'n prachtig uitzicht hebt op de Taj?

no 751, 22:05 uur, daglink

 

Wolf of schaap

Oorlogsdreiging Pakistan - India. Let eens op de verslaggeving.

Tot nu toe alleen reportages gehoord (Nederlandse verslaggevers) waarbij Pakistan als onschuldig schaap wordt afgeschilderd en India als wolf.

Echter, voordat Amerika Pakistan omkocht omdat ze Afghanistan + Bin Laden moesten hebben, ging Pakistan in brede kring voor nogal onbetrouwbaar door. Nu trouwens nog, tussen ons gezegd en gezwegen. De strijd om Kashmir duurt al decennia. Ook China is hierbij betrokken. Prettig idee?

Zo zie je hoe makkelijk de publieke opinie te beïnvloeden is, zeker als men niet gehinderd wordt door een beetje kennis van zaken.

Daarbij: als Amerika oorlog mag voeren om terrorisme te wreken; Israël oorlog mag voeren om terrorisme te wreken, wie bepaalt dan dat India geen oorlog mag starten om de terreur bij hun parlementsgebouw te wreken, nietwaar?

no 750, 17:44 uur, daglink

 

Discriminerend

Wil ik net een braaf en onschuldig stukje loggen en hoor ik op het nieuws: ... woordenboeken van Van Dale op de Dam verbanden omdat er creool en neger in staat en omdat deze woorden expres zijn uitgevonden om beledigend te zijn voor antillianen ...

Nee zeg nou wordt-i mooi.

Ik heb nooit een antilliaan gediscrimineerd om zijn kleur of afkomst, maar ik vrees dat ik ze nu belachelijk ga vinden.

no 749, 17:18 uur, daglink

 

28 December, 2001

Ecritures

Omdat er een beetje klad zit in Ecritures d'r snorcomments, schrijf ik hier maar dat ik op je blijf wachten. Ja, die snowglobes waren subliem. Ik had me nog zo voorgenomen om er dit jaar zelf een te maken, maar leren leven zonder roken ging voor.

Wat jou betreft je had en hebt het druk met echte dingen van het leven: trouwen, verhuizen, verwerken en zo. Logisch dat je minder logt. Loggen moet leuk zijn, geen verplichting. En als dagelijks teveel is dan is wekelijks ook mooi. Of even pauze. Hoe dan ook, wat ik al zei, ik blijf gewoon wachten.

no 748, 23:59 uur, daglink

 

G in de keel

Altijd vlinders als ik de Waal oversteek en mijn geboortegrond nader. Ik ben een Gelderse worst doorspikkeld met Limburgse vlaai. Bij het horen van de zangerige zinnen vol zachte g's krijg ik een brok in de keel. Let wel dat de g's uit Gelre, Brabant en Limburg verschillend klinken.

no 747, 23:27 uur, daglink

 

Opnieuw gemotiveerd

Om half tien slopen we als samenzweerders door de praktijkruimten waar de vloeren nog nat en spekglad waren van de was, maar de stoelen weer in elkaar geschroefd en droog. Drie minuten later lagen er - zonder dat ik iets gevoeld had - acht frummeltjes op tafel. Zoveel hechtingen? Zoveel ja! Enne... ze hadden geen dag langer moeten zitten want dan had ik er last van gekregen. Ik behoor tot de snelle genezers. Mocht ik graag horen. O zo. Door het niet roken? vroeg ik voorzichtig. Misschien, al valt dit niet te bewijzen. Maar als ik al plannen had weer te gaan roken, voorlopig niet doen! Want nu moet zich nog bot gaan vormen en dit wordt sterker als het niet met nicotine wordt vermengd.

Opnieuw gemotiveerd.

no 746, 23:05 uur, daglink

 

Resetten

Na een moorddadige dag weer thuis en ligt MxStream plat. Waar heb ik de minivigor voor isdn gelaten? Speciaal bewaard voor dit soort rampgevallen. Ha, gevonden maar nu nog de drivers. Waar zijn de drivers? Nee, dombo die kan ik toevallig niet downloaden van internet, want dat is nou net het probleem. Twee uur later heb ik alles gevonden en loopt isdn vlotter dan menige trein.

Xs4all meldt dat door een storing in het KPN netwerk op dit moment geen of slechts trage ADSL verbindingen mogelijk zijn in ondermeer Amsterdam, Wassenaar, Zoetermeer, Haarlem en Castricum. Volgens mij ligt gemeente Zeist hier een behoorlijk eind vandaan maar de storing zal wel met de storm zijn meegewapperd.

Belt Tsja dat de server die hij pas bij mij ïnstalleerde onbereikbaar is. Weet ik, storing. Jij geen storing dan? Maar eventjes storing gehad en ik hier nog steeds? Nee, ik hang aan isdn en heb niets gereset. Proberen? Oke, oke, je hebt gelijk resetten loopt nog vlotter dan alle treinen tezamen.







no 745, 22:43 uur, daglink

 

Jarig

Teckeltje Purcy mag wel in het log. Hij bereikt vandaag op "onnozele kinderen" de respectabele leeftijd van vijftien. Driekwart doof en blind en de weg soms kwijt met plassen, still going strong, waaks en fleurig. Nou heeft hij het hier ook best gezellig in de roedel.

no 744, 00:19 uur, daglink

 

Uit rijden

44 Dagen clean vandaag. Omdat het onderhand gewoon lijkt kan het ineens verdraaid moeilijk zijn. Hoor ik dat gluiperige binnenstemmetje zeggen dat nu een trekje lekker zou zijn. Ik heb nog geen nieuwe behandeldatum waaraan ik mij kan vastklampen. Alle kracht moet uit mezelf komen.

Morgen de hechtinkjes uit m'n kaak. Zou eerst vandaag gebeuren, maar de praktijk werd grondig schoongemaakt. Zelfs de stoelen kregen een jaarlijkse beurt en werden gedemonteerd. Was lastig zitten, dus daarom een dagje respijt.

Om half tien eerst draadjes peuteren en daarna koers naar het zuiden om neef te begraven. Niet dat hij in dit log hoeft, maar er schijnt een heftige storm te komen. Als ik niet naar buiten hoefde, bleef ik lekker bij de kachel.

Dacht ik vanmiddag bits, toen de eerste gipsvluchten waren geland: je hoort nooit iemand klagen dat die brekebenen op kosten van de staat opgelapt worden. Sommigen voor de zoveelste keer. 't Is anders nog niet lang geleden dat er discussies waren of rokers recht op behandeling hadden.

Nou dacht ik in mijn onschuld dat rokers de staatskas lekker spekten, wat je van skieërs niet kunt beweren.

no 743, 00:04 uur, daglink

 

27 December, 2001

Spruitje

De pest in, want Spruitje is met een lading levensbedreigende klachten waarvoor hij bepaald te jong is op eerste kerst naar het ziekenhuis getransporteerd. Hij belde zelf maar klonk niet vrolijk.

no 742, 12:35 uur, daglink

 

Beschaafde arrogantie of arrogante beschaving

Beter geen nieuws meer lezen want je gaat aan jezelf twijfelen.

"VN-hulp voor Afghanen komt op gang". 27-12-2001 07:12 Bron: ANP.

Ondanks de gebrekkige infrastructuur en de winterse omstandigheden zijn er tot nu toe in december 80.000 ton hulpgoederen uitgedeeld in Afghanistan.

Mooi, maar dan:

Het WFP meldde woensdag dat de hulpverlening voor de zuidelijke stad Kandahar ernstig wordt belemmerd door gewapende milities die tol eisen voor elk konvooi voedsel dat op weg is naar het voormalige bolwerk van de Taliban.

't kost een paar centen, maar dan geef je ook wat

"Burgers gedood door Amerikaanse bombardementen". 27-12-2001 09:49 Bron: ANP

Zeker 25 burgers zijn in de nacht van woensdag op donderdag in Afghanistan gedood door Amerikaanse bombardementen. [...] Volgens het in Pakistan gevestigde Afghaanse persbureau zijn onder de slachtoffers vooral vrouwen en kinderen. [...]

Afgelopen week bombardeerden Amerikaanse toestellen een konvooi in de provincie Paktia waardoor meer dan zestig mensen de dood vonden. Aanvankelijk dacht men dat een colonne van Taliban en al-Qaeda-strijders betrof. Het bleken notabelen te zijn die op weg waren naar de inauguratieplechtigheid van de nieuwe Afghaanse interimregering.

'n Afghaantje meer of minder

"VS laten doorzoeken grotten over aan Afghanen" 27-12-2001 11:20 Bron: ANP

De Verenigde Staten zien af van hun plan om honderden commando's in te zetten voor het uitkammen van de grotten bij Tora Bora. In plaats daarvan gaan zij de Afghaanse troepen belonen om de riskante zoektocht in het grotten- en gangenstelsel te ondernemen. [...]

De reden:

De omgeving van Tora Bora is een ruig en afgelegen gebied vol mijnen, onontplofte bommen en achtergebleven groepjes strijders van Osama Bin Ladens terroristische beweging al-Qaeda. Daar komt nog eens bij dat de missie het aanleggen en onderhouden van een omvangrijke basis vereist, en dat in een gebied waar de anti-Amerikaanse gevoelens duidelijk merkbaar zijn.

De beloning:

Als Afghaanse troepen de zoektocht naar Bin Laden en andere leden van al-Qaeda in Tora Bora overnemen, krijgen ze geld, wapens en winterkleding van de Amerikanen, zei een functionaris van het ministerie van Defensie tegen de New York Times. "Het is zaak de juiste mix van stimulansen te vinden om hen een actievere rol te laten spelen. Als we dat goed aanpakken, doen zij het wel".

Beschaafde arrogantie of arrogante beschaving



no 741, 12:16 uur, daglink

 

26 December, 2001

En toen?

Toen iedereen het pand vannacht had verlaten de rest van de hachee weggegooid. Vandaag uren met z'n tweeën bezig geweest om de pannebodem schoon te krijgen. En toen? Opnieuw hachee gemaakt want we hadden natuurlijk geen restjes. Wel nog ingevroren rauwe ingrediënten.

Het was wel zonde dat ik het gezelschap niet meer bij elkaar kon bellen om vanavond lekkere hachée te eten.

no 740, 21:45 uur, daglink

 

Hachée in de puree

Laat ik maar bekennen dat de hachée deerlijk was verongelukt. Hij zat goed in elkaar, daar niet van. Ik had hem met zorg en smaak geruime tijd laten sudderen tot kleur, geur en substantie aanlokkelijk waren. Daarna de grote zwarte gietijzeren Copco-pan buiten gezet om snel te laten afkoelen. Het diner kon niet meer stuk.

Dàcht ik tenminste want ik kon niet vermoeden dat echtgenoot zich ermee zou bemoeien. Sinds hij thuis is wil hij nog wel eens vergeten dat het huishouden jaren prima draaide zonder zijn bemoeienis, zeker wat eten betreft. Maar goed, als hij ongevraagd redderen leuk vindt voor zijn gevoel van eigenwaarde hoor je mij niet piepen. Als we alleen zijn tenminste.

Had hij gisteren de grote pan, zonder dat ik dit wist, zó van buiten op het vuur gezet zonder roeren. Als je bij elektrisch koken al van vuur kunt spreken. Ook nog in de hoogste stand. Toen ik rook dat er iets mis was in de keuken had een dikke centimeter vlees plus uien zich al geblakerd aan de bodem vastgehecht. Overgegoten in een andere pan want wat moest ik anders?

Het toetje hoefde niet opgewarmd. Dat was boffen.

no 739, 21:21 uur, daglink

 

Tora Bora

The Hindu meldt:

Osama died of lung disease

ISLAMABAD, DEC. 25. Terrorist mastermind Osama bin Laden died of a serious lung disease in Afghanistan's Tora Bora mountains earlier this month, a Pakistani daily reported today, quoting an unnamed Taliban commander.

The Taliban official, who claimed to have attended the low-key funeral of bin Laden, said that Osama who, suffered from serious complications in the lungs, succumbed to the disease for lack of proper medical attention, Pakistan Observer reported.


Dit kan de waarheid zijn.

Lopen die Yankees nog steeds de Tora Bora uit te kammen?

Of het is de waarheid niet.

Hoe lang moeten die Yankees de Tora Bora nog uitkammen?

no 738, 14:35 uur, daglink

 

Dwarrelende blauwe reiger

Ja, kwam mijn blauwe reiger weer aan. Ditmaal bij de vijver voor. Het had net flink gehageld maar toen hij zijn landingsgestel uitvouwde dwarrelden tezamen met hem dikke vlokken sneeuw naar beneden.

Niet dat dit er iets toe deed, behalve voor het oog dan, want blauwe reigers landend in de sneeuw zijn prachtig. Schuift een beetje. Zeker toen hij niet door had dat op het planken bruggetje onder dat laagje sneeuw een vastgevroren korstje hagel lag. Die komt vandaag niet meer terug.

no 737, 13:17 uur, daglink

 

Koekhandel

Gelukkig is kerst niet alleen maar kommer en kwel tijdens vreedzame gedachten. Kreeg een fantastisch cadeautje. Bij het uitpakken dacht ik eerst 'Koekhandel' te lezen (we dronken dan ook Marokkaanse thee met gunpower), maar bij nader beschouwen bleek het 'Koehandel' te zijn, totaal iets anders.

Ravensburger, voor 3-5 personen van 10-99 jaar, dus ik kan er nog een tijdje mee voort. Slim hoef je er niet voor te zijn, wel moet je handelsgeest bezitten en stoïcijns kunnen bluffen. En dit nu is iets heerlijk met kerst: een ander poten uitdraaien, met geld kunnen smijten en desnoods een kutkip kopen voor 400 gulden in plaats van een tientje (of euro, maakt niet uit).

Kinderlijk genoegen? Kom op zeg, gun mij ook m'n portie lol na 42 dagen niet roken! 'k Wou het maar even hebben gezegd.

no 736, 13:08 uur, daglink

 

De muil van de democratie

Vanaf 11 september - dóór 11 september zeggen sommigen - lijkt de wereld veranderd. Ja? Of zijn de zenuwen blootgelegd in de gapende muil van de democratie? Waar het volk zuiver op intuïtieve gronden mag meebeslissen over gewapend geweld kunnen desastreuze beslissingen worden genomen.

Het streven naar democratie brengt het beste aan saamhorigheid in mensen boven, maar zodra het doel is bereikt, controle is weggevallen en allen gelijk geworden zijn, blijkt dat alleen sterkte benen de weelde van vrijheid kunnen dragen.

Tot op heden zijn alle grote beschavingen vroeg of laat aan zelfoverschatting ten gronde gegaan.

Bin Laden als zondebok. Einde discussie.

Als de USA Afghanistan mocht platgooien met instemming van het gehele westen, mind you!, Pakistan (onbetrouwbaar en toch al een kruidvat) schandelijk bevoordeeld mocht worden voor Amerikaans gewin, wie heeft dan nu nog het recht STOP! te roepen tegen een oververhit Pakistan dat zijn kernkoppen staat op te poetsen?

no 735, 12:31 uur, daglink

 

Gepijnigde vinger op pijnlijke wond

Internet gebeurt niet. In afwachting van nieuwe tijden gebeurt internet niet. Niet alleen de dot-com kent malaise, het ganse internet kent malaise en staat stil op de plaats rust. Het is ongeduldig wachten op The Next Big Thing, wat dat ook moge worden. Niks gebeurt dan hetzelfde, niks gebeurt dan internet zelf, maar internet gebeurt niet. En dat maakt moe en zat. Helaas.

Mooie, wijze, ware woorden van Zidouta. Voorheen Zidouta. Had Zidouta opgetekend. Alias. Gepijnigde vinger op pijnlijke wond.

En een grote droefheid heeft mij overvallen. Want het is niet internet dat uitgeblust en treurig wacht op het grote Nieuw waarvan wij gezamenlijk hoopvol droomden dat het er al had moeten zijn, of minstens als door engelen gezonden had moeten komen.

Het is de wereld zelf in malaise, stuurloos uit balans, zat van overdaad en moe van verveling. Internet is hier slechts de neerslag van. Nieuw komt nooit vanzelf. Wachten heeft geen zin. Nieuw moet bevochten worden in het zweet des aanschijns en met de moed der wanhoop. Zo is het altijd geweest. Zo zal het altijd blijven.

no 734, 01:11 uur, daglink

 

25 December, 2001

What Really Happened

Omdat ik vandaag inderdaad geen tijd heb, maar deze link (gevonden bij Snotverjeppie) onder handbereik wil houden.

no 733, 12:08 uur, daglink

 

Goeiemogge allemaal

Dat de kerstengel u maar rijkelijk mag bestrooien met zegen van boven dat ieders illusie van vandaag maar mag zijn wat hij er zich van had voorgesteld:

alle happen naar verwachting smakelijk en niet te vullend; alle kledingstukken feestelijk ruimvallend; alle gezichtsrimpelen naturel in plaats van krampachtig in de plooi.

Moge de gotspe vrede op aarde dan maar betekenen vrede in je eigen kamer, of bovenkamer. Zeg nou zelf, hier hebben we vaak al onze handen al vol aan in dit ondermaanse loggersbestaan.

Is loggen nog leuk?

Het wordt al minder.

Wat zal ik bidden: dat ik loggen of lijnen weer een jaar zal volhouden?

no 732, 11:26 uur, daglink

 

Pijnlijk kerstfeest

Ook kerstmis is veranderd. De illusie dat nog ergens vrede op aarde kan zijn is niet meer. Sinds alle linkerhanden via tv moeten weten wat de rechter doen (en andersom) behoren illusies tot het verleden. We kunnen onze kop niet langer in het zand houden en roepen dat we het niet willen weten; niet meer volstaan met vermoeden dat de familie Busch de wereld poogt naar eigen ambities te zetten.

Klakkeloos om ons heen Gelukkig Kerstfeest roepen kon - hoe goed ook bedoeld - wel eens pijnlijk overkomen.

no 731, 01:50 uur, daglink

 

Kerstgeluiden

De afgelopen dagen Godfried Bomans gezien die wel dood was maar in elk geval echt. Boudewijn de Groot die zo vreselijk nep stond te playbacken dat ik mij voor hem schaamde. Ernst Daniël Smit, nooit mijn favoriet geweest, overschreeuwde zichzelf zo vals dat ik er beroerd van werd. Herman van Veen nog altijd zoetgevooisd is duidelijk wat kaler en bejaarder geworden. Platen van Robert Long gehoord met van die schitterende teksten zeer welluidend gezongen. En Willem Nijholt, de boeiendste van allen. Die kon alles. Met stijl en verve want die kent precies zijn grenzen.

no 730, 01:38 uur, daglink

 

24 December, 2001

Neemt geen keer

Dat Zidouta er als weblog mee stopt maakt m'n kerstavond mistig. Zeker, er zijn beroerdere dingen en hij neemt niet àlle vlinders mee, maar de sjammerans - en vraag me niet wat dit is - heeft zich als een violieren waas teruggetrokken in de onderbuik van kerst en neemt geen keer.

Vraag me niet wat hij wel gaat doen. Eerst zien dan geloven.

no 729, 22:13 uur, daglink

 

Enge kerstnacht

Van Arafats kerkgang in Bethlehem een politiek item maken is op z'n minst onverstandig van Sharon. Ik heb hier eerlijkgezegd minder fraaie bewoordingen voor. Iedereen kan weerleggen dat Arafat de situatie uitbuit en met opzet bezig is van de nachtmis een show te maken, maar hij gaat al jaren naar Bethlehem.

Uit bovenstaande zou men kunnen concluderen dat ik weinig vertrouwen heb in de politiek van Sharon. Dit mag je wel stellen. Ik vind vannacht onnodig doodeng.

no 728, 20:52 uur, daglink

 

Musical no!

Nu we het toch over muziekjes hebben wil ik bij deze meteen maar optekenen hoe ik het land heb aan musicals. 't Is geen vis en geen vlees, geen ernst en geen luim. 't Is amusement voor wie lezen te saai vindt en echte muziek te zwaar. 't Is ongezond in de mode, typisch Hollands als je mij vraagt, een gat in de markt, en van alles wat niet meer loopt wordt tegenwoordig een musical gemaakt.

no 727, 20:32 uur, daglink

 

Cultuur

Bohemien Rhapsody van Queen op numero uno van de Radio 2 top 2000. Ben ik het mee eens, hoe is het mogelijk. Ik haat lijstjes en zeker publiekslijstjes. Met de volgorde van de overige 1999 nummers ben ik het gewoontegetrouw dan ook geheel niet eens.

Classic FM heeft ook z'n toplijst samengesteld en geadverteerd. Heel erg. Om te janken vind ik, want hier gaat het niet om de honderd prachtigste composities, maar om stukjes uit de composities die geheel uit hun verband worden gedrukt en buiten de context opgediend.

Maar waag niet om genieters van dit genre (wat dus geen genre is maar een verminking) opmerkzaam te maken dat wat zij horen slechts een deel is van hetgeen te beluisteren valt, of jij bent de cultuurbarbaar.

no 726, 16:58 uur, daglink

 

23 December, 2001

Kerstcadeau te laat

Wie had gedacht dat ik vanavond zo nuttig zou sleutelen? Externe SCSI-harddisk opengeschroefd die het al jaren niet meer deed. Vroeger zou ik hem weggegeven hebben maar nu weet ik dat de kastjes waarde hebben. Ik had toevallig nog een dikke IBM ongebruikt liggen om in een kastje te zetten. Als vervangen tenminste wilde lukken want ik had zoiets nooit eerder gedaan.

De kapotte disk uit het kastje halen is niet moeilijk. Kwestie van goed kijken hoe de boel zit aangesloten en eventueel noteren hoe de jumpertjes zitten. De jumpertjes ja, daar moet je even naar zoeken. Vanavond was het een makkie. Aangekoekt vuil uit de ventilator gekrabd en de IBM erin gezet. Apetrots want hij loopt beter dan de trein van tegenwoordig.

Wist ik ineens wat ik als kerstcadeau had moeten vragen. Bedenk ik altijd pas als het te laat is. Ik heb natuurlijk wel wat gereedschap maar niet in alle maten die ik nodig zou hebben. Ik moet bijsparen en aanvullen. Moet ik eerst van P. weten hoe die verschillende schroevendraaiers heten en met welke maten ik het beste kan beginnen.

no 725, 23:29 uur, daglink

 

Mooiste dag

IJspegels zoals ik ze vanmiddag kon vangen. Ook in kleinere maat neergezet bij iconoblast. Volgens het weerbericht hebben we de mooist dag gehad. Er wordt onstuimigheid voorspeld met wind en bijbehorend nat. Hoorde ik iemand jammer zeggen?

Wat kan het schelen als je een dak boven je hoofd hebt, muren om je heen en een fornuis om het feestmaal op de laten pruttelen?

no 724, 20:31 uur, daglink

 

Prachtig hè?

Vandaag kan maar binnen zijn. Stakblauwe lucht en gouden zonnestralen over de sneeuwbepoederde takken. Windstil met temperatuur net boven nul. Zodat de sneeuw van dakjes smelt in lange pegels die veelkleurig blikkeren in laagstaande winterzon.

Kerstversiering op z'n puurst, precies zoals hij hoort te zijn en altijd geïmiteerd wordt in kitscherige glimmers en glitters. Straks zit Holland weer op z'n krent. Drukdruk geweest en ondertussen vergeten om zich heen te kijken. Verzuchten ze gelukzalig bij het aanschouwen van al die valse wintertroep die badend in kunstlicht stemming rond de kerst moet maken: Prachtig hè

no 723, 15:23 uur, daglink

 

22 December, 2001

Muziek

De avond begonnen met Weihnachtsoratoria, respectievelijk van J.E.Gardiner (1987) en het Kruidvat (1974) uit de omvangrijke Bach-serie. Deze laatste met Peter Schreier. Totaal verschillende uitvoeringen natuurlijk, maar ieder op eigen wijze onderhoudend.

Daarna een gratis toegezonden Naxos gedraaid. Historische opnamen uit 1933. Pianoconcerten 3 en 4 plus Rondo 51 van Beethoven door Arthur Schnabel met het London Philharmonic. Ai Schnabel! Vaak van gehoord maar nooit beluisterd. Vuurwerk, inderdaad.

no 721, 23:39 uur, daglink

 

Genadige kerst

Kerstmis valt genadig dit jaar. Een weekend om proef te draaien en als er iets tegenzit kan je maandag nog rennen om gevallen steken te halen. Zoals die prachtbak vloeibaar ijs die in een hoekje stond te grienen. Was bij het ruimen terzijde gezet en daarna vergeten.

Het kan ook gebeuren dat je veiligheidshalve vóórproeft van hetgeen je voor dinsdag had bestemd, en dat het volume bij gebleken geschiktheid nogal drastisch afneemt. Genadige kerst.

no 720, 22:03 uur, daglink

 

Terug van een pak melk halen

Verkoop een aap een sliert verlichting en hij zal zijn ware aard niet verloochenen. Het hele straatbeeld raakt ontregeld want er komen steeds meer lichtjes bij. By night hangt er hier nu een rossige gloed alsof het grote stad is.

no 719, 14:04 uur, daglink

 

Buiten

Dit jaar heb ik het erg plezierig geregeld. Alle takken, lichten, linten, kerstklokken, vogeltjes en bomen zijn buiten te bezichtigen. Alleen de kerstroos, stefanotis, phalaenopsis en de ons toegezonden kerstwensen mogen binnen. En heerlijk dat we het hebben. Wil je niet weten.

no 718, 12:56 uur, daglink

 

Pre-Kerstbubbels

Ondanks de aanhoudende regen stond er gisteravond een magnifieke sterrenhemel. De lichten hingen boven groot en helder te flonkeren, terwijl er ook een groep was die uit miljoenen lichtschilfers bestond. Dat was zeker Afghanistan.

Ha, we hebben het kortste gehad en de dagen gaan weer lengen. Ik geloof dat er een dag of 17 geen schot in zit, maar daarna worden de avonden weer met sprongen langer.

D'r is voor kolossale bedragen eten ingekocht. Kwantiteit of kwaliteit? In het eerste geval ben je verplicht je te barsten te vreten, in het tweede geval sta je met honger van tafel op. Nogal wat mensen gehoord die het kerstgeschrans meer dan beu zijn en gewoon gewoon doen. Die hebben part noch deel aan de kolossale bedragen die feestelijk zijn uitgegeven. Wie kocht wat is dan ook een interessantere vraag.

56 Kilometer file op weg naar de wintersport, ving ik vanmorgen vanonder mijn warme donsje op. Tja, dat heb je als je massaal uit rijden gaat terwijl je zelfgericht blijft denken dat je de enige op aarde bent. Dit is nog maar de heenweg. Straks moeten ze ook weer allemaal terug.



no 717, 11:27 uur, daglink

 

Lezen was beter

Nee Tsjonge, terugvallen hoop ik niet te doen. En mocht het me onverhoopt gebeuren dan denk ik geen test nodig te hebben om op te sporen waar het mis ging.

Dag 39 rookvrij voorbij en ook zonder pleisters. Moeilijkste momenten, heb ik ontdekt, doen zich voor als ik moet wachten of beter gezegd als ik de tijd moet doden. Zoals vanavond in de bar van de bios waar we drie kwartier moesten hangen voordat de film begon.

De ontdekking van de hemel viel me niet mee. 't Begin is nog veelbelovend met sterke acteurs, maar op het einde wordt het een draak. Quinten wordt emotieloos gespeeld door een onervaren acteur en mist elke overtuiging. De manier waarop hij naar het licht spiraalt als hij klaar is met zijn missie vond ik pure keukenmeidenromantiek. Lezen was aanzienlijk beter, maar je moet de film hebben gezien.

no 716, 01:38 uur, daglink

 

21 December, 2001

Liever hem horen dan hem zijn















If I were a Dead Russian Composer, I would be Dmitri Shostakovich!



I am a shy, nervous, unassuming, fidgety, and stuttery little person who began composing the same year I started music lessons of any sort. I wrote the first of my fifteen symphonies at age 18, and my second opera, "Lady Macbeth of the Mtsensk District," when I was only 26. Unfortunately, Stalin hated the opera, and put me on the Enemy Of The People List for life. I nevertheless kept composing the works I wanted to write in private; some of my vocal cycles and 15 string quartets mock the Soviet System in notes. And I somehow was NOT killed in the process! And Harry Potter(c) stole my glasses and broke them!



Who would you be? Dead Russian Composer Personality Test





En ja, ik blijf stapel als een kind op dit soort idiote testjes.

no 715, 19:18 uur, daglink

 

De donsman

Vanmiddag eindelijk aan gedacht om de dons mee naar de beddenwinkel te nemen.

Goedemiddag mijnheer, ik had deze dons graag bijvuld.

Ho ho, mevrouw, dat gaat zomaar niet.

Jawel mijnheer, dit is een dons waarbij het zomaar gaat. Zo heb ik hem gekocht.

Maar mevrouw, dan zult u mij toch eerst moeten vertellen hoeveel deze dons te koud is.

Wat zeggu mijnheer?

Hoeveel deze dons u te koud is, mevrouw.

Neemt u mij in de maling mijnheer? Mijn kou is uw kou toch niet? Er staat een etiketje in de dons met het startgewicht, ziet u wel, en als u daar het nog resterende gewicht vanaf trekt...

Mevrouw, u hoeft mij geen lesjes te leren.

Mijnheer, we beginnen overnieuw. Ik had graag deze dons bijgevuld. Er zitten lege schotjes in het midden.

Mevrouw, de meeste donzen hebben lege schotjes in het midden, daarvoor hoeft u niet bij te vullen.

Mijnheer, hoe pak ik u aan dat u bereid bent mijn dons bij te vullen?

Mevrouw, ik vul alleen een dons bij als het werkelijk nodig is. Hoe oud is deze dons?

Tien jaar oud, mijnheer, kwaliteitje dus.

Mwa, eens even kijken ja, in dat geval kan er wel een half kolommetje dons bij.

Pfff...

no 714, 18:14 uur, daglink

 

Brandy

Loop ik nog lekker in m'n rode hansop rond te keutelen, om precies te zijn om geheugenmodules in de compu's te wisselen, lichtjes op te hangen, kerststerren water te geven, kerstmuziek bij elkaar te zoeken en hoor ik de honden tekeer gaan. Er is iemand binnengedrongen die ze kennen, maar ze weten niet of ik het leuk zal vinden.

Ondertussen is het bezoek vanuit de keuken naar de kamer opgestoomd. Het is Karel, vet in de tachtig, met zijn nieuwe vriendin die weinig jonger is. Nog niet lang geleden is hij weduwnaar geworden. Ze verspreiden een plezante kegel. Tjee zeg, aangenaam en reuze gezellig, maar had je niet even kunnen bellen? JW eet buitenshuis een broodje. Hij kijkt me aan of ik gek ben. Tevoren bellen?

Kopje koffie? vraag ik, want we moeten toch iets. Maar koffie willen ze niet meer; hebben ze genoeg gehad. Boterham ook niet. Ze gaan nog samen ergens lunchen. Ik pijnig mijn hersens wat dan wel, maar hij roept zelf gelukkig al dat hij een sherry wil. Ik duik de kast in maar zie geen sherry staan. Wij drinken het zelden. Ik kom wel giechelig tevoorschijn met een mooigevormde fles waarop 'jerez' valt te lezen.

Brandy, zegt hij als een kenner. Mag ook. Doe daar maar een lekkere neut van. Da's nog beter met dit weer. Ik peil zijn nieuwe vriendin, maar die doet niet of ze het vies vindt. Mij is het te vroeg. Volgend probleem is dat de dop niet van de fles wil. Die ziet eruit of hij nog nooit van de fles is geweest, terwijl de fles toch half leeg is.

Karel vertelt onderwijl dat zijn vriendin net aan een dubbele staar is geopereerd. Dus die ziet niet veel, denk ik want ik krijg een vermoeden. Ik pak twee prachtige glaasjes en schenk uit de fles waar de dop nog op zit. Het gaat wat traag, klettert, maar de glaasjes raken vol.

Ik zie de oudjes even naar hun hoofd grijpen en dan elkaar aankijken alsof ze dit niet vertrouwen. Zij klokken hun glaasje schielijk leeg en staan op om te vertrekken. Wetend dat ze niet naast de deur wonen houd ik hen niet tegen. Stel je voor dat ze vier brandy's willen en dan nog moeten rijden. Oef zeg!

no 713, 17:54 uur, daglink

 

Opdringerig

Nog niks over gelezen, maar wel via het nieuws gehoord. Nu heeft de VARA ook z'n portie opwinding over blote meiden die aanstootgevende dansjes deden. Wat een banaliteit zeg, met de kerst. Wat heeft dit met kerst te maken? Hoe bedenk je het en wie organiseert zoiets? Wat een dwingelandij ook om het mensen op te dringen.

Verbijsterd over blote meiden raak ik niet vlug. Wel over de smakeloosheid, fantasieloosheid en gemakzucht om als kerstkransjes sexy dansjes op te voeren en de onvoorstelbare brutaliteit te bepalen dat anderen dit leuk moeten vinden of hier maar tegen moeten kunnen.

Laat mensen die nog schaamte hebben die toch behouden! Het leven kan ook boeiend en gezellig zijn als er verhullender met erotiek wordt omgesprongen. Niet elke tiet of bil hoeft je toch ongevraagd om de oren te klapperen? Zeker niet op een kerstfestijn waar zoiets niet wordt verwacht.

no 712, 12:47 uur, daglink

 

Vroeg op

Om half negen werd ik wakker gebeld. Hoe zijn werk zich had gehouden? Pijn? Gezwollen? Nergens last van? Mooi. Kan derde kerstdag om half tien in Arnhem? Mogen de hechtingen eruit. De kliniek is wel dicht maar hij heeft de sleutel. Moet je wel vroeg op he? zegt hij medelijdend, maar anders krijg ik ruzie met mijn vriendin.

Ik laat mij deze voorkeursbehandeling heerlijk aanleunen en krijg zowaar zin in Kerst. Niet dat ik de boel alsnog met dennentakken ga versieren (jaarlijks terugkerende ellende met de katten waaraan ik nu ontkom) maar hier-en-daar een trosje mooie ballen voor de ramen staat ook wel leuk.

no 711, 12:29 uur, daglink

 

20 December, 2001

Achteraf

Achteraf viel dat hele tandarts gehocuspocus reuze mee; was de angst voor de behandeling erger dan de behandeling zelf. Na een rijtje verdovingsprikken, snel en trefzeker toegediend, waren er wel griezelige dingen te zien, horen en proeven, maar pijn deden ze niet.

Ook niet na afloop. Nog in de behandelstoel kreeg ik een pijnstiller te drinken zodat ik thuis kon komen zonder ellende. Meer dan een zeurderig gevoel heb ik vannacht niet gehad en ook geen bloeding. Vandaag bleef de kaak nog een beetje gezwollen, maar pijn deed hij niet.

Herstelt het zo snel vanwege het stoppen met roken? Valt jammergenoeg niet te bewijzen, maar vlot gaat het wel.

no 710, 21:52 uur, daglink

 

Fritesschep

Het zoveelste plastic kattenbakschepje naar z'n mallemoer. Waarom verkopen ze in dierenwinkels toch altijd speelgoedattributen? Zo'n gritschep moet tegen een stootje kunnen en uit hygiënisch oogpunt ook nog een lange steel hebben. De plastic beestenschepjes zijn t'een noch hebben t'ander. Ze gaan elke paar weken stuk.

Beneden gebruik ik tegenwoordig tot volle tevredenheid een barbecue-schep met lange steel, en voor boven heb ik nu ook iets modieus gevonden. Een fritesschep zoals in de horeca wordt gebruikt. Vierkante, met gaas bepuntlaste bak aan een lange steel. Geen gezicht en niet goedkoop. Maar stel dat hij een paar jaar meegaat, en zo degelijk ziet hij er uit, dan is het toch nog voor een prikkie.

no 709, 17:07 uur, daglink

 

Louter toeval

Had mijzelf vakantie beloofd na de ingreep. Zit dan ook vergenoegd en pijnloos te niezen naast een forse hoeveelheid penecilline en pijnstillers. Alleen de kruimige piepers en toevallige vermelding in de bloglijst ontbreken nog aan mijn geluk. Kreeg ik weer mail met de vraag waarom ik daar niet bij sta en hoe lastig men dit vindt.

Wonderlijk hoe kaakingrepen je conditie en incasseringsvermogen beïnvloeden, en je geduld. Gisteren nog optima forma lag ik vannacht te rillen en zit ik nu als een gek te snotteren. Bovendien schoot het in ene verkeerd dat ik als dagelijks updatende logger sinds 2000 ontbreek aan de (B)loglijst, en voor de zoveelste keer ten antwoord krijg dat ik geduld moet hebben.

Het is tegen aardigbedoelde meeltjes erg moeilijk uit te leggen dat dit na zoveel maanden nog altijd op louter toeval berust. Het is voor mij ook zwaarder te pruimen dan wanneer recht voor z'n raap gezegd zou worden dat mijn log voor deze lijst niet deugt. Genoeg hierover. Voorlopig. Ook mijn uitschieters berusten op louter toeval en kunnen dus maanden gaan duren. Zeker nu de enige strohalm, de link naar weblogs.com, ook al van de (B)loglijst verdwenen blijkt.

no 708, 12:12 uur, daglink

 

Goed gelukt

Anderhalf uur zonder één kuchje stil blijven liggen met open mond zou ik niet voor elkaar hebben gekregen als ik nog rookte. Z'n pa, die een kamer verder stond te opereren kwam 'n keer of drie kijken hoe het ons verging, nieuwsgierig naar de verrichtingen van zoon en nieuwsgierig hoe ik het doorstond. Dit had iets genoeglijks en vertrouwds.

De tijd trachtte ik soezend te ondergaan. Soms gluurde ik even tussen mijn wimpers naar de horrorfilm die boven mijn hoofd werd afgespeeld. Zag ik de twee gemaskerde groene figuren die hoog boven mij uittorenden met afschuwelijk gereedschap in perfecte onderlinge samenwerking. Gooide ik verschrikt de luiken weer dicht. Ondergaan was één ding, zien iets heel anders.

Er waren maar weinig woorden nodig. In een van de gestalten herkende ik telkens onmiskenbaar de kleine buurjongen van vroeger, toen al geobsedeerd door fijn gereedschap. Op het moment dat hij de schroef aandraaide in mijn kaak, waarvoor hij omzichtig het gaatje had voorgeboord, stond hij zowaar te neuriën zoals hij als kind al deed als iets hem goed was gelukt.

no 707, 11:02 uur, daglink

 

Jarig

Toen dat voormalige schootkind anderhalf uur aan mijn kaak had gesneden, geboord en gehecht - terwijl zijn pa - ook in operatiejas - af en toe voor de gezelligheid binnenliep, tuurde hij op mijn behandelkaart. 'Ik ben een dag voor jou jarig', constateerde hij en terwijl hij mij vorsend aankeek vroeg hij: 'was je dit vergeten?'. Ik had er inderdaad nooit meer aan gedacht maar nu hij dat zo zei kwamen de herinneringen boven.



no 706, 02:58 uur, daglink

 

(B)loglijst

Het zal wel door de mindere conditie komen nu, maar ineens vliegt het me naar de strot dat misdruk nog altijd niet in de (B)loglijst is te vinden. Loggend vanaf augustus 2000 behoor ik toch niet tot de eendagsbloemen.



Niet dat aantal hits me kan schelen die ik hierdoor misloop, maar het voelt buitengesloten. Zonder opgaaf van redenen. Op verschillende mailtjes heb ik vriendelijk antwoord gehad dat er t.z.t. een interface zal komen waarbij ik mijzelf zal kunnen opgeven.

Een tijdje stond de lijst van weblogs.com tenminste nog in de (b)loglijst, waarin ik ben te vinden, maar die is nu ook verdwenen. Het zij zo.

no 705, 02:37 uur, daglink

 

19 December, 2001

Domdenken

Tot nu toe is heel die Afghaanse oorlog voor niks geweest, hè. Want zolang Bush het hoofd van Osama Bin Laden niet geslacht en gebraden op de zilveren kerstschotel aan het volk kan presenteren is het maar niks. Blijkt uit onderzoeken.

Ha! lang leve peilingen en onderzoeken.

Laten we nog maar wat extra koekjes en cakejes naar die arme Afghaantjes afwerpen.

En weet je wat er ook in de krant stond?

Dat de clan Afghanen die nu heeft gewonen zelf helemaal niet happig meer is om naar Bin Laden te zoeken. Bin Laden interesseert ze geen fuck. Nu moeten die arme Amerikaanse en Britse grondtroepen zelf de vuile klus klaren in onherbergzaam gebied waar ze de weg niet kennen. Zielig hè?

Hoe arrogant (en infantiel) moet je zijn zijn serieus te denken dat welke Afghaan ook een landgenoot (al is hij helemaal geen landgenoot) uitlevert aan het westen? Ze leren het ook nooit, die yankees.

En neen, wie dit mocht denken, ik ben niet pro terreur of pro Bin Laden. Maar ik ben uitgesproken anti opgeblazen hoogmoed en ijdelheden. Beter doemdenken dan domdenken.

no 704, 12:37 uur, daglink

 

Traditional Dutch Food

Op veler verzoek mag ik onderhand wel zeggen post ik deze dan ook maar hier.

Hachée

500 gram runder- of kalfsstoofvlees, 3 grote uien, 50 gram boter, 5 eetlepels bloem, 700 ml runderbouillon, 2 blaadjes laurier, 2 kruidnagels, zout en peper, 2 eetlepels azijn, 100 gram rozijnen.

Snijdt het vlees in stukken en de uien in plakken. Bak de uien met laurier en kruidnagel bruin in de boter en haal ze dan uit de pan. Schroei het vlees nu aan alle kanten snel dicht. (Het mag ook andersom: eerst het vlees dichtschroeien, uit de pan halen, en dan de uien bruinbakken).

Doe vlees en uien nu samen in de pan en strooi er het meel overheen en roerbak alles door elkaar. Zodra het meel gebruind is met kleine scheutjes de bouillon toevoegen, azijn en tenslotte de suiker. Onder goed roeren snel aan de kook brengen. Vuur laag draaien en de pan afgesloten 75 minuten laten sudderen. Dan de gewassen en uitgelekte rozijnen toevoegen en nog 15 minuten laten sudderen.

Maak vooral een grote portie ineens, want zoals bij alle suddervlees is het na een of twee dagen intrekken pas op z'n lekkerst!

Pakje rode kool erbij waardoorheen een rijkelijke portie echte - met de hand geschilde - rode goudrenetten, een klont (room)boter, en het zaakje gebonden met een schepje aardappelmeel. In de magnetron snel klaar.

En hierbij dan luchtige kruimige piepers. Niet van die vastkokende soorten die stopverf worden als je ze prakt.



no 703, 12:00 uur, daglink

 

18 December, 2001

Terugblik

Verdrietig en vreemd dat de motivatie nu achter mij ligt. Op 24 oktober zei ik: nou dan stop ik toch? Tot half november rondgemodderd met pleisters plus 'n stuk of zes sigaretten, op 14 november de eerste rookvrije dag dankzij de pleisters, en morgen pleisterloos en 36 dagen clean. Dan is het volbracht. Of ik daarna weer ga roken? Neen.

Nu ik terugblik is het meegevallen. Het moeilijkste moment was van die paar sigaretten per dag naar niks, wetend dat dit betekende nooit meer.

Er gaan uren voorbij dat ik niet eens meer aan roken denk, en desnoods knaag ik kauwgom. In stress-situaties laat ik mij niet door de omstandigheden verleiden. Het voelt allemaal zeer vanzelfsprekend. Of het nooit anders is geweest.

In plaats van panisch tegen morgen op te zien, heb ik meer het gevoel dat ik in behandeling mag en dat ik dit zelf heb verdiend. Dat ik na de ingreep theoretisch weer zou kunnen roken doet me niets. Nee dank u, ik rook niet!

En morgenavond om deze tijd is de grootste ellende geleden. Dit voelt ontzettend goed.

no 702, 23:04 uur, daglink

 

Tiramisú, de echte

Laat de sneeuw maar komen want ons kan niets meer gebeuren. Als je eenmaal weet wat je zo ongeveer gaat eten, is fourageren vlug gebeurd. Ik schat dat we ons tot in het nieuwe jaar kunnen redden. Betekent dat ik vandaag rust heb gekocht voor mijn kaak die morgen wordt behandeld.

Hachee is niet zwaar zodat daar een stevig toetje overheen kan. Niet moeilijk te maken is tiramisú, de originele italiaanse. Voor geïnteresseerden hier het recept. (De hachee heb ik vandaag ook al tweemaal doorgegeven).

Nodig voor de Tiramisú: 2 eieren (gesplitst), 2 eetlepels suiker, 500 gr. mascapone, 3 kopjes sterke espresso (of 3 pakjes oplos-espresso), 2 eetlepels amaretto, ongeveer 2 eetlepels cacao en 1 pak lange vingers.

Bereiding: Zet drie koppen sterke espresso (of los 3 zakjes op). Laat afkoelen en doe hier twee eetlepels likeur doorheen. Neem een grote rechthoekige schotel. Doop lange vingers in de koffie en bekleed hiermee de bodem. Giet het laatste restje koffie nog over de lange vingers.

Klop eigeel met suiker tot schuimig. Klop met schone kloppers eiwit tot sneeuw. Doe de mascapone in een grote kom en spatel hem tot hij smeuïg is. Spatel dan geklopt eigeel en eiwit voorzichtig door elkaar en schep het geheel luchtig door de mascapone (vooral niet kloppen!) tot een egale massa ontstaat.

Strijk het mengsel uit over de lange vingers en zet de vorm koud weg om op te stijven. Vlak voor het opdienen met behulp van een zeefje de ongeveer twee eetlepels cacao gelijkmatig in een ragdun laagje over het oppervlak verdelen.

no 701, 20:37 uur, daglink

 

Zwarte bouw en vette schoolhap

Loop achter want net pas terug op honk. Twee nieuwtjes, sinds vanmorgen zwaar op de maag, moet ik hier niettemin nog uitboeren. Het eerste omdat het vermakelijk is; het tweede omdat het me razend maakt.

I. Staatssecretaris ontdaan over zwart geklus in de bouw. En gij gelooft dat? Van wat heel Holland al jaren weet, voelt, ruikt en met graagte gebruikt zal de staatssecretaris geen weet hebben? Da's lekker makkelijk. Waarom zegt hij niet eerlijk dat als hij het zwarte geklus uit de handel neemt Holland een economische smak maakt?

II. Onze lieve toch al te dikke opgroeiende jeugd vreet zich op school ongans aan vette happen want school en catering - liever lui dan moe met frites en frikadellen in de weer - moeten eraan verdienen. Let wet: hart en vaatzieketen nog altijd levensbedreiger no.1.

Onderwijzers dienen voorlichting te geven over gezonde voeding. Ouders wordt op het hart gedrukt hun kinderen verstandig te voeden. Er worden anti-drank en anti-rook campagnes gestart, en scholen bakken zonder blikken of blozen, niet geremd door enig verantwoordelijkheidsgevoel hun vette happen?

Had ik nog kinderen op school dan zou ik onverwijld een boycot starten om die frietbakkers met broodovens op school te krijgen en alle frituurs voorgoed te verbieden. Wat men in Holland als voorgesmeerde slappe 'broodjes' verkoopt is ook niet te eten, noch door scholieren noch door volwassenen. In zoverre heeft onze jeugd wel degelijk gelijk.

Maar knappend versgebakken en nog warm belegd met tomaat en kaas, wedden dat dit er best met smaak zou ingaan?

no 700, 18:54 uur, daglink

 

17 December, 2001

Kruimig aarpeltje

Elk nadeel hep z'n voordeel want die zielige, snufferige kop heeft ondertussen wel onderhuids bedacht wat er gegeten wordt met kerst. Iets wat ikzelf heerlijk vind en nooit meer maak, wat zacht is op de behandelde kaak, niet steekt op een kwartiertje korter/langer stoven, zich knus uit de stoofpot laat opscheppen, en waarvan niemand als een gestopte worst van tafel rolt. Een mooie kalfs-hachee!

Met een kruimig aarpeltje, en van die smeuiïge rode kool die met goudrenet, beetje azijn, suiker, klont roomboter en kruidnageltje aromatisch is gekookt.

no 699, 22:37 uur, daglink

 

Ontgiften?

Nu gaat er toch iets mis met stoppen. Tenzij ik ziek word slaan de stoppen door. 'k Loop al twee dagen om niks te janken. Om niks is natuurlijk een eufemisme, maar vroeger dampte ik onbehagen in gouden cirkels met de muziek mee. Zo was het wel.

't Voelt kwetsbaar maar ik heb geen behoefte er een op te steken. Dan maar janken, ruzie maken en me miserabel voelen. Kan mij het schelen want het is ook klote. Dat die meniscus moet worden geopereerd wat iedereen al maanden wist en dat er een wachtlijst is van maanden waarop ik nog niet stond. Dat knietje een maand moet genezen en dat ik vóór de ingreep beter niet naar India kan gaan.

Is er geen bestemming die wat dichterbij ligt dan? Huh? Ik weet dat het blasé klinkt maar na zoveel reizen door India kan je niet meer aarden op een badstoel aan het Spaanse graan in de orkaan. We hoeven niet op vakantie, we willen nog een keer door India trekken waar je makkelijk een maand kunt leven van veertien dagen Hollands huishoudgeld.

Toch was dit niet iets om van te janken, hoogstens om wat omzichtig toch m'n eigen zin te doen. Wat er werkelijk loos is zal nog moeten blijken. Misschien zit ik gewoon nog te ontgiften. Dag 34 zonder opstekertje voorbij.

no 698, 21:37 uur, daglink

 

Te geef

Gratis af te halen: blauwe reiger met imposante kuif. Wel zelf komen vangen want ons lukt het niet. Hij wordt zo handig. Stijkt neer en vliegt weg zonder blikken of blozen, zonder zuchtje of wiekgeklapper. Het gaat steeds makkelijker tussen de bomen want hij is nu kind aan huis.

Hij kwam zojuist weer even kijken wat er aan zijn vijver was veranderd, maar de tuinslang met lampjes die we langs de rand hebben gelegd bleek niet eetbaar.

Vraag mij af of die ene, die we zondag op het smalle talud langs het razenddrukke kruispunt zagen - met voor zich autoweg en achter zich fietspad - soms de onze was. Ook zo'n brutale kop en onverstoorbare attitude.

no 697, 12:38 uur, daglink

 

Ministertje spelen

Pim Fortuyn hoopt op minister Moszkowicz van Justitie. Tja, wat moeten we hiervan denken? Temeer daar in de papieren Volkskrant nog staat dat de nog altijd kwieke doch ondertussen wel bejaarde B.Smalhout als minister van gezondheid is gevraagd, en dat deze het niet doet, maar er wel oortjes naar zou kunnen hebben?

Dan denk je toch: mens, ken uzelfve en uwe beperkingen alsjeblieft. Als ijdelheid zo met je op de loop gaat word je een schaduw van wat je was, maar dit terzijde.

Beroerder vind ik dat het vak van minister - want minister zijn is een vak al zou je dit niet altijd zeggen - bij Pim op de helling wordt gezet en uitgehold tot een jasje. In Pim z'n optiek wordt minister zijn iets als vadertje en moedertje spelen: toen zeien we dit en deeien we dat en was ik de koning en hij de minister, maar als hij niet doet wat ik zeg dan neem ik lekker een ander. Puh!

no 696, 11:37 uur, daglink

 

Schakelklok

Toppunt van zuinigheid: schakelklok tussen de kerstverlichting buiten. Na zorgvuldig overleg mogen de lichtjes nu om tien uur 's morgens aan. De hele nacht blijven branden kan niet want dan heeft hij de schakelklok voor niets gekocht.

no 695, 11:02 uur, daglink

 

Bijzonder

Morgen - ik bedoel vandaag na het slapen - breekt de ernst des levens aan. Het maken van de boodschappenlijsten voor al die feestelijke dagen in successie. Waarbij je altijd vergeet hoe de restjes zich van dag naar dag opstapelen. Want altijd koop je teveel uit angst dat er te weinig zal zijn. Plus extra voor een ongenode gast die op de stoep kan staan.

De pest zijn al die happen die je anders niet neemt. Voorafjes, tussens en toetjes. Hoevéél van alles, en wat eet je dan nog van een hoofdgerecht? Telkens als ik het dacht te weten in de loop der jaren veranderde het aantal eters weer.

En dan dat rare gevoel dat alles bijzonder moet zijn. We eten eigenlijk altijd wel lekker. Wat is dan bijzonder? In m'n kindertijd kort na de oorlog aten we doordeweeks heel sober, op zondag lekker, en op feestdagen bijzonder. Maar we zijn nu zo verwend dat we dagelijks eten wat we toen bijzonder vonden.



no 694, 01:59 uur, daglink

 

16 December, 2001

Zoet moment

Zoet moment van wraak. Te gek

no 693, 17:54 uur, daglink

 

Aanvulling

De workshop kost geen $300 maar $350 zag ik net. We mogen ook hopen dat Arthur niet zijn eigen pasfoto heeft geschoten, want die kan mijn toets van kritiek niet doorstaan.

no 692, 15:47 uur, daglink

 

Workshop

Een behoorlijk prijzige ($300) workshop in digitale foto's bewerken is te vinden op Digital PhotoCorner. Het enige leuke is dat je de opdrachten kunt zien die de cusisten hebben gekregen, wat ze hiervan terecht hebben gebracht en het commentaar van de docent. Leerzaam en inspirerend.

no 691, 15:40 uur, daglink

 

Gratis

Gratis te downloaden een 30-dagen werkende demo van Adobe Photoshop Elements. 't Is een (gestripte) Photoshop maar dan toegespitst op digifotobewerking. De download is 53 MB groot. Voor wie nog geen photoshop heeft een mooi programma.

Alles wat Elements kan, kan Photoshop ook, maar andersom niet. Toch valt te overwegen Elements uit nieuwsgierigheid te installeren. Sommige filters en effecten in Elements zijn nieuwer dan die in Photoshop. Moet het nog uitproberen of ze ook onder Photoshop werken.

no 690, 15:30 uur, daglink

 

15 December, 2001

Digifilm

Echtvriend toonde onze digitale reisfilms tussen het eten van de taarten door als cultureel verzetje. Groot succes. Het was onze eerste ervaring met bewerken van digitale camcorderfilm op de computer. Je kunt per beeldje knippen, geluid verschuiven, shots inkorten, kortom alles. Daarna de bewerkte film weer terug naar een filmpje in de camera (camera met widget ontvankelijk gemaakt), en dan via de camera afspelen op tv en overzetten naar een gewone videoband. Kwaliteitsverlies minimaal, ofwel kwaliteit uitzonderlijk mooi.

no 689, 23:29 uur, daglink

 

Taarten

Het was prima vandaag met al die taarten. Echte en oude. Van de echte heb ik de beste genomen. Van de oude weer verbaasd gedacht dat ze oud zijn geworden, vergetend dat ik van dezelfde generatie ben. Hoe kan je wel anderen genadeloos observeren terwijl je jezelf vergeet?

Uiterlijk is tot daar aan toe. Innerlijk bejaard zijn vind ik erger. De types van: vroeger was alles beter. Vroeger was alles. Vroeger was. Vroeger. Ik beken meteen dat ik die overmatige drukte op wegen en in steden ook maar niks vind, maar verder vind ik nu spannender dan ooit. Ondanks 11 september, ondanks professor Pim, en ondanks niet roken.

Dag 31 is rookvrij voorbij. Ik zag mijn lief aan het einde van de ontvangst heimelijk een sjaggie rollen om te kunnen paffen zodra hij het pand zou hebben verlaten, en dacht hee! Mijn handjes jeukten niet. Stukje kauwgom om mij tegen zijn gerook te wapenen tijdens de terugrit, maar ik kan me niet meer herinneren of hij heeft gerookt. Alleen mijn verstand zegt: zeker weten van wel.

no 688, 23:16 uur, daglink

 

Sexy

In de papieren NRC vanavond een foto uit 1969 van Arafat. Ik was vergeten dat hij ooit jong was en op zijn manier zelfs sexy. Genre Humphrey Bogart ruwe bolster blanke pit. Zei mijn moeder minachtend als hij in afschrikwekkend PLO-nieuws verscheen 'laat die man zich eerst eens behoorlijk kleden'.

no 687, 22:59 uur, daglink

 

Publiek-domeinervaringen

Vreselijk woord weer, maar de materie is interessant. Met rode oortjes gelezen in NRC Handelsblad: Van yuppenbunker naar winkelkasteel.

no 686, 22:55 uur, daglink

 

14 December, 2001

High tea perikelen

Omdat er op een high tea gewoonlijk te veel taarten zijn om allemaal te proeven is het verstandig een strategie te bedenken, al weet ik niet welke. Als je eerst overal een klein stukje van neemt loop je kans dat ondertussen de lekkerste taart op is.

Begin je met de lekkerste, dan vallen daarna alle andere taarten tegen terwijl je voor je fatsoen niet viermaal van die ene taart kunt nemen. Nee, dit is niet makkelijk.

no 685, 23:49 uur, daglink

 

Rondje werkpaleis

Het werkpaleis van Koningin Beatrix, Noordeinde in Den Haag, is sinds vrijdag te bekijken op internet. Via de site van het Koninklijk Huis kan een virtuele rondleiding worden gemaakt door de vertrekken en langs de schilderijen.

Niet dat ik zo koningsgezind ben, maar de schilderijen wil ik wel zien.

no 684, 22:58 uur, daglink

 

Verlichting (in de betekenis van meer licht)

Geen idee hoe het er in de steden bijstaat, maar die verlichte tuinslang van Blokker maakt hier furore. Elk zich respecterend balkon krijgt er een randje van mee, maar het zieligst zijn de bomen waarin men gepoogd heeft deze stugge lichtdrager sierlijk rond te steken.

Dat men het binnen gezellie wil maken in het donkere jaargetij kan ik snappen, maar al die buitenpraal begint een ziekte te worden. Het is nog besmettelijk ook. Een manshoog sparretje met lichtjes staat lief, maar zo'n metershoge die met behulp van een hoogwerker is opgetuigd lijkt op een gemeenteboom.

Hebben we het nog niet gehad over de man die in de kerstmaand op het geplaveide deel van zijn bos een joekel met lichtjes laat planten met behulp van een kraan. Het straatbeeld is door alle feestverlichting zo veranderd dat ik m'n huis voorbij ben gereden.

no 683, 22:09 uur, daglink

 

Misdruk

Van tien tot twaalf had ik me voorgenomen les te geven, maar om half drie ging ik pas weg. Niet dat ik mijn leerling zoveel had bijgebracht, maar dat komt een andere keer. Hij was in elk geval in zijn nopjes met de kerstwens die hij maakte en die hij nu naar iedereen kan mailen.

Elk jaar neem ik me voor niet meer aan kerstwensen te doen. Het valt onder de categorie commerciële flauwekul, ook al maak ik ze zelf en komt er geen kerstafbeelding aan te pas. De dag na sinterklaas komen de eerste kaarten al binnen. Bedankt, reuze lief, maar jullie kunnen me wat, denk ik dan nog. Tot er mensen tussenzitten die berichten dat 'uit het oog' niet betekent 'uit het hart' en je vertedert besluit om die even terug te schijven.

Daarmom begon ik vanmiddag ook maar aan de wensproductie. Fresco uit India bewerkt, papier in de printer gelegd en een hele bulk onbewaakt laten produceren. Mooi ja. Printer te lang niet gebruikt. Blauw spuitmondje verstopt. Nog mazzel dat geel en rood het wèl deden en dat er zodoende prima gekerstende wensjes uit de printer rolden.















kerstkleur2 (35k image)



kerstrood2 (35k image)

no 682, 21:24 uur, daglink

 

13 December, 2001

Verkiezingspraat

Paar dagen terug hoorde ik iemand zeggen dat jonge Nederlanders binnenkort maar moeten emigreren. Er komen teveel ouderen om te onderhouden.

Het duurde even voordat het kwartje viel.



Typische verkiezingspraat.

Zou je voor eenzelfde loon als in Nederland gangbaar is in een willekeurig buitenland kunnen werken? Ik denk toch van niet.

Als werkkrachten dan ook nog zo schaars worden als men voorspelt, moet werk in Nederland een beste duit gaan opleveren. Kan je dus evengoed hier blijven. Ben je misschien nog beter af.

no 681, 20:32 uur, daglink

 

Zesde zintuig

Dat dit iets met zijn grote liefde voor mij van doen heeft of zijn zesde zintuig geloof ik niet. Ik houd wel van honden maar ben geen watje. Het was evenwel meer dan komiek toen ik vanmorgen Beer betrapte bij het mollen van... mijn asbak.

Jammer, want het was een bijzondere van hout. Gekregen van de Toraja's toen we in 1996 een tocht door Sulawesi maakten. Gelukkig, want het was een monster. Als utiliteitsobject kon ik hem velen maar tot pronkstuk zou hij het nooit brengen.

Beer had maar even hap hoeven zeggen of de asbak lag in brokken tussen zijn pioten. Zo te zien smaakte hij beter dan hij oogde. Ik moest zo lachen dat ik de hond vergat te straffen. Morgen ligt ongetwijfeld het antieke beeld van opa in brokken aan zijn voeten.

no 680, 18:06 uur, daglink

 

cultuurpessimist

Cultuurpessimist wat eigen gemeente betreft. Al maanden gekwakkel over aanleg tennisbaan door de buren op een naar ons idee te krap stuk grond. Hiervoor moeten acht grote oude vliegdennen worden gekapt die deel uitmaken van een aaneengesloten stuk bos waar nog uilen en spechten zitten. Wij protesteren al maanden.

Jarenlang is de gemeente zuinig op zijn groen geweest. Mocht er niets tot het belachelijke toe, maar de laatste jaren denkt men anders. Het zal wel lucratief zijn. De grondprijs is astronomisch gestegen en nu mag er gesloopt en gekapt want de nieuwe rijken zijn hier welwillend neergestreken. Bostuinen worden - je houdt het niet voor mogelijk - betegeld en elke week wordt er door tuinlui bladgeblazen. Opdat de buurt zal horen hoe gewichtig ze zijn. Er blijft geen vogel meer over.

Gegadigden (ook speculanten, als je mij vraagt) kopen huizen uit de jaren tien en twintig, slopen de panden, slaan de terreinen kaal en bouwen van die paleizen zoals ook in België staan op de plekken waar Hollanders de fiscus zijn ontvlucht. Met veel hekken, feestverlichting, alarm en dreigende honden.

Tot deze nouveau show behoren ook de tennisbanen. Buur A heeft er van oudsher een op zijn vijfdubbele lap grond en nu moet buur Z er ook een hebben. Hij kan hem maar amper tussen zijn rooijlijnen kwijt.

Kappen dus maar, de hele handel? Durft de gemeente neen te zeggen?

no 679, 14:20 uur, daglink

 

Schuurlapje

Stoppen heeft neveneffecten. Toen ik dinsdagavond door de regen reed met zwaar bewasemde ramen moest ik die, om nog iets te zien, met mijn handschoen een paar aaien geven. Rokers weten dat dit strepen geeft en hoe! En dat de handschoen meteen de was in kunnen, maar dit soort ongemakken neem je als paffer voor lief.

De gebrekkige doorzichtigheid van het ruitwerk was een beetje erg geworden. Een laagstaande zon toverde vorige week al miljoenen gouden vlekken op het glas, om het aardig uit te drukken. Het landschap flikkerde voor mijn ogen. De vettige aanslag liet zich natuurlijk niet wegpoetsen en thuis vergat ik mijn goede voornemens weer om een emmertje sop te maken.

Dinsdagavond werd de verwaarloosde aanslag me zowat noodlottig. Door de dichtgedampte streperige ramen had ik twee fietsers niet gezien. Niet dat ze lichten voerden, maar hier schrok ik me wezenloos van.

Vanmorgen, bij een stralend zonnetje en vrieskou in het verschiet mijn hart aan poetsen opgehaald. Gelukkig dat niemand keek want ik heb een schuurlapje genomen.

no 678, 13:41 uur, daglink

 

12 December, 2001

Tsjonge

Tsjonge is terug van heel lang weggeweest. Mag even gemeld. Nooit meer zoooo lang onderduiken hoor.

no 677, 21:48 uur, daglink

 

Opruiend

Eén ding is zeker en ik popel: ik moet naar Minoes, Minoes, Minoes, Minoes, Minoes. Ik ben stapel op mooi gemaakte kinderfilms (kent iemand bijvoorbeeld My life as a dog?) en op Annie Schmidt, die in haar tijd de meest opruiende kinderliteratuur uit haar pen kreeg. Fantastisch!

no 676, 21:33 uur, daglink

 

Technisch

Nu krijg ik zin en tijd om donateurs te helpen die met problemen zitten. Ik kreeg er een door uit mijn buurt die haspelt met digifoto's en photoshop op een gloednieuwe G4. Belde hem op, stelde me voor, vroeg of we een afspraak zouden maken opdat ik hem kon helpen.

Wat aardig dat u belt, zei hij. Maar... eh... ziet u... mijn problemen zijn eh... nogal technisch! Er viel een stilte. Ik had moeite mijn lachen te houden.

U bent donateur? vroeg ik voorzichtig.

Al een jaar of zes, beaamde hij.

Of hij het tijdschriftje wel eens had bekeken?

Zelden, bekende hij oprecht. Er stond te weinig in voor oude machines.

Da's waar en jammer, zei ik, maar er kwam steeds maar nieuw op de markt. Het was niet bij te houden en ik had maar 80 blaadjes ruimte.

Oh, zei hij, maar dan bent u...

Ja, zei ik lachend.

Maar dan ben u ook...

Tèchnisch, vulde ik snel aan.

no 675, 21:25 uur, daglink

 

Geen idee

Gewoonlijk een duizendpoot wat inrichten betreft, maar ditmaal alleen doodmoe. De rek is eruit. Niet uit mij, maar uit de kamer. Alles tweemaal versleept. Eerst naar hoe ik het gefantaseerd had en daarna weer terug omdat het niet beviel. Kabels af- en netwerk opgebroken, maar het wilde voor geen meter.

Nicotinegebrek of toch te oude laserprinter die we niet willen missen? Hij geeft de problemen door z'n ouderwetse korte kabel aan Ethernet tranceiver. Kan nog jaren mee maar staat in de weg op zijn ladenkastje. 'Printeiland', heette dat vroeger toen eiland nog het neusje van gewichtigheid was. Mijn bureau is breder geworden ondertussen.

Moet hij wel op dat kastje blijven dan? Kan hij niet in de hoek?

Wel handig dat je zijn waarschuwingslampjes kunt zien.

Da's waar. En ook of zijn papierbak nog vol is.

En dat je niet de halve kamer door hoeft om de print-outs te pakken.

Accoord, accoord. Dan zetten we hem hier op zijn piëdestal.

Mwah. Dan kan je zijn optie handmatige papierbak alleen gebruiken als je de vergadertafel wegschuift.

Gebruiken we handmatig vaak?

Alleen voor enveloppen. En kerstwensjes maken natuurlijk.

Nee hè. Zucht.

Wat doen we nu?

Geen idee. Morgen verder.

no 674, 20:38 uur, daglink

 

Vernuftig bezig

Hoe schuif je meer in een kamer zonder dat hij voller lijkt? Ben ik aan doende. Vernuftige bezigheid. Goed voor lijf en leden. Navelstreng met internet tot nader orde buiten bedrijf. Heb niet de bedoeling hem door te knippen hoewel dit er per abuis zou kunnen gebeuren.

Na gedane arbeid zal het ongetwijfeld goed schrijven zijn.

no 673, 15:19 uur, daglink

 

11 December, 2001

Kleine dertig dagen

Warempel, ik geloof dat ik het ergste heb gehad. Natuurlijk moet ik mezelf nog hardop horen zeggen dat ik het niet meer doe, maar beter gek gepraat dan gek gedaan.

Kleine dertig dagen nodig gehad. Plus drie weken voorbereiding van pleisters + roken samen. Aliette had gelijk. Als je wilt stoppen moet je stoppen. Een beetje stoppen bestaat niet.

Iedereen bedankt die me heeft aangemoedigd en mijn gezeur aanhoord.

no 672, 23:29 uur, daglink

 

Bijzonder mens

Claus, welk een bijzonder mens. Wat een subtiele humor.

Het ANP schrijft:

Het ging prins Claus niet gemakkelijk af. Met moeite betrad hij het podium voor zijn speech. Daarna was het zoeken naar de bril, de bril weer in de zak en opnieuw zoeken naar de bril. ,,Ik heb nieuwe ogen nodig''. en:

Een stropdas had Claus niet om. Een liefdesverklaring voor Beatrix zat er dit jaar ook niet in. Claus deed wel een belofte. Hij gaat verder werken aan zijn fysieke herstel. Bovendien hoopt hij volgend jaar op een beter verstaanbare speech. ,,In ieder geval niet iets om te huilen, maar om te lachen.''



no 671, 20:30 uur, daglink

 

Dubbele goden

Soms zijn er dagen die je beter had kunnen overslaan. Weet je alleen niet tevoren. Herinnert echtvriend zich om kwart voor vijf: auto moet naar de garage! Racen dus. Waarvoor ook weer? Vreemd geluid in ventilatorsysteem. O ja. Alleen is er al een week niets meer te horen.

Wel/niet naar laten kijken? vragen we de monteur.

Gevaarlijk is het niet, verzekert hij.

Wat kost een kijkoperatie?

Hondervijftig per uur, ex btw.

En hoeveel tijd heb je nodig?

Uurtje openmaken, uurtje sluiten, en dan nog wat vinden, hè?

Laat maar, zeggen wij. Doe maar als hij toch een keer open moet.

Gaan we - 't is bijna avondmaaltijduur - bij MacDonnalds frietje halen. Als je ze binnen eet zijn ze heter dus beter. Vooruit dan maar. Een Mac-weet-ik-veel en een milkshake erbij dan hebben we meteen gegeten. Komen we thuis blijk ik mijn tas vergeten. Dit is verdorie al de tweede keer. Wat bezielt me in die tent?

Teruggescheurd. Beseft dat de goden zich zelden tweemaal laten verzoeken. Dat éénmaal boffen al mooi was. Wat zit erin? Lege portemonnee met pasjes, rijbewijs, kleurenpalm, twee concertabonnementen en sleutels natuurlijk met ergens wel het adres. Allesbehalve vrolijk ben ik, maar roken doe ik niet.

Geluk is met mij want hij staat nog op dezelfde plek. Er zitten andere mensen maar niemand kijkt op als ik hem pak. Pak van m'n hart. Snel weer naar huis waar Beer in de keuken aan de dunne blijkt te zijn. Tjezzus man! Maar dat kan hij ook niet helpen. Eerst jas uit. Bij de kapstok in de gang heeft een van de katten gekotst. Kon er best nog bij.

Maar verder gaat het wel goed. Ondanks tegenslagen nog altijd zo clean als een klontje.

no 670, 20:08 uur, daglink

 

Eindstreep?

Lijdt het meest... wattie vreest. Hus terug. Tekort aangezuiverd alleen nog niet zichtbaar. Er is nog hoop voor drie tientjes. Houdt moed, vreest niet. Roken niet nodig maar dicht op de lip.

Wat? Maak het nou. Ik bepaal of er wordt gerookt en niet de omstandigheden. Had ik net vanmorgen willen zeggen: ik geloof dat ik me dicht bij de eindstreep bevind.

no 669, 15:21 uur, daglink

 

Alert!

Alert! Noodsituatie, hou me vast. Dit is een hachelijk moment voor rookgestopte.

Hoe krijg ik snel drie tientjes bij vriendin in Amsterdam?

Girotel wil niet want rekeninge rood. Eer aangezuiverd dagen verder.

In envelop kan niet want heb ze niet en kan geen flappen tappen.

Man voorlopig op stap dus ook zijn portemonnee pleitte.

Voelt dit machteloos of niet? Ga mooi door het lint maar roken wil ik niet.

no 668, 14:17 uur, daglink

 

Ochtendhumeur

Vanmorgen voor het eerst sinds 27 dagen zomaar de ochtendkrant gelezen bij m'n eerste kop koffie, maar het was wel zo rustig zonder. Wat een rotnieuws allemaal. Hiervan kan je maar beter uit de avondbladen kennis nemen als je al wat bent afgestompt.

Hoe organiseren andere West Europese landen hun gezondheidszorg? Bij mijn weten is die in diverse landen gratis. Ongetwijfeld zal de kwaliteit daar minder zijn, maar beter half dan helemaal geen. Hoewel kwaliteit? Hoe zit het hier met kwaliteit in de zorg? Wij betalen ons blauw aan iets dat nauwelijks meer bestaat.

Broers en zussen die elkaar in de laatste levensfase willen verplegen en dan worden gekort. Je houdt toch zoveel onmenselijke domheid niet voor mogelijk? Om woedend te worden. Opname in verzorg- of verpleeghuis, zelfs thuiszorg kost scheppen meer dan deze korting opbrengt. Plus het onmenselijke dat je het mensen uit één nest onmogelijk maakt voor elkaar te zorgen. Ze zijn niet wijs.

Troela Brandnetel heeft op de haar voortvarende manier weer een partijtje wegen uitgelegd waartegen nog bezwaar wordt gemaakt. Ze heeft op papier een nogal leggerig handje. Waren daar geen tolpoortjes en diverse hogedruktreinlijnen? Dat mens denkt wat af.

Radio doet ook nog een duit in mijn droeve gemoed. Borduurt verder op de verkrachtigingen in de asylcentra. Hulpverlener vertelt zonder blikken of blozen dat kinderen van zes 's nachts worden gegrepen als ze gaan plassen. Ja, de politie weet ervan. Nee, er is weinig tegen te doen. Nee, ze zijn hergeorganiseeerd. Er lopen nu nog maar twee man/vrouw per centrum.

En dan als vuurpijl op mijn woede. Bij het ANP de melding van een grote bedrijfsbrand in Bergambacht.

"Een grote brand heeft dinsdagochtend een bedrijfsverzamelgebouw op een industrieterrein aan de rand van Bergambacht vrijwel geheel verwoest. Daarbij zijn geen gewonden gevallen. Wel moest een gezin in de buurt van het pand aan de Lekdijk worden geëvacueerd."

Tot nu toe niets mis, maar nu komt het:

In een van de ruimtes van de grote loods was een hennepkwekerij, aldus de politie. De oorzaak van de brand is nog niet bekend.

Pffff... vervangende rookpluim, maar gerookt heb ik niet.



no 667, 11:29 uur, daglink

 

10 December, 2001

Hondenleed

Afschuwelijk om pleeggezin te zijn als is het doel nog zo nobel, maar fantastisch als mensen dit kunnen opbrengen. Een puppy opfokken voor het Koninklijk Nederlands Geleidehonden Fonds waarvan je na een jaar - als hij op z'n leukst geworden is - afscheid moet nemen. Je weet dit tevoren maar o wat is het hard, zelfs voor nuchtere gezinnen.

Boeiende tv-uitzending vanavond want het is natuurlijk fantastisch te zien wat dier en gehandicapte samen kunnen. Maar van een scheiding tussen mens en dier krijg ik brokken in m'n keel. Zoals ook bij die oude man die niet goed meer voor zijn hond kon zorgen. De hond vermagerde zienderogen en werd hem afgenomen. Welk een intens verdriet bij die oude. Wat moet zo'n man nou zonder maatje? Zijn laatste lust en leven. Bah.

no 666, 23:34 uur, daglink

 

Lekker testje Via




.

no 665, 21:51 uur, daglink

 

Harde bewijzen

Nog niet lang geleden bleek een videoband meer creatief bewijs te zijn dan hard bewijs.

Als ik de tekst lees in de volkskrant: 'Videoband levert hard bewijs tegen Bin Laden' krijg ik koude rillingen. Moet dit voor bewijs doorgaan? Het meest overtuigende bewijsmateriaal voor Bin Ladens betrokkenheid bij de aanslagen?

Hoeveel fundamentalistische moslims zullen dezelfde uitlatingen hebben gedaan bij het zien van de beelden? Ik zeg niet dat Laden de boef niet is, maar bewijs is dit niet.

Trouwens, hadden Bush & Co geen overtuigende bewijzen toen zij de bondgenoten dwongen voor of tegen terrorisme te zijn? Van Aertsen zelf verzekerde ons dat het bewijs overduidelijk was.

Wat bewijs? Welk bewijs? Wishfull thinking en vermoedens? Zondebok om het volk op z'n hand te krijgen?

In de naam van God, de Heer of de Hoge is wel eerder onrecht bedreven. En om minder dan olie.

Ook gehoord dat zowel Amerikanen als Engelsen Bin Laden levend willen vangen? Ha ha, de arrogante ballen. Denken zeker dat Laden van lotje is getikt. Als er één met blauwzuur in z'n binnenzakken loopt voor noodgevallen, moet dat onze Bin zijn. Wat zou je zelf doen onder zijn omstandigheden? Er is sprake, hoorde ik vanmorgen, van militaire berechting. Kan met gesloten deuren.

no 664, 15:36 uur, daglink

 

Draden

Vandaag ben ik even niet leuk. 'k Ga er niet van roken maar heb de pest in. Vroeg op vanwege vroege afspraak en dan vijf kwartier moeten wachten. Ach, ik heb De Weekend van juni uitgespeld - wat een pulp - en kauwgom zitten knagen.

Werd ik de speekkamer ingelaten, zat ik daar nog een tijd te niksen. Wilde ik de verlepte kauwgom kwijt die ik nog in mijn mond had. Naast de wasbak hing wel een afvalbakje dat op een kier stond maar er ging iets mis met mijn schietvaardigheid.

Het balletje bleef zowel aan mijn vingers kleven als aan het blauwe afvalzakje. Ik voelde me weer acht en bang betrapt te worden. Maar zo te harder ik trok zo te langer werden de draden. Het was een hele kunst ze kwijt te raken. Toen voelde ik me net Monsieur Hulot.

Uiteindelijk kwam ik giechelend los. Ik liet de draden zichtbaar achter tegen de achterwand van het blauwe zakje omdat de klep niet goed sloot. Ik schoot terug naar mijn stoel waar ik de restanten van mijn nagels wreef. Ik kon er alleen maar bolletjes van rollen die ik op de vloer liet vallen.



Had gehoopt uitsluitsel te krijgen. Zoiets als 'dit is loos met de poot en in week x doen we de (poliklinische) behandeling'. Dit was after all al mijn derde bezoek, maar het liep anders. Hij wil eerst advies van collega's want overweegt een zwaardere ingreep. Of niet. Volgende week bellen.

Dus kom je thuis en denkt hartgrondig 'shit!'. Eerst drie maanden stilstand door die stomme ramen en nu dit weer. Zo schiet het niet op. Als we half februari nog een keer naar India willen moet er wel wat vaart in de calamiteiten komen.

Maar ik rook niet, dus genezen gaat sneller.

no 663, 14:18 uur, daglink

 

09 December, 2001

Waarom je logt

't Kwam door Tsjonge die mij als afwasborstel aanhaalt, dat ik begon te lezen. Leuheuk! Dat oude spul ben je na een jaar totaal vergeten want je kijkt er immers nooit meer naar om.

Maar als je wilt weten waarom je logt en waarom je het een tijd moet volhouden (ook wel eens met tegenzin), dan moet je die oude schrijfsels doorspitten. Wat je daar vindt was jouw leven, jouw smaak, gein of keuze. Je kunt nu je tenen wel samenknijpen en denken 'och heere!', maar op dat moment vond je het de moeite van het melden waard.

Nooit gedacht dat een oud log zo leuk was, dat ik zoveel terugzag. Voor mijzelf natuurlijk, niet voor vreemden.

no 662, 23:22 uur, daglink

 

Keuze

Kersenbonbons of Callas? Hoe kom ik daar nou bij? Zonder bedenken Callas. De vinnigste aller tijden met de prachtigste stem. Niet alleen haar timbre is onvergetelijk, ook haar voordracht. Nieuw voor die tijd. Plus het ontstellende gemak waarmee ze anderen van de sokken zong. 't Is haar niet in dank afgenomen. Geen profetes wordt in haar eigen tijd geëerd.

no 661, 21:35 uur, daglink

 

Wandelen

Voor die drie kersenbonbons vandaag moet ik 63 minuten wandelen om ze weer kwijt te raken. Het leven is niet eerlijk want er zijn ook mensen die kersenbonbons verafschuwen.

no 660, 21:32 uur, daglink

 

Dilemma

Stel dat de maat waarmee een vrouw al jaren prettig samengewerkt een ziekte krijgt. Ogenschijnlijk geneest hij hiervan voorspoedig en iedereen blij als hij hij weer terugkomt. De mannen zien geen verschil of lijden er niet onder maar de vrouw merkt dat zijn karakter is veranderd. Hij lijkt onzeker geworden en moet dit camoufleren.

Terwijl zij vroeger jaren zelfstandig, in overleg en met plezier, ieder hun eigen werk deden, begint hij ineens baas te spelen. Hij vertelt de buitenwacht hoe hij erop toeziet dat zij haar werk behoorlijk doet, menigmaal waar zij bij staat notabene. Maar ze zwijgt om hem hem niet publiekelijk af te vallen. Hij is zich van geen kwaad bewust en kan het ook niet helpen.

Terwijl hij vroeger breed om zichzelf kon lachen, maakt hij nu alleen nog bitste grappen ten koste van anderen, liefst over mensen die heel behoorlijk presteren, maar anders dan hij het zou doen. Zelf is hij lichtgeraakt. Hij kan ook niet goed velen als anderen worden geprezen en steekt liefst overal zijn vingers achter.

Als zij op zeker moment haar taak heeft afgerond krijgt ze geen boeiend werk meer. Ze mag alleen nog krullen rapen beneden haar kunnen en wordt genegeerd of gevleid, naar gelang hij nuttig vindt. De schellen vallen van haar ogen. Ze heeft geweldige herinneringen aan de jaren voor zijn ziekte, maar daarna is er een onderhuidse spanning gekomen. Zegt ze nu.

Wat een een afschuwelijk dilemma. Ik vraag me af of ik dit verdragen zou hebben. Alleen als ik veel rookte, denk ik zo...

no 659, 20:03 uur, daglink

 

Luxueus

De zwaarste prijs voor niet-roken is slapen. Terwijl ik vroeger naar bed ga dan vroeger slaap ik gaten in de dagen. Het kan maar zo gebeuren dat ik rond half elf pas bij bewustzijn kom, met nog het gevoel nog niet helder te zijn. Gelukkig dat ik eigen baas ben over eigen uren.

Vraag ik mij af of tabak een slaapremmer is, of dat het afkicken zoveel energie kost. Of beiden voor de helft, dat zou ook nog kunnen. Dat tabak bij doezeligheid oppept, jazeker, maar het gaat hier om twee extra uren slaap per nacht wat pakweg 15 uur per week is.

Welbeschouwd is stoppen met roken een luxueuze bezigheid.

Voor mijn eigen goede orde: dag 26 vandaag. Er komt een tijd dat ik nog maar eens per week hoef te zeuren.

no 658, 17:22 uur, daglink

 

Vlooien met mobieltje

ANP meldt: OXFORD (IPB) - Ook het ogenschijnlijk overbodige en onzinnige gebabbel via de gsm heeft inmiddels een wetenschappelijke goedkeuring. Volgens Britse onderzoekers is het geklets via mobieltjes een menselijke variant van het pluizen van elkaars vacht door apen. [...]

Bij het onderzoek waren zo'n duizend mobiele telefoongebruikers betrokken. Een derde van hen zei dagelijks via de gsm te roddelen. Volgens het onderzoek is smsen de moderne versie van een praatje bij de heg.

no 657, 16:05 uur, daglink

 

Bofkont

Ai ai, dag 25 in goede orde voorbij. Later op de dag kan ik erom lachen en tegen mijzelf zeggen: volgende keer eerst tot tien tellen voordat je met je die scherpe pen gaat wapperen. Mens, gun een ander de tijd om zelf iets te ontdekken. Zucht. Meteen de vraag of ik rokend ook zo snel en fel gereageerd zou hebben. Helaas, ik denk van wel.

Bij wijze van spreken gedacht 'ik zou er bijna van gaan roken', maar niet in gevaar geweest. Ik voel me vastbesloten vol te houden. Ik rook niet, punt uit. Stom dat ik wel ga snoepen. Betekent dat ik me laat opnaaien, maar waarom? Daar moet ik nog eens achter zien te komen.

Het is te zot voor woorden m'n longen op te schonen terwijl ik mijn hart ga belasten met overgewicht. Gisteren nogal geschrokken het effect gezien van longemfyseem bij een oudere dame die veel heeft gerookt. Mezelf een bofkont gevoeld. Waarom zij wel en ik niet? Het zit in de genen, zeggen ze. Alleen weet je niet tevoren welke genen je hebt.

no 656, 01:49 uur, daglink

 

08 December, 2001

Muziekcentrum - Hertzberger - Vreedenburg

Het tweede waarvan ik behoorlijk van slag raak is het gesodemieter over Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht. Het is geen gebouw met franje en glitters, zoals Leefbaar Utrecht en Jan met de Pet voor ogen staat. Daarom moet het weg. Gesloopt. Vervangen door een tempel met praal en sacrale sfeer waar je meer massa naar de kassa krijgt. Dus ook weg met moeilijk repertoire.

In juni j.l. verscheen in het Utrechts Nieuwsblad al een artikel en vandaag komt de krant hier nog eens op terug. Terecht is de architect Herman Hertzberger (hrtzbrgr@euronet.nl) - niet de eerste de beste - geschokt dat het lot van Vredenburg per referendum bepaald gaat worden. Het is verdorie ook bij de konijnen af.

Muziekcentrum Vredenburg is inderdaad niet mooi. Geen pluche en glitters, maar uiterste soberheid van hout en beton die je shabby kunt noemen. Prachtige akoestiek, van alle kanten mooi zicht op het podium. Het is een bijzondere zaal waarvan je geen tweede zult vinden.

'Spijkerbroekenarchitectuur' zegt men smalend. Feit is dat muziek nergens laagdrempeliger is. Je gaat naar Vredenburg om muziek te luisteren en niet om furore te maken. Voor snobs valt er geen eer te behalen want geen mens heeft er oog voor.

In Vredenburg is muziek eten en drinken. Hoort muziek bij het leven van alledag, mag je in spijkerbroek komen of in je shortje. In Utrecht is muziek nog puur zijn in plaats van hebben.

Tijd dat er een lobby komt voor behoud van dit muziekcentrum, het enige monument uit de jaren zeventig. Vredenburg kenmerkt zich niet alleen door de ontspannen sfeer, maar ook door de keuze van een eigenzinnig (modern) repertoir waarvoor maar een handjevol liefhebbers was. Ik heb mooi de pest in. Er moet iets gebeuren.

no 655, 18:35 uur, daglink

 

IJdele ijdelen

Stond ik minder stevig in m'n schoenen, dan was ik vandaag voor de bijl gegaan. De schade is gelukkig beperkt gebleven tot een zak Christmas Marshmallows. Kern van het verhaal is dat bepaalde mannen onplezierig lichtgeraakt zijn. Had ik kunnen weten.



Er is iets met drukwerk mis. Of ik er even naar wil kijken want het onbehagen loopt zo hoog op dat men na 20 jaar van drukker wil veranderen. Eigenlijk houd ik er principieel niet van naar werk van opvolgers te kijken en ik heb jaren zonder problemen met deze drukker gewerkt. D'r ging best wel eens iets mis, maar de sfeer is altijd goed gebleven.

Drukker heeft ditmaal inderdaad onbegrijpelijk slecht gedrukt, da's buiten kijf, maar wat de rafelige plaatjes aangaat treft de drukker geen blaam. Die zijn niet in de goede resolutie aangeleverd. Ik tik een verhandeling hoe je het wel moet doen wat best veel tijd kost, leg uit waarom, maak duidelijk waarom auteurs hun platen groot moeten aanleveren, en mail dit naar de betrokkenen. Ik heb dit werk tien jaar gedaan en heb de nodige ervaring.

Ik stop er nog een aantekening bij dat ondoordacht wisselen van drukker naar mijn gevoel net een echtscheiding is. Je gaat wel uit elkaar maar neemt je eigen onhebbelijkheden mee. Bij de volgende drukker, waar je een nummer wordt in plaats van een naam, wordt niet goed aangeleverd spul evengoed lelijk gedrukt. Het staat er wat cru, maar blokkerige foto's mag natuurlijk niet.

Krijg ik vanmorgen als reactie terug: "Als je de opmaker goed hebt begrepen, heeft alles en alles te maken met de drukker. Jouw artikel is dus overbodig.

Inderdaad. Paarlen voor de zwijnen, denk ik. Alleen zag mijn werk er jarenlang behoorlijk uit, zonder gezeur, en nu is er elke keer wat. Opmaker kan wel beweren dat op 300 dpi is aangeleverd, maar zelfs mijn sleetse ogen zien blokjes.

Ze bekijken het maar met z'n allen, stelletje ijdele ijdelen. Arrogant zijn mag, maar dan moet je eerst iets hebben om prat op te gaan. Als je alles beter denkt te weten, altijd gelijk wilt hebben, niks van anderen wil leren - en zeker niet van een vrouw - dan moet je vroeg of laat maar op je eigen blaren zitten.

Zo kwam het dat ik van woede dus bijna in rokende zonde verviel maar bijtijds besefte dat

1. dit toch niet zou helpen;

2. maandag mijn laatste bespreking zal zijn en ik niet zal beslissen over de drukker;

3. ik niemand het recht meer gun mijn roken te beheersen.

no 654, 17:35 uur, daglink

 

Vooroordelen

Dacht ik een saaie avond te krijgen bij formele mensen in een nog formeler gezelschap. Zag ik bij het binnenkomen een volmaakt gedekte tafel staan. Om als hap-snap huisvrouw schuldcomplexen van te krijgen. Je kent dat wel: gestreken en gesteven tafellaken, prachtig servies, kristal en gepoetst zilveren bestek. Pfoe, dacht ik, terwijl ik van onbehagen even moest zuchten tijdens de nogal stijve borrel.

Er stonden op de computer gemaakte menu'tjes bij de borden. Pas toen we volgens de enig juiste schikking aan tafel zaten kon ik lezen wat er stond. Het hoofdgerecht was boerenkool met diverse soorten worst en uitgebakken spekkies. Hier moest ik erg om grinniken.

Kwamen de schotels met dampende worsten op tafel, stonden er spontaan twee gasten op om ze te snijden en iedereen een paar stukken op het bord te schuiven. Gastvrouw die met de hete kool kwam was blij verrast. Stamppot midden op tafel. De borden werden bijgeschoven en centraal opgeschept. Ineens ontstond een jeugdherberggevoel wat de conversatie zeer ten goede kwam.

Fijne avond geworden met pittige gesprekken over gevarieerde onderwerpen waarbij ook het nodige te lachen viel. Ik mocht een handgemaakte grote rose pudding over de borden te verdelen wat zonder knoeien lukte omdat ik me heel prima voelde. Ik dacht verbaasd hoe stomme vooroordelen de realiteit altijd weer vervormen. En dat je als kind niet leert met blanco verwachtingen het leven tegemoet te treden.

Dit was dag 24, met goed gevolg luchtschoon doorleefd. Terwijl mijn hus op de terugweg ongegeneerd zijn sjekkie rookte, stopte ik een blokje kauwgom in mijn mond.

no 653, 00:54 uur, daglink

 

07 December, 2001

Avontuur

Enerzijds schrijf ik van me af, anderzijds wil ik gedetailleerd verslag doen van het ontwenningsproces. Misschien dat een ander er iets aan heeft. Niet dat twee afkickprocessen ooit hetzelfde zullen verlopen, maar dat je meteen al van die kleine, prettige beloningen krijgt had ik nooit gelezen. Ik hoorde alleen over lijden en afzien. Dat is meegevallen tot nu toe, tenzij de ellende nog moet komen.

Het was als een plons in het diepe. Mamma kijk, zonder sigaretten, ik verzuip! En wat blijkt? Dat ik tot nu toe zomaar op eigen kracht de kop boven water kon houden. Da's machtig interessant om mee te maken. Van jezelf staan kijken is zoiets als een mooi avontuur beginnen en hiervan ben ik nooit afkerig geweest.

no 652, 02:27 uur, daglink

 

Spannend

Volgende fase: blaasjes in m'n mond, schrale tong en bloedend tandvlees na het poetsen. C. zegt dat het er allemaal bij hoort. Steek je tong eens uit? Ze kijkt of ze visioenen ziet. Zo vlug al, zegt ze verbaasd en sleept me mee naar de spiegel. Kijk zelf maar.

Tong naar buiten en dan snap ik wat ze bedoelt. Aanslag verdwenen. Er hangt een lapje rose uit mijn mond dat er pril en fris uitziet. Geen blaasje te zien, al voel ik ze prikken. Opnieuw een aangenaam aspect. 't Is niet alles kommer en kwel. Wel hangen er velletjes aan m'n lippen, maar die zullen ook wel weggaan.

Vanmiddag een keer of wat gedacht: vroeger zou ik een sigaret opsteken. Het was meer een droge constatering dan een diep verlangen. Wel meer koekjes gegeten dan goed voor me is, maar daarover moet ik maar niet piepen.

Soms moet ik om mezelf lachen. Dan realiseer ik me dat deze nieuwe situatie een kolfje naar mijn hand is. Nooit eerder zo nieuwsgierig geweest want het is onvoorspelbaar hoe een dag verloopt, hoe ik me zal voelen of gedragen. Het is of ik naast mijzelf wandel en op afstand toekijk. Vanaf de eerste dag dat het lukte clean te blijven - dat is nog het meest verrassend - heb ik geen verleiding meer gekend. Alleen ontwenning en dat is iets anders.

Maar over die eerste dag clean heb ik jaren gedaan.

no 651, 01:52 uur, daglink

 

06 December, 2001

Banaal

Situaties waartegen je opziet verlopen heel vaak gladjes. Ik heb een paar dingen moeten uitleggen maar hij was vaker aan het woord dan ik. Het kostte een paar uur tijd maar bleek best gezellig. Banaal maar waar dat een mens het meeste lijdt aan wat hij vreest.

no 650, 22:33 uur, daglink

 

Beminnelijk

De zon straalt uit alle macht. Geeft een vrolijke kijk op het geheel. Gelukje dat m'n Poolse schone niet is komen opdagen. Zo mag ik nog even m'n eigen interieurverzorgster zijn en bedachtzaam voorwerpen terugzetten of verdonkeremanen.

Pech dat ik vanmiddag beloofd heb een deels in de soep gedraaide computer op te schonen. Dit lijkt een klusje van niks maar kost als het tegen zit enige uren. Verouderde programma's vernieuwen eindigt nogal eens met het oplappen van een heel systeem. Ik wens mijzelf sterkte toe.

De eigenaar van de machine is van het soort dat ernaast blijft zitten en haarfijn uitgelegd wil krijgen wat ik uitvoer. In de hoop dat hij het zelf ooit leert maar deze hoop heb ik opgegeven. Op m'n automatische piloot gaat opschonen/installeren snel, maar als ik alles in drievoud van commentaar moet voorzien kost dat baaje veel tijd omdat ik er zelf van in de war raak. En ergenis omdat het niet opschiet. Daar wordt niet-roken ingewikkeld van.

Ga ik weer, met m'n geouwehoer over roken. Geloof dat ik de tel even kwijt ben. Om en nabij dag 23? Mooi zo. Wie niks te doen heeft vanmiddag zou kunnen duimen. Ik moet de sessie tot een beminnelijk einde brengen want het is wel de vader van de dokter van mijn knie, en die moet mij nog te grazen nemen.

no 649, 12:37 uur, daglink

 

Als nieuw

Woon in een nieuw huis. Lijkt het. Voelt als na een lange vakantie. Dan kom je ook met vreemde ogen binnen en denkt: hee, dit kon ons huis wel eens zijn! Dan heb je een maand of langer uit één koffer geleefd wat prima is bevallen maar denkt ook wat angstig 'wat moeten we met al die overdaad?



Hier leun ik nu ook tegenaan. Dat de meubels staan, kleden liggen en gordijnen hangen vind ik behaaglijk. Maar het teveel op vensterbanken, richels en planken dient voorkomen te worden. Waar laat ik het spul en hoe verklaar ik de leegte? Niet alles kan in kartonnen dozen worden opgestapeld.

Het grootste nadeel van ouder zijn is dat je van allerlei dierbaren erfenissen hebt. Veel snuisterijen hebben gevoelswaarde. De een is er bevattelijker voor dan de ander. Meestal kan het me niet zoveel schelen maar soms vliegt die piëteit van alles bewaren me aan. Als ik met nuchtere koele ogen de bric-à-brac bekijk die weinig samenhangend is, en de torenhoge gestapelde dozen op manlief z'n kamer die nog geen snipper kan weggooien.

Er zijn ergere dingen. Niet zeuren. Eerst maar eens blij zijn dat de boel weer op z'n plek staat.

En dat ik vandaag alweer niet heb gerookt.

no 648, 00:09 uur, daglink

 

05 December, 2001

Sintergeluk

Waarschijnlijk, zoals Mariska in een commentaartje zegt, kan ik het dagen tellen pas laten als alle nicotine m'n lijf uit is. Van zware rokers gehoord dat ontgiften een maand of drie kan duren. Ik sjans nu nog met pleistertje 10. Ook daar komt vandaag of morgen spontaan een eind aan.

Omdat de omstandigheden een dag moeilijk maken of niet, begin ik te merken dat de verslaving voor een flink deel psychisch is, en daarvan is weer een aardige hoeveelheid domme gewenning die ik best kan laten. Smachtend vraag ik mezelf tegenwoordig: zou roken de situatie verbeteren? En het antwoord is altijd neen! Op lichamelijke behoefte kan ik mij niet beroepen want die wordt door de pleisters ondervangen. Dat is de grootste waarde van de pleisters: mij het excuus ontnemen dat ik lichamelijk hunker. De fysieke verslaving mindert vrij snel. Binnen vier weken spontaan van 2 pleisters 30 naar eentje van 10.

Van dagen tellen krijg ik nog steeds een kick. Elke morgen vraag ik mij beleefd of we het dag xx ook nog zullen volhouden. Dan moet ik wel de juiste dag invullen en geen loopje met mezelf nemen. Zodoende daarom.

Het is 5 december en dag 22 vandaag. We doen niet aan pakjes maar wel aan boerenkool op schoot. Straks zijn we even met veel handen en kunnen - wie weet - bureaus en meubels op hun eigen plekjes worden teruggezet. Geluk zit soms in van die kleine dingen, hè.

no 647, 17:50 uur, daglink

 

Verzuchtingen

Had ik geweten dat ik met roken zou stoppen, dan had ik tijdens dat ruitengewissel de gordijnen kunnen laten stomen. Nu hang ik ze terug of m'n neus bloedt.

Niet nodig om nog goede voornemens voor het nieuwe jaar te maken.

Vanavond ergens geweest waar de kerstbomen al stonden. Monsterlijk of knus, that's the question. Ik kijk elk jaar verbaasder naar die kitsch.

Heb er een lief ding voor over als de tijdelijk weggeborgen spullen weggeborgen konden blijven. Schiet ik weinig mee op want hij zet/legt lege plekken ogenblikkelijk vol.

De helft van de akelige dingen heb ik nu achter de rug. Alleen nog een kaak en een knietje. Het was me anders een jaartje wel en de maand is nog niet ten einde.

no 646, 02:02 uur, daglink

 

Week 3 zit erop

Of ik er al ben? Nee, nog niet. Er is nog geen dag geweest dat ik het roken kon vergeten. Pas als ik niet meer aan roken denk is de strijd gestreden. Pleistertje 10 en kauwgom nog nodig.

Dag 21 = week 3 met goed fatsoen afgelegd. Het begint al ergens op te lijken.

Vanmiddag gemerkt dat de katten niet meer zo hevig ruiken naar verschraalde rook, maar meer naar hun eigen luchtje. Verrassend.

no 645, 00:59 uur, daglink

 

04 December, 2001

Garantie?

Ze zijn weg en het ziet ernaar uit dat het klaar is. Het vervangen van ruiten nam drie maanden in beslag. Da's tezamen dan wel een kwart jaar. Nog niet gevraagd hoe lang we deze keer garantie hebben.

We gaan aan het werk: gordijnen ophangen.

no 644, 14:44 uur, daglink

 

Reconstructie

Identiteit meisje van Nulde bekend

Lezen we bij de ANP-berichten in de aanhef over het meisje Rowena Rikkers, wier lichaampje werd gevonden bij Nulde: Haar identiteit kon worden achterhaald doordat op 22 november een reconstructie van haar hoofd werd getoond op de televisie.

Enkele alinea's verder: Volgens A. de Beer van de Dordtse Welzijnsorganisatie die maandag met een team de wijk Krispijn is ingetrokken om mensen en kinderen te begeleiden, heeft niemand op de school of omwonenden er van het meisje herkend van de reconstructie van het hoofd [sic].

no 643, 14:26 uur, daglink

 

Via

If I was a work of art, I would be Piet Mondrian's Composition A.

I am rigidly organised and regimented, although my cold and unapproachable exterior hides a clever way of thinking and a rebellious and innovative nature. A lot of people don't understand me, but I can still affect them on an emotional level.

Which work of art would you be? The Art Test



Nee, ik verander niks aan de antwoorden anders loop ik ook nog kans de Mona Lisa te worden.

Wil nog wel toevoegen dat dit plaatje hier niet staat vanwege het 'me too'-effect, of omdat ik zo nodig mijn karakter moet onthullen, maar uitsluitend & alleen omdat ik deze Mondriaan prachtig vind.

no 642, 11:58 uur, daglink

 

's morgens in de vroegte

De schilders komen om 8 uur. Hoe komt het dat de eerste bak koffie van de dag driemaal zo lekker smaakt dan de andere? Hus rookt erbij in de keuken en leest krant. Heb er geen last van en ben niet chagrijnig, behalve dan dat de schilders er nog niet zijn.

Zullen wel in de loop van de morgen komen.

no 641, 08:39 uur, daglink

 

Schulkinder

Schulkinder

Wie weit ist es von Guernica nach Mang Quang

Von Washington nach Berchtesgaden

Von München nach Prag

Von Berlin und Moskou nach Warshau?

Wie weit war es von Guernica nach München?

Ein Jahr und fünf Monate

Das ist nicht sehr weit

Wie weit war es von Guernica nach Warschau

Von Hitler bis zu wem un welchem Land?

Von Saigon nach Hanoi so weit wie vor Berlin nach Kiew

Oder von Münster hinunter nach Guernica

Ich habe Guernica gesucht auf der Karte

Weil ich mir Mang Quang anders nicht vorstellen kan

Was haben die Schulkinder von Mang Quang gelernt von den Bomben?

Was haben wir gelernt von den Schulkindern in Mang Quang?

Was haben wir gelernt von Guernica und von Polen, von Coventry Stalingrad Dresden Nagasaki, Suez und Sakiet?

Daß es gar nicht so weit ist

Oder daß es noch nicht so weit ist

Oder daß es gar nicht so weit kommen kan?

Die Eltern nahmen die Kinder in ihren Särgen

Um sie hinzutragen zu den Soldaten

Sie wurden von den Soldaten zurückgeschlagen

Und trugen die Särgen wieder nach Mang Quang

Erich Fried

Uit: Vietnam

Hans Werner Henze: Voices(1973)

no 640, 08:31 uur, daglink

 

Niet onaardig

Tussen ons gezegd en gezwegen ging na een rampzalig begin de rest van de dag niet onaardig. Het stinkt hier behaaglijk naar verf; overmorgen gordijnen en meubels terug en dag 20 rookvrij.

no 639, 00:17 uur, daglink

 

Recht und billig

Recht und billig

Für jeden von ihnen getöteten Zivilisten

der nicht gegen sie gekämpft hat

zahlen die Amerikaner

einhundert zwanzig Mark Entschädigung und für jedes

getötete Kind zahlen zie sechzig Mark

außerdem für jedes zerstörte Haus

neunzig Mark bar

und zehn Sack Zement

und zehn Streifen Wellblech.

Ja deshalb sollten wir

schon heute zu sammeln beginnen

für den Fall

daß einmal in Washington ein Präsident

erschossen wird

oder gehängt

damit man dann seiner Familie

einhundert zwanzig Mark für ihn gibt

und so die Sache aus der Welt Schafft.

Und falls dabei Mitglieder seiner Familie

ums Leben kommen

wäre es praktisch

auch dafür een bißchen Kleingeld bereitzuhalten

und falls das Weiße Haus

dabei in die Luft fliegt

neunzig Mark extra

und zehn Sachk Zement

und zehn Streifen Wellblech.

The Guardian, London, berichtete im Dezember

1969, amerikanische Sprecher in Saigon hätten

gesagt, die Angaben der Einheimischen über tote

Frauen und Kinder in My Lai seien übertrieben,

um mehr Entschädigungsgeld zu fordern.

Die Entschädigungsbeträge wurden von der US-Bot-

schaft in Saigon zuerst nach der Tet-Offensive

bekanntgegeben.


Erich Fried

Uit: Unter Nebenfeinden, Fünfzig Gedichte, Verlag

Klaus Wagenbach, Berlin 1970.


Door Hans Werner Henze op muziek gezet in het stuk Voices(1973) en vanavond in Vredenburg Utrecht door het Schönberg Ensemble uitgevoerd o.l.v. Oliver Knussen met mezzosopraan Mary King en de prachtige tenor Chris Gillett.

Eigenlijk zou ik alle oorlogs-, rouw- en protestliederen uit Voices wel willen intikken. Misschien morgen nog eentje omdat ik ze zelf zo mooi vind. Merkwaardig hoe gedateerde materie plotseling weer actueel kan worden.

no 638, 00:02 uur, daglink

 

03 December, 2001

Zalig de simpelen

Dag 20: ongedurigheid alom. Begint stevig door te zetten als koortsige ziekte. Nu wordt het interessant, ook voor de lezer. Begin me rot te ergeren aan wat in mijn optiek stupide of banaal is. Ik heb het voorspeld maar mijn omgeving zei geeft niet. Dit wordt wat. Ze zullen mij straks smeken om alsteblieft weer te gaan roken.

Neen!

Egotrippers m/v: Typen die niks zeggen, alleen aandacht vragen omdat ze zich onophoudelijk moeten etaleren. Legde ik hun bla-bla vroeger met glimlach (en stip) naast me neer, nu denk ik geërgerd dat ik onderhand weet hoe geweldig ze zijn. Gatsamme, niet altijd hetzelfde vertellen alsjeblieft. Maar dit zeg ik niet. Slot op m'n kaken. Hoe lang nog?

Nog beroerder: Zij die zich ideeën van anderen toeëigenen. Of anderen geen eer van hun werk gunnen. Doodleuk roepen dat zij dit-of-dat presteren (of er verantwoordelijk voor zijn) terwijl een ander er zichtbaar op zit te zwoegen. 't Is maar een voorbeeld maar het komt voor.

Zalig de simpelen van geest want hen zal het rijk der hemelen behoren, of woorden van gelijke strekking. Nu breken wat roken betreft toch vreselijke tijden aan.











no 637, 15:47 uur, daglink

 

Geduld? Ho maar

Om 8 uur de vraag: moet ik m'n bed uit voor de schilders? Mmm, eerst zien dan geloven. Gelukkig stond echtvriend op. Om 9.30 uur heb ik die - voor het eerst trouwens - uitgefoeterd. Steekt hij onder mijn neus een sigaret aan bij mijn eerste bak koffie wat mijn zwaarste moment van de dag is. Ik vlucht met koffie naar m'n eigen verboden-te-roken kamer die trouwens fout ligt en alle sigarenstank uit de zitkamer aanzuigt.

Om 10 uur nog niks schilderachtigs te beleven. Telefoon gegrepen.

- Zijn ze d'r nog niet dan? Ze zijn hier al weg hoor. Ze komen in de loop van de morgen, dat is de planning.

- Loop van de morgen?, foeter ik, laten we het even duidelijk houden alsjeblieft. Ze zouden vandaag beginnen en vandaag is geen loop van de morgen.

- Jawel mevrouw, maar er kwam iets tussen...

- Alles goed en wel, maar vanaf nu wordt er eerst hier geschilderd tot alles af is, ja. Nou is het verdorie mooi geweest!

Oef zeg, wat kan ik pissig worden zonder tabak.

Om 11.30 twee schilders die eerst weer het hele huis doorlopen om te noteren wat geschilderd moet worden. Hun bazen hebben dit al zo vaak gedaan. Ik vraag de heren na een dik half uur wat ze eigenlijk komen doen: schilderen of alleen kijken wat er geschilderd moet worden? Ze komen schilderen, zeggen ze. Fijn, zeg ik, dan zou ik daar maar eens mee beginnen. Ze wisselen blikken met elkaar van wat een takkenwijf maar het interesseert me geen biet. Geduld hebben behoort tot het verleden.

no 636, 12:07 uur, daglink

 

02 December, 2001

Half

De spijt geen dromen te onthouden komt niet zonder reden. Afgelopen dagen minstens zes gestopten gesproken die bekenden er in hun dromen nog regelmatig een op te steken. Hoorde dit ook iemand zeggen die al dertien jaar clean is. Ze keken erbij alsof ik hen de biecht afnam en het een grote zonde was. Maar ik dacht dat wèl roken in je dromen, maar hiervan niet genieten het toppunt van zondigheid was: de zonde van verkwisting. Het kan ook een zegen zijn niet te weten wat zich onderhuids afspeelt.

Moeilijk vandaag omdat ik van pleistertje 20 naar 10 ging. Vannacht zo misselijk als een kat. Het kon van de mosselen komen wat ik nu niet meer geloof, of van mijn lijf dat pleister 20 teveel begon te vinden. Vorige week ging het net zo van 30 naar 20, reden waarom ik het maar serieus nam.

't Was afzien op halve portie, maar dag 19 zit er vrijwel op.

no 635, 21:12 uur, daglink

 

Marketingval

Als je nou maar nieuwe bezems, stofdoeken en dweilen koopt dan cleant een huis zich vanzelf. Mooi van niet maar hier kom je later pas achter. Kwestie van goede marketing.

Variant: als je nou maar veel etiketten koopt, hoesjes en opbergmappen dan ordent zich een jarenlange ophoping van floppen en cd's zich vanzelf. Oh.

Van boeken wordt gezegd dat ze waardevol zijn als je er ook maar één verrassende gedachte uithaalt. Zo.

We doen maar een plas en alles blijft zoals het was.

no 634, 13:08 uur, daglink

 

Cyber-schizofreen

Tienermeisjes het vaakst cyber-schizofreen. Hik!... Neem mij niet kwalijk. Lees ik: SAN FRANCISCO (IPB) Tienermeisjes nemen op het internet vaker verschillende identiteiten aan, dan oudere vrouwen en mannen. Dat blijkt uit onderzoek over het internetgedrag van Amerikanen.



Bijna vier procent van de meisjes tussen zestien en achttien jaar oud zeggen dat ze verschillende online namen gebruiken, ieder met zijn eigen identiteit. Ook vrouwen in de andere leeftijdsklassen nemen op het internet vaker dan mannen een andere identiteit aan.


Vier procent? Is dat veel? Om van wakker te liggen? Pathologisch? Wat hebben we aan deze wetenschap? Wat vier procent betreft: Bedoelen ze soms dat tienermeisjes het vier procent vaker doen dan mannen?

Mannen 2% en tienermeisjes 6%. O jee! Maar als mannen 72% en meisjes 76% dan is het toch niet om wakker van te liggen. Daarbij vermoed ik dat elke vrouw zich wel eens als man presenteert als ze er geen zin in heeft op haar sexe te worden aangesproken of prooi voor stalkers te worden.

no 633, 12:48 uur, daglink

 

De droom

Iedereen droomt, zeggen wetenschappers. Hoe vervelend dat ik nooit droom. Of niet onthoud. Of maar even onthoud en voorgoed vergeet. Al wil ik nog zo graag, nachtbeelden komen niet terug. Hoogstens voel ik of het prettig was of naar. Ik houd aan al die uren slaap niets over.

Mensen die zich hun dromen herinneren benutten hun tijd beter, denk ik. Ze verwerken in geheimzinnige tekens en beelden hun ervaringen. Dit kan plezierig of afschuwelijk zijn, maar ze leiden (lijden) met hun dag- en nacht persoonlijkheid tenminste nog een dubbelleven.

Zij hoeven nooit wakker te worden met spijt dat ze niets hebben uitgevoerd.

no 632, 12:12 uur, daglink

 

Warboel

Op dit moment doet zich het wonderlijke voor dat -nu ik meer tijd gekregen heb- ik niet naar bed te branden ben omdat ik dat zonde van mijn tijd vind. Da's raar. Hier zit iets in de war.

no 631, 00:55 uur, daglink

 

01 December, 2001

Outcast af

Hoewel ik er nu best graag een zou willen opsteken, veilig terug van een lange en spannende dag. Ik voelde me stevig: Ga rustig jullie gang, ik rook niet, punt uit. Dag achttien mag in het engelenboekje worden bijgeschreven.

Veel donateurs gesproken die jammer vinden dat ik wegga. Foute formulering want ik heb geen plannen weg te gaan. Wil alleen geen bestuurder meer zijn maar verder blijf ik levendig aanwezig. Niettemin strelend voor m'n ego. Eentje riep vertwijfeld: je hebt toch geen pc gekocht? Sommigen stopten me als dank cadeaubonnen toe en er was er ook een die me op een stuk appletaart trakteerde. Dag ging dus druk en aardig voorbij maar duurde lang. Geen tijd om te zitten en vermoeidheid is gevaarlijk.

Alles is betrekkelijk en geen mens onmisbaar. Een waarheid als een koe waarvan ik niet hoef te roken. Heb wel de anderen gezelschap gehouden die zin in een sigaret hadden, want wat ik wel een beetje mis is de saamhorigheid van outcast zijn. Moet snel iets anders bedenken om in de contramine te blijven.



no 630, 20:13 uur, daglink

 

 

Archief Index Log

 

 

 

Site Meter