India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Papoea's

Nimo met zijn belofte over papoeaverhalen maakt herinneringen wakker. Jaren terug ben ik in Indonesisch Papoealand geweest. Het beeld dat nog altijd op mijn netvlies staat gebrand de Papoea's kregen kleren van de missie is dat van een blote man met peniskoker, gekleed in een prachtig Engels harris tweed jasje met een echte zwarte umbrella bungelend aan zijn arm.

Bestaan er voor babies nog van die vierkante omslagdoeken waarvan n punt tot capuchon is gestikt? Nou, de missie had er een hele partij van gekregen maar niemand snapte dat je er je kind in wikkelde na zijn badje. Afgezien nog van het feit dat Papoea's zich nooit wassen. Hoe dan ook, gevolg was dat de vrouwen zich in deze wikkeldoeken kleedden. Capuchon op het hoofd droegen ze de witte, van luierstof gemaakte lappen als cape'je om zich heen. Zeer koddig.

Wij kregen (of ruilden, weet ik niet meer) enige van die uit grassen gemaakte tassen waarin vrouwen hun zware lasten sjouwen. Aardappels, groenten, stookhout, de baby erop of ertussen. Het handvat zit als draagband om hun voorhoofd en de tas hangt op hun rug. Het hele gewicht hangt dus als het ware aan hun nek, doe het maar na! Omdat ze zich hoogstens reinigen met varkensvet en die tassen altijd op hun blote lijven dragen, walmde de stank er vanaf. Voor onze neuzen niet te harden.

Wij hingen, thuisgekomen, deze tassen in het trappenhuis. Ze zijn prachtig van kleur. Het heeft zeker twee jaar geduurd eer we de trap op konden lopen zonder meteen te denken: Ha, de geur van Papoea!. Steek je je neus in het materiaal, dan ruik je het ng. De specifieke geur van ranzig vet, gemengd met rook, roet en zweet gaat er nooit meer uit.

elisa op 28 mei 2002 om 10:51 uur

Dit is gezegd

odette zei op 28 mei 2002 11:24

Die omslagdoeken met capuchon-punt zijn er nog steeds. Toen ik 'n peuter was liep ik er ook mee rond als cape'je tegen de zon;-)



elisa zei op 29 mei 2002 10:22

Dan kan jij je voorstellen hoe een hele weg vol wandelende cape'jes eruit moet zien ;)



odette zei op 29 mei 2002 11:00

Waarom moet ik nou ineens aan pinguins denken?;-)



elisa zei op 30 mei 2002 02:12

Met raffia rokjes aan...Wat is je website leuk geworden!



odette zei op 30 mei 2002 02:35

Dank je. Groot plezier, plaatjes bedenken en in een log prutsen!



Jacobi zei op 21 mei 2003 15:08

Jammer dat de conversatie nooit verder is gegaan. Hoe zou het aflopen?



pedo zei op 10 juni 2003 09:08

jullie zijn verdorven
go on



job zei op 29 maart 2004 13:20

gewoneg bagga




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte