Armoe troef

Het begint treurig zichtbaar te worden tot welk een derderangsbezigheid politiek is verworden. Capabele bestuurders maken zich in rap tempo uit de voeten. Terecht, naar mijn idee. Blijven we zitten met een zooitje Truzen dat zitting neemt in afwachting van iets leuks dat zich aandient, of met een troepje surrogaten dat de passie preekt tot het moment dat het van de macht heeft gesnoept.

Ach ach, wat een armoe! Uitgerekend op dit moment met modder gooien naar Mat. Waarom nu pas en geen maanden eerder? Mij zou niet verbazen als Pim zich op de been hield met drugs. Maar het woord piëteit kan ik niet meer horen. Kniezerig gekinnesin van een stel verliezers, want wat voor nut heeft zoiets? Het land wordt er immers niet beter van?