India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Help!!

Vorige week zei H. dat een roodborst je gaat kennen. Goed mogelijk omdat het een standvogel is die zomer en winter blijft. Maar als dit voor een roodborst geldt, dan ook voor een winterkoning die zijn territoir evenmin verlaat.

Altijd leuk om je die dingen in te beelden, maar toch zet het voorval van net me aan het denken. Zit ik buiten op voldoende afstand van schuur met koningsnestje opdat vogeltjes ongestoord kunnen voeden, word ik opgeschrikt door alarmgekwetter. Onmiskenbaar hetzelfde getier als Beer overkomt wanneer hij te dicht bij de struiken van roodborstjongen komt. Roodborst en winterkoning maken ongeveer dezelfde geluiden.

Nieuwsgierig sta ik op en zie bij de schuur, pal onder het goedverscholen nest, een ekster rondhippen die de buidel in de smiezen houdt. Gillend en met wapperende armen stuif ik op het beest af. Ekster vlucht. Nest nog in orde? Ik weet dat ik in de gaten word gehouden door de kwetterende ouders en loop zonder op te kijken de schuur binnen; gluur pas vanuit de schaduw omhoog. Het ziet er nog goed uit.

Ik blijf kwaad op het terrasje zitten, vlak bij de schuur en, wat nooit gebeurt, het koninkje vliegt voor mijn ogen aan en hipt via de draad met volle bek z'n nestje binnen. Dat hij mij te hulp riep zal ik me zeker verbeelden, niettemin doet hij of ik hem niet stoor.

elisa op 18 juni 2002 om 04:19 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte