
't Is moeilijk over anderen te oordelen en 't is waar dat ik naar de tantes niet heb omgekeken. Maar ieder heeft zo zijn eigen kant en kansen in het leven. Ik weet niet of je dit weet, maar door toeval heb ik toevallig jouw vader de dag voor zijn overlijden troost en rust kunnen geven.
Ik reed de mijne naar naar de jouwe in het ziekenhuis omdat ze afscheid wilden nemen van elkaar. De A'a zijn niet zo dapper dus mijn vader zei na vijf minuten dat hij jouw vaders lijden niet kon aanzien en weer naar huis toe wilde.
Jouw vader had het ontzettend benauwd en was angstig om alleen te blijven.
Ik heb de mijne toen uit wandelen gestuurd en met kranten naar een kroeg. Ben lang bij jouw vader gebleven terwijl ik zijn hand in de mijne nam en een arm om zijn schouders sloeg tot hij rustiger geworden was. Hij had nog veel te vertellen want hij was helder. We hebben er zelfs nog om geglimlacht dat ik hem gezelschap hield in plaats van mijn pa maar we konden het goed samen vinden. De volgende dag - of de dag erop, daar wil ik af zijn - is hij overleden.